แผนงานบุหรี่ ปี 2564 กองทุนสุขภาพตำบล อบต.นาประดู่

แผนงานบุหรี่ ปี 2564 กองทุนสุขภาพตำบล อบต.นาประดู่
อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี
ประจำปีงบประมาณ 2564

ชื่อแผนงาน	แผนงานบุหรี่ ปี 2564 กองทุนสุขภาพตำบล อบต.นาประดู่
ประเด็นแผนงาน	แผนงานยาสูบ
องค์กร	กองทุนสุขภาพ ทต.นาประดู่เหนือ
ปีงบประมาณ	2564

ร้อยละของการสูบยาสูบในเด็กและเยาวชนอายุ 15- 25 ปี ในชุมชน

ข้อมูลสำหรับคำนวณร้อยละสถานการณ์ปัญหา	ค่าบันทึก
จำนวนเด็กและเยาวชนที่มีอายุ 15-25 ปี ในชุมชน ที่มีการสูบยาสูบ
จำนวนเด็กและเยาวชนที่มีอายุ 15-25 ปี ในชุมชนทั้งหมด

ร้อยละของการสูบยาสูบของผู้ใหญ่ อายุ 25 ปีขึ้นไปในชุมชน

ข้อมูลสำหรับคำนวณร้อยละสถานการณ์ปัญหา	ค่าบันทึก
จำนวนผู้ใหญ่ที่มีอายุตั้งแต่ 25 ปีขึ้นไปในชุมชน ที่สูบยาสูบ
จำนวนผู้ใหญ่ที่มีอายุตั้งแต่ 25 ปีขึ้นไปในชุมชนทั้งหมด

จำนวนกลุ่มหรือเครือข่ายเพื่อการจัดการควบคุมยาสูบในชุมชน

ข้อมูลสำหรับคำนวณร้อยละสถานการณ์ปัญหา	ค่าบันทึก
จำนวนกลุ่มและเครือข่ายเพื่อควบคุมยาสูบในชุมชนของท่าน

รายละเอียดเพิ่มเติม

การสูบบุหรี่ถือเป็นสาเหตุสำคัญของปัญหาสุขภาพทั้งต่อผู้สูบและผู้ที่อยู่รอบข้าง และยังถือเป็นสาเหตุลำดับที่สองของการเจ็บป่วยและเสียชีวิตก่อนเวลาอันควรในคนไทย จากข้อมูลการสำรวจพฤติกรรมการสูบบุหรี่และการดื่มสุราของประชากร พ.ศ.2557 ของสำนักงานสถิติแห่งชาติพบว่า ประเทศไทยมีผู้สูบบุหรี่จำนวน 11.4ล้านคน อัตราการสูบบุหรี่ในประชากรอายุ 15 ปีขึ้นไป ร้อยละ 20.7 ต่อประชากรพันคน อยู่ในกลุ่มอายุ 25-59 ปี ซึ่งเป็นกลุ่มวัยทำงานมากที่สุดร้อยละ 23.5 รองลงมาคือกลุ่มอายุ 60 ปีขึ้นไป ร้อยละ 16.6 และกลุ่มอายุ 15-24 ปีร้อยละ 14.7ตามลำดับเป็นผู้ชายร้อยละ 40.5 และผู้หญิงร้อยละ 2.2 มีนักสูบหน้าใหม่เกิดขึ้นราว2-3 แสนคนต่อปี คนไทยเสียชีวิตจากการสูบบุหรี่ปีละประมาณ 52,000 คน เฉลี่ยวันละ 142 คน ชั่วโมงละ 6 คน และเสียชีวิตจากโรคที่เกิดจากบุหรี่ร้อยละ 12 ของการตายทั้งหมดผู้ที่สูบบุหรี่มีโอกาสตายด้วยโรคมะเร็งมากกว่าผู้ไม่สูบบุหรี่ 20 เท่า ที่สำคัญ 1 ใน 4 เป็นเด็กเล็กที่ตายเพราะได้รับควันบุหรี่มือสอง หากการควบคุมการบริโภคยาสูบไม่เข้มแข็งจะมีการตายด้วยโรคที่เกิดจากการสูบบุหรี่ถึง 8 ล้านคน ใน 20 ปีข้างหน้า และจากข้อมูลสถานการณ์การบริโภคยาสูบรายจังหวัดพบว่า ในปี 2557 จังหวัดปัตตานีมีอัตราการสูบบุหรี่ของประชากรอายุ 15 ปีขึ้นไป อยู่ที่ร้อยละ 28 เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ และมีอัตราการสูบบุหรี่ของเพศชายอายุ 15 ปีขึ้นไป สูงถึงร้อยละ 57 นอกจากนี้ยังพบรายงานการวิจัยการประเมินสถานการณ์ยาสูบจังหวัดปัตตานี เพื่อการเปลี่ยนแปลงของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี โดยศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ ปี 2556 สุ่มตัวอย่างประชากรในพื้นที่จำนวน 1,762 ราย พบว่า อายุเฉลี่ยที่เริ่มสูบบุหรี่อยู่ที่ 17 ปี และพบอายุต่ำที่สุดที่เริ่มสูบคือ อายุ 7 ปี ในพื้นที่ตำบลนาประดู่ มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,160 คน มีประชากรอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป จำนวน 941 คน เป็นเพศชาย 464 คน และเพศหญิง 464 คน ปัจจุบันมีเยาวชนจำนวนไม่น้อยมีการสูบบุหรี่ตั้งแต่อายุยังน้อย และการร่วมกลุ่มกันของเยาวชนหรือวัยรุ่นในวัยอยากรู้อยากลองนี้ ทำให้เสี่ยงต่อการชักชวนกันสูบบุหรี่ในโรงเรียนมากขึ้น การให้ความรู้และทำความเข้าใจหรือการปรับสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อการสูบบุหรี่ จะเป็นสิ่งหนึ่งที่จะช่วยให้เยาวชนรู้เท่าทันและป้องกันตนเองจากบุหรี่ได้ไม่มากก็น้อย อีกทั้งใน ปัจจุบันเยาวชนและประชาชนจำนวนไม่น้อยยังมีพฤติกรรมสูบบุหรี่ในเขตโรงเรียน สถานที่ราชการ และสถานที่สาธารณะ สาเหตุหนึ่งมาจากขาดการทำข้อตกลงที่ชัดเจนและกำหนดพื้นที่เฉพาะสำหรับผู้สูบบุหรี่ ซึ่งเป็นการเพิ่มโอกาสให้เกิดนักสูบรายใหม่ และเป็นการเพิ่มโอกาสให้นักสูบรายเก่าสูบบุหรี่มากขึ้น ยากต่อการเลิกบุหรี่ และยังเป็นปัญหาสำคัญที่ทำให้เกิดโทษแก่ผู้ที่อยู่รอบข้าง ได้รับควันบุหรี่มือสองและสร้างความรำคาญ จากการสำรวจ พบว่าโรงเรียนมูฮัมมาดียะห์ถือเป็นพื้นที่หนึ่งที่มีความเสี่ยงสูง และเป็นพื้นที่มีความน่าสนใจในการจัดทำโครงการ ในการนี้องค์การบริหารส่วนตำบลนาประดู่เล็งเห็นถึงความสำคัญ และประเด็นปัญหาดังกล่าว จึงจัดทำโครงการส่งเสริมการปลอดบุหรี่ในโรงเรียนมูฮัมมาดียะห์ ในปีงบประมาณ 2564 ขึ้น

	วัตถุประสงค์	ตัวชี้วัด	เป้าหมาย 1 ปี
1	เพื่อลดการสูบยาสูบในเด็กและเยาวชนอายุ 15- 25 ปี ในชุมชน	ร้อยละของการสูบยาสูบในเด็กและเยาวชนอายุ 15- 25 ปี ในชุมชน	25.00
2	เพื่อลดการสูบยาสูบของผู้ใหญ่ อายุ 25 ปีขึ้นไปในชุมชน	ร้อยละของการสูบยาสูบของผู้ใหญ่ อายุ 25 ปีขึ้นไปในชุมชน	30.00
3	เพื่อเพิ่มจำนวนกลุ่มหรือเครือข่ายเพื่อการจัดการควบคุมยาสูบในชุมชน	จำนวนกลุ่มหรือเครือข่ายเพื่อการจัดการควบคุมยาสูบในชุมชน	7.00

	แนวทาง	วิธีการสำคัญ
1	เพื่อสกัดกั้นนักสูบรายใหม่ในชุมชน	โดยการ: - คัดกรองและปรับพฤติกรรม - พัฒนาศักยภาพแกนนำ - จัดตั้งเครือข่ายเฝ้าระวังในชุมชน วิธีการสำคัญ 1. ระบุกลุ่มเป้าหมายที่อาจกลายเป็นผู้สูบรายใหม่ของชุมชน เช่น เด็ก เยาวชน และสตรี ฯลฯ พร้อมทั้งกำหนดพื้นที่ดำเนินงาน เช่น บ้าน ชุมชน โรงเรียน 2. จัดตั้งทีมปฏิบัติการชุมชน เพื่อสำรวจ และค้นหากลุ่มเสี่ยงหรือพื้นที่เสี่ยงต่อการมั่วสุมของเด็กและเยาวชนในชุมชน หรือ เสี่ยงที่จะเข้าถึงผลิตภัณฑ์ยาสูบได้โดยง่าย 3. จัดทีมอาสาสมัครเพื่อการคัดกรอง (กลุ่มเสี่ยง กลุ่มสูบ) และการบำบัดอย่างย่อในชุมชน 4. พัฒนาแกนนำ และเครือข่ายป้องกันระดับเยาวชน ในการเฝ้าระวัง ป้องกันควบคุมยาสูบ 5. การจัดกิจกรรมส่งเสริมการสร้างสมรรถนะแห่งตน/ทักษะชีวิตในการหลีกเลี่ยงสิ่งยั่วยุ /ทักษะการจัดการความเครียดและการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น 6. การจัดกิจกรรมส่งเสริมการเห็นคุณค่าแห่งตน/การใช้เวลาว่าง/การสร้างประโยชน์ให้กับชุมชน 7. ส่งเสริมบทบาทของสถานศึกษาของชุมชน เช่น โรงเรียน วิทยาลัย และมหาวิทยาลัยให้มีการพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอนเรื่องการควบคุมยาสูบและการเลิกยาสูบ และสนับสนุนให้มีโครงการสร้างผู้นำนักศึกษาในด้านการควบคุมยาสูบ
2	เพื่อส่งเสริมกลไกในการลดการเข้าถึงยาสูบ	วิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการกลไกในการลดการเข้าถึงยาสูบ เช่น ร้านค้าชุมชน ผู้ปกครอง โรงเรียน และตัวแทนชุมชนที่จะร่วมมือกันควบคุมยาสูบในชุมชน ส่งเสริมร้านค้าชุมชนให้มีการจดทะเบียนและปฏิบัติตามพ.ร.บ.ควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบ คือ กำหนดห้ามขายหรือให้ผลิตภัณฑ์ยาสูบแก่บุคคลที่มีอายุต่ำกว่า 20 ปี ห้ามให้บุคคลที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี เป็นผู้ขายผลิตภัณฑ์ยาสูบ ห้ามขายผลิตภัณฑ์ยาสูบใน 4 กลุ่มสถานที่ ได้แก่ (1) วัดหรือสถานที่ปฏิบัติพิธีกรรมทางศาสนา (2) สถานพยาบาลและร้านขายยา (3) สถานศึกษาทุกระดับ (4) สวนสาธารณะ สวนสัตว์ และสวนสนุก กำหนดห้ามโฆษณาสื่อสารการตลาดผลิตภัณฑ์ยาสูบในทุกรูปแบบ อาทิ พริตตี้ส่งเสริมการขายในงานคอนเสิร์ต ห้ามผู้ประกอบการธุรกิจผลิตภัณฑ์ยาสูบทำกิจกรรมซีเอสอาร์ อุปถัมภ์สนับสนุนบุคคล หรือองค์กร ที่เป็นการสร้างภาพลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ยาสูบ ห้ามตั้งวางโชว์ผลิตภัณฑ์ยาสูบหรือซองยาสูบ ณ จุดขายปลีกที่ทำให้ผู้บริโภคหรือประชาชนมองเห็น ห้ามแบ่งซองขายยาสูบเป็นรายมวน ให้เพิ่มโทษผู้ฝ่าฝืนสูบยาสูบในเขตปลอดยาสูบเป็นปรับไม่เกิน 5,000 บาท กำหนดหน้าที่ให้เจ้าของสถานที่สาธารณะที่เป็นเขตปลอดยาสูบ มีหน้าที่ต้องประชาสัมพันธ์ แจ้งเตือน ดูแลให้ไม่มีการฝ่าฝืนสูบยาสูบในเขตปลอดยาสูบ หากฝ่าฝืนไม่ดำเนินการ เจ้าของสถานที่มีโทษปรับไม่เกิน 3,000 บาท
3	เพื่อจัดบริการช่วยเลิกหรือส่งเสริมการเลิกยาสูบอย่างเป็นระบบ	บริการช่วยเลิกหรือส่งเสริมการเลิกยาสูบอย่างเป็นระบบ เช่น - กิจกรรมช่วยเลิกเชิงรุก - คลินิกเคลื่อนที่ - คลินิกชุมชน - และการติดตามอย่างต่อเนื่อง โดยระบุกลุ่มเป้าหมายให้ชัดเจน เช่น - ในกลุ่มสูบ - กลุ่มต้องการเลิกสูบ - และกลุ่มที่พยายามเลิกและยังเลิกไม่สำเร็จ วิธีการ การค้นหาและทำฐานข้อมูลของผู้สูบในชุมชน ผู้สูบที่ต้องการเลิก หรือ พยายามเลิกแล้วไม่สำเร็จ การดำเนินงานเชิงรุก เช่น การจัดตั้งหน่วยบริการช่วยเลิกตระเวนบริการในชุมชน และการค้นหาผู้สูบที่ต้องการเลิกและการให้บริการช่วยเลิกยาสูบในชุมชน การพัฒนาบุคลากรในชุมชนมาเป็นเครือข่ายช่วยเลิกยาสูบ หรือ การให้คำปรึกษา เช่น บุคลากรสาธารณสุข อสม. ครู ฯลฯ การพัฒนาศักยภาพทีมผู้รับผิดชอบงานด้านการติดตามเยี่ยมเยียน ต่อผู้มารับบริการเลิกยาสูบให้สามารถเลิกได้สำเร็จ การพัฒนากลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อนเลิกยาสูบในชุมชน การจัดบริการส่งต่อผู้สูบที่ไม่สามารถบำบัดได้ในชุมชนไปยังหน่วยบริการสุขภาพในพื้นที่ การจัดกิจกรรมเพื่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม เช่น การหลีกเลี่ยงการทดลองสูบยาสูบ และการลดและเลิก การสูบยาสูบ และไม่ควรสูบยาสูบในที่สาธารณะ การกำหนดระยะเวลาในการติดตามความก้าวหน้าในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมให้ชัดเจน เช่น 3 เดือน 6 เดือน 9 เดือน และ 12 เดือน เพื่อประเมินผลการเปลี่ยนแปลงสถานะของผู้สูบ เช่น ยังสูบอยู่ ลดปริมาณการสูบลง หรือ สามารถเลิกสูบได้แล้ว เป็นต้น กำหนดวิธีการติดตามความก้าวหน้าในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมให้ชัดเจน เช่น เยี่ยมบ้าน โทรศัพท์ การส่งข้อความทางไลน์ หรือ เฟสบุ๊ค รวมทั้ง การใช้บริการผ่านอสม.เป็นต้น
4	เพื่อพัฒนาทางเลือกในการช่วยเลิกยาสูบตามบริบทชุมชน	(ระบุวิธีช่วยเลิกและกลุ่มเป้าหมาย) - การเพิ่มจำนวนผู้เลิกสูบ - การลดจำนวนผู้กลับมาสูบซ้ำ - การลดปริมาณการสูบสำหรับผู้ที่สูบอยู่ วิธีการ การรวมกลุ่มของผู้รู้ ปราชญ์ชุมชน ในการพัฒนาทางเลือกเพื่อช่วยเลิกยาสูบแบบอื่นๆ ที่สอดคล้องกับบริบทชุมชนและภูมิปัญญาท้องถิ่น สนับสนุนการสร้างกลุ่มอาชีพเสริมรายได้ครัวเรือนในการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ช่วยเลิกยาสูบในชุมชน ส่งเสริมการแพทย์แผนไทยให้มีบทบาทในการเลิกสูบยาสูบ เช่น การใช้สมุนไพรหญ้าดอกขาว ทีถูกบรรจุในบัญชียาหลักแห่งชาติปี 2555 โดยมีฤทธิ์ทำให้ลิ้นฝาดและไม่อยากสูบยาสูบ การนวดกดจุดสะท้อนเท้า เน้นกดที่ตำแหน่งจุดสะท้อนไปยังส่วนของสมองเพื่อกระตุ้นให้หลั่งสารเคมีออกมา ทำให้ร่างกายอยากสูบยาสูบลดน้อยลงซึ่งเป็นการช่วยเลิกยาสูบโดยไม่ใช้ยา
5	เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบังคับใช้กฎหมายโดยการสร้างและพัฒนามาตรการควบคุมยาสูบในระดับชุมชน สำหรับควบคุมการสูบและการจำหน่าย	กำหนดนโยบายการจัดสภาพแวดล้อมที่ปลอดการสูบยาสูบในชุมชน เช่น วัด มัสยิด สถานที่สาธารณะ มีคณะกรรมการชุมชน ที่ทำหน้าที่กำหนดกฎ กติกา และมาตรการควบคุมยาสูบในชุมชน การประกาศและการบังคับใช้ กฎ กติกา และมาตรการควบคุมยาสูบในชุมชน ที่มีเงื่อนไขจากการได้ประโยชน์จากการปฏิบัติตามกฎ และ เสียประโยชน์จากการไม่ปฏิบัติตาม (การให้คุณให้โทษทางสังคม) การสอดแทรกเรื่องยาสูบในทุกกิจกรรมของชุมชน เช่น การบรรยายทางศาสนา ธรรมเทศนา หรือ การอ่านคุตบะห์ในการละหมาดวันศุกร์ การติดตามประเมินผลการปฏิบัติตามมาตรการควบคุมยาสูบของชุมชน
6	เพื่อคุ้มครองสุขภาพผู้ไม่สูบยาสูบโดยลดการสัมผัสควันยาสูบมือสอง	โดยการสร้างสิ่งแวดล้อมทางกายภาพและสังคมที่เอื้อต่อการไม่สูบในชุมชน - การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ เช่น มีนโยบายห้ามสูบยาสูบในอาคาร สถานที่ทำงาน และยานพาหนะสาธารณะ - การเปลี่ยนแปลงสภาพทางสังคม เพื่อเพิ่มแรงจูงใจในการกระตุ้นให้เกิดพฤติกรรมสุขภาพที่พึงประสงค์ เช่น การเปลี่ยนแปลงทัศนคติหรือพฤติกรรมต่อการสูบยาสูบ วิธีการ การประกาศนโยบายขยายเขตปลอดยาสูบในชุมชนเพื่อสร้างสิ่งแวดล้อมทางกายภาพและสังคมที่เอื้อต่อการไม่สูบยาสูบในทุกสถานที่ที่มีผู้คนชุมนุมกัน เช่น ตลาดนัดถนนคนเดินปลอดยาสูบ และ ร้านอาหารที่มีเครื่องปรับอากาศ งานบุญงานประเพณีปลอดยาสูบ นโยบายครัวเรือนปลอดควันยาสูบ (smoke free home) การปรับปรุงสภาพแวดล้อมของที่ทำงานให้ปราศจากการสูบยาสูบในอาคาร กำหนดให้สถานที่สาธารณะที่ประกาศงดสูบยาสูบตามกฎหมายจะต้องปลอดการสูบยาสูบ 100% โดยการแสดงเครื่องหมายเขตปลอดยาสูบ และแสดงอัตราโทษกรณีที่มีการละเมิด ได้แก่ 2.1 สถานบริการสาธารณสุขและส่งเสริมสุขภาพทุกประเภท • คลินิก โรงพยาบาล รวมถึงสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล • คลินิก โรงพยาบาลสัตว์ รวมถึงสถานพยาบาลสัตว์ • สถานีอนามัย สถานบริการสุขภาพทุกประเภท • ร้านขายยา • สถานประกอบกิจการนวดแผนไทย หรือแผนโบราณ • สถานที่ให้บริการอบความร้อน อบไอน้ำ อบสมุนไพร • สถานประกอบกิจการสปาเพื่อสุขภาพ กิจการนวดเพื่อสุขภาพหรือกิจการนวดเพื่อความงาม 2.2 สถานศึกษา • สถานรับเลี้ยงเด็กก่อนวัยเรียน • โรงเรียนหรือสถานศึกษาหรือสถาบันการศึกษาระดับที่ต่ำกว่าอุดมศึกษา • สถานกวดวิชา สถานที่สอนกีฬา ดนตรี ขับร้อง การแสดง ศิลปะป้องกันตัว ศิลปะ ภาษาและอื่นๆ ศิลปะ ภาษาและอื่นๆ • สถานฝึกอบรมอาชีพ • อุทยานการเรียนรู้ ศูนย์การเรียนรู้ หรือศูนย์การเรียนรู้ชุมชน • หอศิลป์ พิพิธภัณฑ์สถาน หรือสถานที่จัดแสดงศิลปวัฒนธรรม 2.3 สถานที่สาธารณะที่ใช้ประโยชน์ร่วมกัน • อัฒจันทร์หรือสถานที่ดูกีฬาทุกประเภท • สถานที่ออกกำลังกาย ซ้อมกีฬา เล่นกีฬา หรือสนามแข่งขันกีฬาทุกประเภท ทั้งในร่มและกลางแจ้ง • สระว่ายน้ำ 2.4 ร้านค้า สถานบริการ และสถานบันเทิง • โรงมหรสพ โรงละคร โรงภาพยนตร์ • สถานที่จัดเลี้ยงทั้งหมด • สถานบริการตามพระราชบัญญัติสถานบริการ • สถานที่ให้บริการคาราโอเกะหรือสถานบันเทิงอื่นๆ • สถานที่บริการคอมพิวเตอร์ อินเตอร์เน็ต หรือเกมส์ • สถานที่จำหน่ายอาหาร เครื่องดื่ม หรืออาหารและเครื่องดื่มที่มีระบบปรับอากาศ • อาคารร้านค้าประเภทห้างสรรพสินค้า ศูนย์การค้า • สถานที่จำหน่าย แสดง จัดนิทรรศการสินค้าหรือบริการ 2.5 บริเวณโถงพักคอย และบริเวณทางเดินทั้งหมดภายในอาคาร • โรงแรม รีสอร์ท หรือสถานที่พักตากอากาศ • ห้องเช่า หอพัก อพาร์ทเมนต์ คอร์ท หรือสถานที่ที่ให้บริการในลักษณะเดียวกัน • อาคารชุดหรือคอนโดมิเนียม 2.6 สถานบริการทั่วไป • อาคารหรือสถานที่ที่ใช้ในการจัดประชุม อบรม สัมมนาหรือ สันทนาการ • ร้านตัดผม สถานเสริมความงาม ร้านตัดเสื้อผ้า • ธนาคารหรือสถาบันการเงิน 2.7 สถานที่สาธารณะทั่วไป • ห้องสมุด • สุขา • ตู้โทรศัพท์สาธารณะ หรือบริเวณที่ให้บริการโทรศัพท์สาธารณะ • ลิฟต์โดยสาร • สวนสาธารณะ สวนสัตว์ สวนสนุก • สนามเด็กเล่น • ตลาด 2.8 ยานพาหนะสาธารณะ ในขณะให้บริการไม่ว่าจะมีผู้โดยสารหรือไม่ก็ตาม • รถโดยสารประจำทาง • รถแท็กซี่ • รถไฟ รถราง • รถตู้โดยสาร • รถรับส่งนักเรียนหรือนิสิตนักศึกษาทุกประเภท • ยานพาหนะโดยสารที่ใช้ในภารกิจที่เป็นลักษณะส่วนกลางของส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ หรือหน่วยงานอื่นของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือหน่วยงานอื่นของรัฐ รวมทั้งของเอกชน • กระเช้าโดยสาร/เรือโดยสาร/เครื่องบิน • ยานพาหนะโดยสารอื่นๆ ทั้งประเภทประจำทางและไม่ประจำทา • สถานีขนส่งสาธารณะ และที่พักผู้โดยสาร • ป้ายรถโดยสารประจำทาง และบริเวณที่ใช้รอก่อนหรือหลังการใช้บริการยานพาหนะโดยสารทุกประเภท 2.9 ศาสนสถาน /สถานปฏิบัติธรรมในศาสนาและนิกายต่างๆ เช่น วัด มัสยิด โบสถ์ เป็นต้น การประเมินติดตามผล และกำหนดมาตรการให้คุณให้โทษแก่ผู้ที่ปฏิบัติตาม หรือต่อผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืน
7	เพื่อพัฒนารูปแบบการสื่อสารข้อมูลยาสูบในชุมชน	เน้นการตื่นรู้ของชุมชนให้รู้เท่าทันพิษภัยยาสูบและกลยุทธ์อุตสาหกรรมยาสูบ (ระบุ รูปแบบการสร้างกระแส/พัฒนารูปแบบการสื่อสาร/ชุดทดลองอันตรายจากยาสูบ ฯลฯ) วิธีการ กิจกรรมการสร้างกระแสรณรงค์ตามช่องทางต่างๆ เช่น เสียงตามสาย รายการวิทยุชุมชน พัฒนารูปแบบการสื่อสารใหม่ๆ ที่เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมาย ร่วมกับการรณรงค์ทางสังคมให้เกิดการเรียนรู้เพื่อปรับเปลี่ยนค่านิยมการไม่สูบยาสูบ การสร้างสื่อเชิงประจักษ์ เช่น ชุดทดลอง/อุปกรณ์สาธิตอันตรายจากยาสูบ การพัฒนาฐานข้อมูลด้านยาสูบและสุขภาพของชุมชน เช่น สถิติการป่วย-การตายของประชากรในชุมชน สถิติอุบัติการณ์ความชุกโรคไม่ติดต่อและพิการ และจัดให้มีการสะท้อนข้อมูลเหล่านี้สู่ชุมชน เพื่อร่วมกันควบคุมแก้ไขปัญหา ส่งเสริมการผลิตสื่อหรือการละเล่นในชุมชน เช่น หนังตะลุง มโนราห์ ที่เน้นการให้ความรู้ การชี้แนะ (Advocate) ของพิษภัยยาสูบต่อสาธารณชนอย่างต่อเนื่อง
8	เพื่อเพิ่มผู้ขับเคลื่อนการควบคุมยาสูบในระดับพื้นที่	สนับสนุนให้มีการรวมกลุ่มของชาวบ้านท้องถิ่น ในระดับตำบล หมู่บ้าน เช่น ในรูปของกลุ่มออมทรัพย์ กลุ่มแม่บ้าน กลุ่มผู้ไม่สูบยาสูบ ชมรมผู้สูงอายุ ชมรมปอดสะอาด ส่งเสริมให้กลุ่ม / ชมรม เพื่อทำกิจกรรมร่วมกันในชุมชน และกลุ่มอาสาเฝ้าระวังยาสูบในชุมชน จัดประชุมกลุ่มเพื่อนำเสนอปัญหาและหาทางแก้ไข ประจำสัปดาห์ /เดือน การเสวนาระดับท้องถิ่น / ชุมชน แลกเปลี่ยนเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมกัน จัดโปรแกรมเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม การเลิกสูบยาสูบ หรือค่ายเลิกยาสูบโดยชุมชน ส่งเสริมให้กลุ่ม / ชมรม / สมาคม องค์กรเอกชนต่างๆ ในชุมชน มีส่วนร่วม ในการกำหนดนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพ เช่น เวทีสมัชชาสุขภาพของจังหวัด ส่งเสริมการเชื่อมโยงเป็นเครือข่ายของกลุ่มคนทำงานด้านการควบคุมยาสูบที่ทำงานในระดับพื้นที่ เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
9	เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยการสร้างพื้นที่และบุคคลต้นแบบด้านการจัดการควบคุมยาสูบในชุมชนแบบครบวงจร	• ศูนย์การเรียนรู้ของชุมชน • หอชุมชนแสดงรางวัลเชิดชูเกียรติ (บุคคลต้นแบบ และพื้นที่ต้นแบบ) • กลุ่มเยาวชนแกนนำในการขับเคลื่อน • ทำเนียบบุคคลต้นแบบด้านการ ลด ละ เลิกยาสูบ • แหล่งรวบรวมองค์ความรู้และนวัตกรรมในการควบคุมการบริโภคยาสูบ วิธีการ การกำหนดความเชื่อที่ส่งผลต่อพฤติกรรมร่วมกันของชุมชน (mindset) ว่า ยาสูบในชุมชนเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ การสร้างทีมปฏิบัติการชุมชนแบบบูรณาการ ที่ประกอบด้วย ผู้บังคับใช้กฎหมาย เช่น ตำรวจ ผู้นำศาสนา ผู้นำทางศรัทธา เช่น เจ้าอาวาส พระ ปราชญ์ในหมู่บ้าน อาสาสมัครสาธารณสุขชุมชน ผู้แทนในระดับท้องถิ่น หน่วยบริการสุขภาพ ผู้ประกอบการด้านสุขภาพในท้องถิ่น และ ตัวแทนสมาคม ชมรม ต่างๆ ในชุมชน เป็นต้น การสำรวจทุนทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมการบริโภคยาสูบในชุมชน เช่น • ด้านการบริหารงานโครงการ โดยเป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญและมีความสามารถในการขับเคลื่อนบริหารจัดการโครงการ • ด้านแกนนำชุมชน เป็นผู้ที่ได้รับความเชื่อถือและเป็นผู้ที่มีความสามารถกระตุ้นให้เกิดการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนได้ • ด้านผู้นำด้านสุขภาพ เป็นแกนนำในการหาข้อมูลเชิงลึก การลงพื้นที่ การประสานงานโดยตรงกับประชาชน • ด้านศาสนาเป็นบุคคลที่มีเป็นผู้นำการสั่งสอน ให้รู้ถึงศีลธรรม วัฒนธรรมอันดี เพื่อโน้นน้าวจิตใจของประชาชน โดยมีศาสนาเป็นสื่อนำ • ด้านการศึกษา โดยเป็นแกนนำที่คอยสนับสนุนและส่งเสริมด้านการศึกษา ให้ความรู้แก่นักเรียนและประชาชนทั่วไปได้ • กลุ่มทางสังคม องค์กรชุมชน เช่น ชมรมผู้สูงอายุ สภาเด็กและเยาวชน กลุ่มอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ชมรมคนพิการ การวิเคราะห์สถานการณ์และแนวโน้ม สภาพปัญหาและความต้องการควบคุมการบริโภคยาสูบของพื้นที่ เพื่อประเมินสภาพชุมชนร่วมกันว่ามีกิจกรรมดำเนินงานเพื่อการจัดการและควบคุมยาสูบในชุมชนหรือไม่ เช่น • ในชุมชนมีหน่วยบริการสุขภาพที่มีระบบบริการช่วยเลิกยาสูบหรือไม่ • ในชุมชนมีนโยบายปลอดควันยาสูบภายในอาคารตลอด 24 ชั่วโมง หรือไม่ • ในชุมชนมีนโยบายเขตปลอดยาสูบภายในอาคารตลอด 24 ชั่วโมง หรือไม่ • ในชุมชนมีนโยบายปลอดควันยาสูบภายนอกอาคารตลอด 24 ชั่วโมง หรือไม่ • ในชุมชนมีนโยบายเขตปลอดยาสูบภายนอกอาคารตลอด 24 ชั่วโมง หรือไม่ • ในชุมชนมีการประเมินการบริโภคยาสูบของประชาชนหรือไม่ • ในชุมชนมีการคัดกรอง การประเมินการสัมผัสควันยาสูบ หรือไม่ • ในชุมชนมีการให้คำปรึกษาและคำแนะนำเกี่ยวกับโทษของการบริโภคยาสูบและการสัมผัสควันยาสูบ หรือไม่ • ในชุมชนมีระบบส่งต่อผู้ป่วยให้สามารถเข้าถึงทรัพยากรหรือการบริการของชุมชนสำหรับการหยุดบริโภคยาสูบหรือไม่ • ในชุมชนมีบุคคลหรือพื้นที่ต้นแบบด้านการจัดการควบคุมยาสูบหรือไม่ กำหนดทิศทางและแนวทางการจัดการปัญหาการบริโภคยาสูบในเขตของพื้นที่รับผิดชอบ เช่น • การพัฒนาระบบการจัดเก็บข้อมูลในชุมชน • เน้นการศึกษาให้รู้ข้อมูล/ความจริง • การทำงานเชิงรุกแทนการตั้งรับ • คำนึงถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องรอบด้าน • มีขั้นตอนการทำงานที่ชัดเจนและเป็นระบบ • ระดมความร่วมมือจากทุกภาคส่วนมาร่วมกันดำเนินงาน การต่อยอดให้เป็นศูนย์ประสานงานเครือข่ายด้านการควบคุมการบริโภคยาสูบของชุมชน ที่อาศัยทั้ง (1) นักบริหาร (2) นักวิชาการชุมชนท้องถิ่น (3) นักจัดการและนักจัดกระบวนการชุมชน (4) นักจัดการข้อมูล และ (5) นักสื่อสารสุขภาพในชุมชน ติดตามอย่างต่อเนื่องและเสริมพลังอำนาจของทุกฝ่าย

	ชื่อโครงการย่อย	ประเภท	ผู้รับผิดชอบ	งบประมาณที่ตั้งไว้ (บาท)
1	โครงการลด ละ เลิก บุหรี่ ในโรงเรียนมูฮัมมาดียะห์ ประจำปีงบประมาณ 2564		โรงเรียนมูฮัมมาดียะห์	21,000.00	พัฒนาโครงการ

	ปีงบประมาณ	ชื่อพัฒนาโครงการ	ประเภท	องค์กรรับผิดชอบ	งบประมาณ (บาท)
1	2564	โครงการลด ละ เลิก บุหรี่ ในโรงเรียนมูฮัมมาดียะห์ ประจำปีงบประมาณ 2564		โรงเรียนมูฮัมมาดียะห์	21,000.00
				รวม	21,000.00

แผนงานบุหรี่ ปี 2564 กองทุนสุขภาพตำบล อบต.นาประดู่อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานีประจำปีงบประมาณ 2564

แผนงานบุหรี่ ปี 2564 กองทุนสุขภาพตำบล อบต.นาประดู่
อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี
ประจำปีงบประมาณ 2564