โครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด To Be Number One
โครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด To Be Number One
| ชื่อโครงการ/กิจกรรม | โครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด To Be Number One | |
| รหัสโครงการ | 66-L1515-01–05 | |
| ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ | โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านคลองมวน | |
| วันที่อนุมัติ | 10 มกราคม 2566 | |
| ปี | 2566 | |
| ระยะเวลาดำเนินโครงการ | 1 เมษายน 2566 - 31 สิงหาคม 2566 | |
| งบประมาณ | 9,475.00 | |
| ผู้รับผิดชอบโครงการ | นางสาวจิตติมา สังข์สุวรรณ | |
| พื้นที่ดำเนินการ | ตำบลหนองปรือ อำเภอรัษฏา จังหวัดตรัง |
ยาเสพติดเป็นปัญหาสำคัญระดับชาติที่รัฐบาลถือเป็นนโยบายที่ต้องเร่งดำเนินการแก้ไขอย่างจริงจัง ทั้งนี้เพราะปัญหายาเสพติดที่มีการแพร่ระบาดในทุกพื้นที่ของประเทศไทยได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกขณะ ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาประเทศทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งทางด้านการเมือง และความมั่นคงของประเทศ ด้วยพระอัจฉริยภาพของทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญาสิริวัฒนาพรรณวดี ที่มีสายพระเนตรอันยาวไกลทรงตระหนักและทรงห่วงใยในปัญหานี้มาก จึงทรงพระกรุณาธิคุณ รับเป็นองค์ประธานโครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด ซึ่งปัจจุบันได้ใช้ชื่อเพื่อง่ายต่อการรณรงค์ว่า โครงการ TO BE NUMBER ONE เพื่อรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด โดยทรงมีพระประสงค์มุ่งเน้นการรณรงค์ในกลุ่มเป้าหมายหลัก คือ วัยรุ่นและเยาวชน โดยกลวิธีสร้างกระแสการแสดงพลังอย่างถูกต้องโดยไม่ข้องแวะกับยาเสพติด ดังนั้นโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านคลองมวน จึงได้จัดทำโครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด To Be Number One เพื่อส่งเสริมให้สมาชิกได้เข้าร่วมกิจกรรมตามแนวทางโครงการ TO BE NUMBER ONE และรณรงค์ปลูกจิตสำนึกและสร้างกระแสนิยมที่เอื้อต่อการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด
- 1. เพื่อส่งเสริมให้สมาชิกได้เข้าร่วมกิจกรรมตามแนวทางโครงการ TO BE NUMBER ONE
- 2. เพื่อรณรงค์ปลูกจิตสำนึกและสร้างกระแสนิยมที่เอื้อต่อการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด
- 3. เพื่อเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด
- 1. กิจกรรมให้ความรู้เกี่ยวกับ To Be Number One 2. กิจกรรมให้ความรู้เกี่ยวกับยาเสพติด
- เยาวชนได้รับความรู้เกี่ยวกับพิษภัยของยาเสพติด มีพฤติกรรมไม่เกี่ยวข้องกับยาเสพติด สามารถปฏิบัติตนในแนวทางที่ถูกต้องเหมาะสม
2. เยาวชนสามารถนำความรู้เกี่ยวกับการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดไปเผยแพร่แก่ผู้อื่นได้อย่างถูกต้อง
3. เยาวชนมีสุขภาพกาย สุขภาพจิตที่ดี และเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ผู้อื่นในชุมชน