กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

โครงการร่วมใจ ห่วงใย ผู้ป่วยจิตเวชและผู้ดูแลปี 2566

รายละเอียดโครงการ
รายละเอียดโครงการ
ชื่อโครงการ/กิจกรรม โครงการร่วมใจ ห่วงใย ผู้ป่วยจิตเวชและผู้ดูแลปี 2566
รหัสโครงการ 66-L2479-01-05
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบูกิต
วันที่อนุมัติ 1 ตุลาคม 2565
ปี 2566
ระยะเวลาดำเนินโครงการ 1 ตุลาคม 2565 - 30 กันยายน 2566
งบประมาณ 16,950.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ นางซูไนดะห์ ยุนุ๊
พื้นที่ดำเนินการ ตำบลบูกิต อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส
ประเด็น
แผนงานสุขภาพจิต
สถานการณ์/หลักการและเหตุผล

ปัจจุบัน จากสภาพเศรษฐกิจและสังคมที่มีการเปลี่ยนแปลง ทำให้ประชาชนในพื้นที่ มีภาวะเครียดจากสิ่งต่างๆ เช่น หนี้สิ้นและมีอาการเจ็บป่วยทางจิต เพิ่มมากขึ้น จากข้อมูลผู้ป่วยโรคจิตเวช โรงพยาบาลพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบูกิต มีผู้ป่วยในเขตรับผิดชอบ ๕ หมู่บ้าน พบว่า ม.1 มีผู้ป่วยทั้งหมด 15 ราย ม.2 มีผู้ป่วยทั้งหมด 20 ราย ม.3 ผู้ป่วยทั้งหมด 20 ราย ม.9 ผู้ป่วยทั้งหมด 14 ราย ม.14 ผู้ป่วยทั้งหมด 14 คน รวมทั้งหมด 84 คน จำนวนผู้ป่วยเพิ่มจำนวนเพิ่มมากขึ้นทุกปี และปัญหาสุขภาพจิตมิได้ส่งผลกระทบต่อเฉพาะตัวผู้ป่วยเท่านั้น แต่รวมไปถึงญาติ ผู้ดูแลและบุคคลในสังคมผู้ดูแลผู้ป่วยก้อได้รับผลกระทบด้านสุขภาพ เศรษฐกิจและสังคม มีภาวะเครียดจากการดูแลผู้ป่วย ซึ่งเป็นโรคที่ต้องดูแลรักษาอย่างต่อเนื่อง มีค่าใช้จ่ายสูงในการดูแล ส่งผลให้ญาติมีการท้อแท้ เบื่อหน่าย หมดความหวังในการรักษา ประกอบกับอาการของผู้ป่วยไม่คงที่ อาการกำเริบบ่อยครั้ง เกรงว่าผู้ป่วยก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้อื่นชุมชน
จากปัญหาดังกล่าวทางโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบูกิต ได้เล็งเห็นความสำคัญของดูแลผู้ป่วยจิตเวช จึงได้จัดทำโครงการร่วงใจ ห่วงใย ผู้ป่วยจิตเวช เพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยเข้ารับบริการรักษาที่มีประสิทธิภาพและป้องกันกลุ่มเสี่ยงที่จะป่วยด้วยโรคจิตเวช เพื่อลดการเกิดผู้ป่วยรายใหม่ในพื้นที่ ให้เกิดความต่อเนื่องและยั่งยืนต่อไป

วัตถุประสงค์/เป้าหมาย
  1. ข้อที่ ๑.เพื่อให้ผู้ดูแลมีความรู้ในการดูแลผู้ป่วยจิตเวช
  2. ข้อที่ ๒. เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับยาอย่างต่อเนื่อง
  3. ข้อที่ 3. เพื่อป้องกันไม่ให้กลุ่มเสี่ยงป่วยด้วยโรคทางจิตเวช
การดำเนินงาน/กิจกรรม
  1. อบรมให้ความรู้ โครงการร่วมใจ ห่วงใยผู้ป่วยจิตเวชและผู้ดูแล
วิธีดำเนินการ
ผลที่คาดว่าจะได้รับ

๑.ผู้ดูแลป่วยจิตเวชมีความรู้และได้รับการติดตามเยี่ยมบ้านอย่างต่อเนื่อง ๒.มีระบบรูปแบบการดูแลผู้ป่วยต่อเนื่องผู้ป่วยเรื้อรังรวมทั้งกลุ่มผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูงต่อการก่อให้ความรุนแรงในชุมชน ๓.กลุ่มสี่ยงสามารถประเมินความเครียดของตนเองได้