โครงการค่ายเด็กและเยาวชนห่างไกลยาเสพติด
โครงการค่ายเด็กและเยาวชนห่างไกลยาเสพติด
| ชื่อโครงการ/กิจกรรม | โครงการค่ายเด็กและเยาวชนห่างไกลยาเสพติด | |
| รหัสโครงการ | 65-L1467-02-06 | |
| ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ | สำนักปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อน้ำร้อน | |
| วันที่อนุมัติ | 30 พฤษภาคม 2565 | |
| ปี | 2565 | |
| ระยะเวลาดำเนินโครงการ | 9 มิถุนายน 2565 - 31 กรกฎาคม 2565 | |
| งบประมาณ | 150,000.00 | |
| ผู้รับผิดชอบโครงการ | สำนักปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อน้ำร้อน | |
| พื้นที่ดำเนินการ | ตำบลบ่อน้ำร้อน อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง |
ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พ.ศ.2550 และแก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 2พ.ศ. 2560 โดยมีสาระสำคัญประกอบด้วยยุทธศาสตร์ 5 ยุทธศาสตร์ ได้แก่ ยุทธศาสตร์การพัฒนาศักยภาพและสร้างภูมิคุ้มกันเด็กและเยาวชน ยุทธศาสตร์การเสริมสร้างความเข้มแข็งของกลไกสภาพแวดล้อมให้เอื้อต่อการพัฒนาเด็กและเยาวชนอย่างมีประสิทธิภาพ ยุทธศาสตร์การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชน ยุทธศาสตร์การส่งเสริมบทบาทและระดมความร่วมมือของทุกภาคส่วนในการพัฒนาเด็กและเยาวชน และยุทธศาสตร์การพัฒนานวัตกรรมการบริหารจัดการในการพัฒนาเด็กและเยาวชน โดยมุ่งเน้นให้เกิดการส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพสังคมในปัจจุบัน รวมทั้งการกำหนดบทบาทขององค์กรเอกชนและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้มีส่วนร่วมในการพัฒนาเด็กและเยาวชน เพื่อให้เด็กและเยาวชนเติบโตเป็นกำลังสำคัญในการขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศ
ประเทศไทยต้องเผชิญกับปัญหายาเสพติดมาช้านาน โดยสภาพปัญหาได้เปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ของโลกในยุคปัจจุบัน เด็กและเยาวชนเริ่มใช้ยาเสพติดมีอายุน้อยลง จากระบบรายงานของศูนย์อำนวยการป้องกันและปราบปรามกรมสุขภาพจิต พบว่า ผู้เข้ารับบำบัดรักษาเป็นเยาวชนอายุระหว่าง 15-24 ปี มีสัดส่วนมากถึงร้อยละ 50 (ศูนย์อำนวยการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กรมสุขภาพจิต, 2559) ซึ่งถือว่าเป็นกลุ่มเสี่ยงสำคัญที่ต้องมีการเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิดเนื่องจากมีโอกาสเข้าไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติด ซึ่งควรได้รับการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันต่อยาเสพติด และปัจจัยยั่วยุต่างๆ รวมทั้งการเสริมสร้างทักษะชีวิตเพื่อป้องกันการกลับไปใช้ซ้ำ ซึ่งเมื่อจำแนกชนิดยาเสพติดที่มี ผู้เข้ารับการบำบัดรักษามากที่สุด คือ ยาบ้า ร้อยละ 75.20 รองลงมา คือ กัญชา ร้อยละ 6.83 และกระท่อมร้อยละ 4.17 ด้านพฤติกรรมการใช้ยาเสพติดที่น่าเป็นกังวล คือ การใช้ยาเสพติดมากกว่า 1 ชนิดร่วมกันมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ซึ่งส่งผลให้การบำบัดรักษามีความยุ่งยาก ซับซ้อนมากขึ้น นอกจากนี้ปัจจุบันยังพบว่าเด็กและเยาวชนมีการนำสารต่างๆ ที่หาได้ง่ายมาผสมกันเพื่อให้ออกฤทธิ์เหมือนสารเสพติด ซึ่งเด็กและเยาวชนมีการทดลองดื่มสารเหล่านี้เนื่องจากมองว่าเกิดจากส่วนผสมของสารที่ไม่เป็นอันตราย โดยที่ไม่ได้คำนึงว่ามีฤทธิ์เสพติด ปัญหาสารเสพติดเป็นปัญหาที่เป็นภัยร้ายแรงต่อสุขภาพกาย และสุขภาพจิต ส่งผลต่อพัฒนาการทั้งด้านร่างกาย จิตใจ และสมอง ดยเฉพาะในเด็กและเยาวชน ทั้งในระยะสั้นและระยะยาว กระทบต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของประเทศเยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 25 ปี เป็นกลุ่มประชากรที่มีขนาดใหญ่ คิดเป็นร้อยละ 32.44 ของประชากรทั้งหมดและเป็นวัยที่ดำเนินชีวิตในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ใฝ่หาความรู้ อยากเห็น อยากลองของใหม่ รักพวกพ้อง รักเพื่อน เชื่อเพื่อนและมองหาแบบอย่างเพื่อดำเนินรอยตามแบบ ทัศนคติที่ผิดๆเกี่ยวกับการใช้สารเสพติดในวัยรุ่น เช่น การเสพไอซ์ ทำให้ผอม ผิวขาว การเสพยาบ้าทำให้เพิ่มความตื่นเต้นในการมีเพศสัมพันธ์ อ่านหนังสือได้นานขึ้น ทำให้มีกำลังวังชาทำให้มีจิตใจแจ่มใส ทำให้มีสุขภาพดี ทำให้สติปัญญาดี สามารถรักษาโรคบางอย่างได้ จากทัศนคติดังกล่าวทำให้เกิดความรู้สึกอยากลองใช้ จนมีการติดสารเสพติดนั้นในที่สุด
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อน้ำร้อน ได้ตระหนักถึงความสำคัญของปัญหาการแพร่ระบาดของยาเสพติดในกลุ่มเด็กและเยาวชน จึงได้จัดทำโครงการ "โครงการค่ายเด็กและเยาวชนห่างไกลยาเสพติด" ขึ้น
- 1.1 เพื่อฝึกอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดและอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับ พรบ.ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติด 1.2 เพื่อให้ เยาวชน นักเรียน นักศึกษา ห่างไกลยาเสพติดและอบายมุข 1.3 เพื่อให้ เยาวชน นักเรียน นักศึกษา ได้รับรู้ รับทราบถึงปัญหาและพิษภัยของยาเสพติด 1.4 เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันทางด้านร่างกายจิตใจให้กับเด็กและเยาวชน ไม่ตกเป็นทาสของอบายมุข 1.5 เพื่อสนับสนุนนโยบายของรัฐบาลและร่วมแก้ปัญหายาเสพติดในสถานศึกษาอย่างเป็นรูปธรรม
8.1 เยาวชน นักเรียน นักศึกษา ได้รับความรู้เกี่ยวกับการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด 8.2 เยาวชน นักเรียน นักศึกษา ได้รับความรู้เกี่ยวกับ พรบ.ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติด 8.3 เยาวชน นักเรียน นักศึกษา ห่างไกลยาเสพติดและอบายมุข 8.4 เยาวชน นักเรียน นักศึกษา ได้รับรู้ รับทราบถึงปัญหาและพิษภัยของยาเสพติด 8.5 เยาวชน นักเรียน นักศึกษา รู้จักการสร้างภูมิคุ้มกันทางด้านร่างกายจิตใจให้กับเด็กและเยาวชนไม่ตกเป็นทาสของอบายมุข 8.6 เกิดการขับเคลื่อนนโยบายของรัฐบาลและร่วมแก้ปัญหายาเสพติดในสถานศึกษาอย่างเป็นรูปธรรม