กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

รายละเอียดโครงการ

ชื่อโครงการ/กิจกรรม	โครงการส่งเสริมสุขภาพกายและจิตของคนพิการและผู้ดูแลคนพิการ
รหัสโครงการ	2567-L6896-02-18
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ	ชมรมคนพิการเทศบาลนครตรัง
วันที่อนุมัติ	2 สิงหาคม 2567
ปี	2567
ระยะเวลาดำเนินโครงการ	1 สิงหาคม 2567 - 30 กันยายน 2567
งบประมาณ	16,450.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ	นางสาวสุกานดา สุริยะรังษี
พื้นที่ดำเนินการ	ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง

แผนงานคนพิการ , แผนงานสุขภาพจิต

ผู้พิการเป็นบุคคลที่มีข้อจำกัดในการดำรงชีวิตประจำวัน ความบกพร่องดังกล่าวเป็นอุปสรรคในการใช้ชีวิต และอาจทำให้ไม่สามารถดูแลตนเองได้อย่างต่อสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ผู้พิการหลายต่อหลายท่านยังเป็นบุคคลที่มีความสำคัญต่อตนเอง ครอบครัว ชุมชน และสังคม การให้ความสำคัญในการส่งเสริมการดูแลตนเองและการพัฒนาศักยภาพ ได้ด้วยความสามารถ การพัฒนาผู้พิการท่ามกลางข้อจำกัดต่างๆ ถือว่ามีความสำคัญเพื่อช่วยให้ผู้พิการสามารถดูแลตนเองพึ่งตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการในชุมชนเป็นแนวทางสำคัญเพื่อช่วยให้ผู้พิการสามารถดูแลและพึ่งพาตัวเองได้อย่างมีประสิทธิภาพการฟื้นฟู สมรรถภาพผู้พิการในชุมชนเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ โดยมีญาติหรือผู้ดูแลและคนในชุมชนมีส่วนร่วมเนื่องจากความพิการทางร่างกายและจิตใจ ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตทำให้ผู้พิการไม่สามารถดำรงชีวิตได้เทียบเท่าคนปกติไม่สามารถเข้าถึงระบบการบริการทางการแพทย์ทำให้ขาดการดูแลและฟื้นฟูสมรรถภาพได้อย่างเหมาะสม โดยเน้นการสร้างสุขภาพมากกว่าการซ่อมสุขภาพให้ประชาชนมีความรู้และความเข้าใจตระหนักที่จะดูแลสุขภาพของตนเองร่วมด้วยความพิการส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของคนพิการในด้านจิตใจ รวมไปถึงการรเป็นภาระของครอบครัว         ดังนั้นชมรมคนพิการเทศบาลนครตรัง ได้ใช้ประสบการที่ได้จากการลงพื้นที่ จึงได้เล็งเห็นถึงความสำคัญดังกล่าวว่าสุขภาพกายและจิตของคนพิการต้องไปด้วยกัน ทางชมรมคนพิการเทศบาลนครตรัง จึงได้จัดโครงการส่งเสริมสุขภาพกายและจิตของคนพิการและผู้ดูแลคนพิการขึ้น

1. เพื่อให้ผู้พิการและผู้ดูแล มีความรู้ ความเข้าใจ มีทักษะในการดูแล และฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการทางด้านร่างกายและจิตใจ

1. กิจกรรมอบรมให้ความรู้
2. กิจกรรมอบรมให้ความรู้

1.ผู้พิการได้รับความรู้เกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และสามารถพึ่งพาตนเองได้ 2.ผู้พิการเข้าใจซึ่งกันและกัน สามารถดำรงชีวิตในสังคมได้อย่างมีความสุข มีคุณภาพชีวิตที่ดี และลดภาระของญาติอย่างต่อเนื่อง