กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

โครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหาโรคไข้เลือดออก ปี 2567

รายละเอียดโครงการ
รายละเอียดโครงการ
ชื่อโครงการ/กิจกรรม โครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหาโรคไข้เลือดออก ปี 2567
รหัสโครงการ 67-L5222-5-13
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ สำนักปลัด องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาว
วันที่อนุมัติ 8 ธันวาคม 2566
ปี 2567
ระยะเวลาดำเนินโครงการ 2 กุมภาพันธ์ 2567 - 30 กันยายน 2567
งบประมาณ 120,000.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ นางสาวพิชยา แสงแก้ว
พื้นที่ดำเนินการ ตำบลบ้านขาว อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
ประเด็น
แผนงานเผชิญภัยพิบัติและโรคระบาด , แผนงานกลุ่มประชาชนทั่วไปที่มีความเสี่ยง
สถานการณ์/หลักการและเหตุผล

โรคไข้เลือดออกนับเป็นปัญหาสาธารณสุขของไทยในปัจจุบัน ซึ่งจากสถิติพบว่ามีการแพร่ระบาดทั่วทุกหมู่บ้านในเขตเมืองและชนบท เป็นโรคติดต่อที่สร้างความสูญเสียชีวิตและค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลของประเทศ โดยในปีองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาวมีผู้ป่วยไข้เลือดออกจำนวน 14 ราย ไม่มีผู้ป่วยเสียชีวิต โดยกลุ่มอายุที่พบสูงสุดคือ อายุ 10-14 ปี อาชีพที่พบสูงสุดคือเด็กในปกครองและนักเรียน องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาว มีอำนาจหน้าที่ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537 แก้ไข้เพิ่มเติมฉบับที่ 6 พ.ศ.2552 มาตรา 67 (3) กล่าวว่าองค์การบริหารส่วนตำบลมีอำนาจหน้าที่ป้องกันและระงับโรคติดต่อ และมาตรา16 (19) ในพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542 กล่าวว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีภารกิจและอำนาจหน้าที่ในด้านสาธารณสุข การอนามัยครอบครัว และการรักษาพยาบาล ดังนั้น องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาว จึงได้จัดทำโครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไข้ปัญหาโรคไข้เลือดออก 2567 ขึ้น เพื่อควบคุมโรคไข้เลือดออกในพื้นที่ ครอบคลุมไปถึงโรงเรียน ศูนย์พัฒนาเล็กเล็กในเขตตำบลบ้านขาว และดำเนินการป้องกันอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งปี

วัตถุประสงค์/เป้าหมาย
  1. เพื่อกำจัดยุงลายซึ่งเป็นพาหะนำโรคไข้เลือดออก โดยการทำลายแหล่งพันธุ์ยุงลาย กำจัดลูกน้ำ และลดจำนวนยุงลายตัวเต็มวัย
  2. เพื่อลดอัตราการป่วย และการสูญเสียชีวิตประชาชนเนื่องจากโรคไข้เลือดออก เพื่อลด
การดำเนินงาน/กิจกรรม
  1. ประชาสัมพันธ์ให้ความรู้
  2. กิจกรรมฉีดพ่นหมอกควันกำจัดยุงลาย
  3. กิจกรรมแจกทรายอะเบทกำจัดลูกน้ำ
วิธีดำเนินการ
ผลที่คาดว่าจะได้รับ

1.ประชาชนเกิดความตื่นตัว มีความรู้ความเข้าใจ รู้จักวิธีควบคุม เฝ้าระวัง และป้องกันโรคเลือดออก 2.ประชาชนตระหนักถึงการใช้วัตถุของ ตลอดจนภาชนะที่มีน้ำขังและเป็นที่วางไข่ของยุงและที่อยู่อาศัยของลูกน้ำซึ่งเป็นแหล่งเพาะพันธ์ุยุงลายถูกเก็บ คว่ำ ทำลาย ส่งผลให้ยุงลายตัวเต็มวัยในครัวเรือน วัด โรงเรียน และชุมชนลดลง 3.ประชาชนได้เข้ามีส่วนร่วม และมีบทบาทในการช่วยและการเฝ้าระวังป้องกัน และควบคุมการแพร่ระบาดของโรคไข้เลือดออกภายในชุมชนมากขึ้น 4.การแพร่ระบาดของโรค อัตราป่วย และการสูญเสียชีวิตของประชาชนเนื่องจากโรคไข้เลือดออก