กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

การตั้งครรภ์ในวัยรุ่น หมายถึง การตั้งครรภ์ในสตรีที่มีอายุระหว่าง 10-19 ปี โดยถืออายุ ณ เวลาที่คลอด บุตร ซึ่งในบางการศึกษาจะแบ่งเป็นช่วงวัยรุ่นตอนต้น คือ อายุ 10-14 ปี และช่วงวัยรุ่น คืออายุ 15-19 ปี โดย ปัจจัยเสี่ยงของการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นนั้นเกิดจากปัจจัยหลายด้าน เช่น การคุมกำเนิดที่ไม่เหมาะสม การศึกษาต่ำการที่เริ่มมีเพศสัมพันธ์เร็ว การเข้าถึงทางการแพทย์ไม่ดี ความเชื่อทางศาสนา หรือการที่มีประวัติครอบครัว ตั้งครรภ์เมื่อวัยรุ่นข้อมูลจากกรมอนามัย ในปี พ.ศ.2563 (4) พบว่าอัตราการคลอดบุตรในกลุ่มตั้งครรภ์วัยรุ่นอยู่ที่ 28.7 ต่อ วัยรุ่นอายุ 15-19 ปีจำนวน 1,000 ราย ซึ่งมีแนวโน้มลดลงเช่นเดียวกับแนวโน้มของโลก ซึ่งสาเหตุเกิดจากการที่วัยรุ่นมีการคุมกำเนิดอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น และการสอนเกี่ยวกับเรื่องเพศให้กับวัยรุ่นมากขึ้น โดยข้อมูลใน จังหวัดเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2563 พบว่าจำนวนหญิงตั้งครรภ์ในกลุ่มอายุ 15-19 ปี มีอัตราการคลอดอยู่ที่28.69 ต่อวัยรุ่นอายุ 15-19 ปีจำนวน 1,000 ราย ซึ่งมีจำนวนลดลงเมื่อเทียบจากปี พ.ศ. 2561 และปี พ.ศ. 2562 อยู่ที่ 16 และ 7.8 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับข้อมูลจากทะเบียนหญิงตั้งครรภ์ของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านมะนังปันยัง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2565พบว่าอัตราการตั้งครรภ์และคลอดบุตรในกลุ่มหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นอายุ 15-19 พบว่า มีหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นอยู่ที่ร้อยละ 8.33 ( 4 ราย) จากจำนวนหญิงตั้งครรภ์ทั้งหมดจำนวน 48 ราย ปีพ.ศ. 2566 พบว่าอัตราการตั้งครรภ์และคลอดบุตรในกลุ่มหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นอายุ15-19 พบว่า มีหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นอยู่ที่ร้อยละ 7.1 ( 3 ราย) จากจำนวนหญิงตั้งครรภ์ทั้งหมดจำนวน 42 ราย ปีพ.ศ. 2567 พบว่าอัตราการตั้งครรภ์และคลอดบุตรในกลุ่มหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นอายุ 15-19 พบว่า มีหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นอยู่ที่ร้อยละ 11.36 ( 5 ราย) จากจำนวนหญิงตั้งครรภ์ทั้งหมดจำนวน 44 ราย ทางโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านมะนังปันยัง ตระหนักถึงความสำคัญและความจำเป็นในการ ป้องกันและแก้ไขปัญหาดังกล่าว จึงได้ดำเนินการจัดทำโครงการป้องกันการตั้งครรภ์ในเด็กวัยเรียนและวัยรุ่น เพื่อเสริมสร้างองค์ความรู้ที่ถูกต้องเรื่องเพศศึกษา การป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และการป้องกันการตั้งครรภ์ก่อนวัยอันควรให้แก่เยาวชน

1. 1.เพื่อใหผู้สูงอายุมีความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับโรคเรื้อรังและโรคเลือดสมอง

1.ผู้สูงอายุมีความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับโรคเรื้อรังและโรคหลอดเลือดสมองมากขึ้น 2.ผู้สูงอายุสามารถปรับเปลี่ยนพฏติกรรมในการดูแลตนเอง เช่น การรับประทานอาหารและการออกกำลังกายได้อย่างถูกต้อง