โครงการคัดกรองหาสารเคมีในเลือดของเกษตรกรชุมชนบ้านป่าเล
โครงการคัดกรองหาสารเคมีในเลือดของเกษตรกรชุมชนบ้านป่าเล
| ชื่อโครงการ/กิจกรรม | โครงการคัดกรองหาสารเคมีในเลือดของเกษตรกรชุมชนบ้านป่าเล | |
| รหัสโครงการ | 2568-L3311-2-14 | |
| ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ | ชมรม อสม.หมู่ที่ 7 บ้านป่าเล | |
| วันที่อนุมัติ | 25 ธันวาคม 2567 | |
| ปี | 2568 | |
| ระยะเวลาดำเนินโครงการ | 1 ตุลาคม 2567 - 30 กันยายน 2568 | |
| งบประมาณ | 7,500.00 | |
| ผู้รับผิดชอบโครงการ | นางฉลวย หนูนวล | |
| พื้นที่ดำเนินการ | ตำบลควนขนุน อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง |
สารเคมีกำจัดศัตรูพืชสามารถทำอันตรายต่อสุขภาพร่างกายได้ทั้งมนุษย์และสัตว์ กล่าวคือจะไปทำลายอวัยวะภายในร่างกาย เช่น ตับ ไต ปอด สมอง ผิวหนัง ระบบประสาท ระบบสืบพันธุ์ และตาซึ่งก็ขึ้นอยู่กับว่าเราจะรับสารเคมีเข้าสู่ร่างกายทางใด และปริมาณมากน้อยเท่าใด ส่วนใหญ่แล้วการที่อวัยวะภายในร่างกายได้สะสมสารเคมีไว้จนถึงขีดที่ร่างกายไม่อาจทนได้จึงแสดงอาการต่างๆขึ้นมา เช่น โรคมะเร็ง โรคต่อมไร้ท่อ โรคเลือดและระบบภูมิคุ้มกัน เป็นต้น หมู่ที่ ๗ ตำบลควนขนุน ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพในภาคเกษตรกรรมมีพื้นที่ที่ใช้ในการเกษตรมากถึงร้อยละ 80 ของพื้นที่ ทั้งหมดซึ่งประกอบด้วยพื้นที่ทำสวนยางพาราปลูกผัก ทำไร่ ผลกระทบจากการใช้สารเคมีในการควบคุมและกำจัดศัตรูพืช จึงกระจายและขยายเป็นวงกว้างและยังอยู่ในระดับที่รุนแรงและสูงอยู่จากข้อมูลดังกล่าว แสดงว่าเกษตรกรในหมู่ที่ 6 ตำบลหนองธง ยังคงมีการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งในการนำมาใช้นั้นได้มีการใช้อย่างไม่ถูกวิธีและขาดความรู้จึงทำให้มีผลกระทบกับด้านสุขภาพโดยตรงได้ ดังนั้น ชมรม อสม.หมู่ที่ ๗ บ้านป่าเล ได้เล็งเห็นความสำคัญของสุขภาพเกษตรกรในรับผิดชอบ จึงได้จัดทำโครงการคัดกรองระดับสารเคมีในเลือดเกษตรกรชุมชนบ้านป่าเล ประจำปี 256๘ ขึ้นเพื่อให้เกษตรกรกลุ่มเสี่ยงในพื้นที่รับผิดชอบได้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม และได้รับการตรวจสุขภาพและเจาะเลือดรอบที่สองเพื่อดูว่ามีปริมาณสารเคมีตกค้างในกระแสเลือดอยู่ในระดับใดเพื่อทำการเฝ้าระวังต่อไป
- เพื่อค้นหาสารเคมีตกค้างในเลือดของกลุ่มเป้าหมาย
- เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสารเคมีตกค้างในเลือด
- เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อลดสารเคมีในเลือดได้
- ๑. กิจกรรมอบรมให้ความรู้
1.เพื่อค้นหากลุ่มเสี่ยงจากการใช้ยาฆ่าแมลง 2.เพื่อให้กลุ่มเสี่ยงปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินที่ถูกต้อง 3.เพื่อให้กลุ่มเสี่ยงเปลี่ยนพฤติกรรมการเลือกซื้ออาหารที่ถูกต้อง 4.เพื่อให้กลุ่มเสี่ยงมีความรู้ ความเข้าใจ และสามารถดูแลตัวเองได้