กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

ในอดีตที่ผ่านมา ปัญหาโภชนาการเป็นเรื่องเกี่ยวกับการขาดสารอาหารเป็นส่วนใหญ่ ที่สำคัญคือ การขาดโปรตีนและพลังงานในทารก เด็กวัยก่อนเรียน วัยเรียน หญิงมีครรภ์และหญิงให้นมบุตร โรคโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็กในหญิงมีครรภ์และให้นมบุตร การขาดไอโอดีนในเขตจังหวัดภาคเหนือและบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลางการขาดวิตามินกับแร่ธาตุอื่นๆ การดำเนินงานเพื่อแก้ไขปัญหาได้เริ่มต้นอย่างจริงจังในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (2520-2524) และได้ผลชัดเจนในแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 5 (2525-2529) โดยเน้นการแก้ไขปัญหาการขาดสารอาหารในกลุ่มเด็กและแม่วัยเจริญพันธุ์ ทำให้การขาดโปรตีนและพลังงานในเด็กวัยก่อนเรียนลดลงจากร้อยละ 31 เหลือเพียงร้อยละ 20 ซึ่งเป็นการขาดในระยะเริ่มแรกและอัตราการตายของแม่วัยเจริญพันธุ์มีแนวโน้มที่จะลดลง แต่อย่างไรก็ตามในขณะนี้ภาวะทุพโภชนาการก็ยังคงเป็นปัญหาอยู่ ทั้งนี้เนื่องจาก การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคม จะมีต่อระบบอาหารตั้งแต่การผลิต การกระจาย การบริโภค ทำให้ระดับการบริโภคขยายตัวสูงและโครงสร้างการบริโภค เปลี่ยนแปลงไปแต่ที่ยังเป็นปัญหาระดับบุคคลคือ ยังกินไม่พอ เพราะความยากจนและกินไม่เป็น โดยกินไม่ได้สัดส่วนของสารอาหารและกินไม่ถูกสุขอนามัย ทำให้ภาวะโภชนาการไม่ดีเท่าที่ควร

ดังนั้นในสถานภาพปัจจุบันปัญหาเกี่ยวกับทุพโภชนาการปรากฎดังต่อไปนี้ 1. โรคขาดสารอาหารที่เป็นปัญหาสำคัญ ได้แก่ โรคขาดโปรตีนและพลังงาน โรคโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก โรคขาดสารไอโอดีน 2. โรคขาดสารอาหารที่เป็นปัญหาสำคัญรองลงมา และอาจมีแนวโน้มสูงขึ้น หากไม่ได้รับการป้องกัน ได้แก่ โรคเหน็บชา โรคขาดวิตามินเอ โรคขาดวิตามิบีสอง โรคนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ 3. ภาวะโภชนาการเกินและโรคที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ โรคอ้วน ไขมันสูงในเลือด โรคหัวใจขาดเลือด โรคไขข้อ(เก๊าท์) เบาหวานและมะเร็ง เป็นต้น พบมากในประชากรเขตเมือง