โครงการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกในเชิงรุกในสถานศึกษาและชุมชน ตำบลทำนบ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ปี ๒๕๖๘
โครงการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกในเชิงรุกในสถานศึกษาและชุมชน ตำบลทำนบ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ปี ๒๕๖๘
| ชื่อโครงการ/กิจกรรม | โครงการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกในเชิงรุกในสถานศึกษาและชุมชน ตำบลทำนบ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ปี ๒๕๖๘ | |
| รหัสโครงการ | 68-L5264-1-08 | |
| ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ | โรงพยาบาลส่งเสริมสาธารณสุขตำบลบ้านพร้าว ตำบลทำนบ | |
| วันที่อนุมัติ | 25 เมษายน 2568 | |
| ปี | 2568 | |
| ระยะเวลาดำเนินโครงการ | 1 ธันวาคม 2567 - 30 กันยายน 2568 | |
| งบประมาณ | 76,380.00 | |
| ผู้รับผิดชอบโครงการ | นายสงกรานต์ พรหมบัณฑิต นักวิชาการสาธารณสุข | |
| พื้นที่ดำเนินการ | ตำบลทำนบ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา |
- ร้อยละของการลดอัตราการป่วยและอัตราการตายจากโรคไข้เลือดออกในสถานศึกษาและชุมชนใน พื้นที่ตำบลทำนบ ขนาด 80.00
- ร้อยละของการเพื่อป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรคไข้เลือดออก ขนาด 80.00
- ร้อยละของการเพื่อจัดหาวัสดุ อุปกรณ์ ในการป้องกันและควบคุมโรคและสามารถรับสถานการณ์โรคได้อย่างทันท่วงที ขนาด 80.00
โรคไข้เลือดออกและโรคปวดข้อยุงลายเป็นโรคที่มียุงลายเป็นพาหะของโรคโดยเฉพาะโรคไข้เลือดออกนับวันจะมีความรุนแรงและมีอัตราป่วยเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งถือว่าเป็นโรคระบาดที่อันตราย โดยนิสัยของยุงลายชอบออกหากินในเวลากลางวัน ตั้งแต่เช้าตรู่จนถึงพลบค่ำ ดังนั้นการแพร่กระจายของเชื้อโรคไข้เลือดออกและโรคที่เกิดจากยุงลายเป็นพาหะมักจะเกิดขึ้นได้ทั้งทั้งในชุมชน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก โรงเรียน ศาสนสถาน หน่วยงานราชการและเอกชนโรงงานสวนสาธารณะ ซึ่งโรคไข้เลือดออก มียุงลายเป็นพาหะนำโรคที่สำคัญและมักจะระบาดในช่วงหน้าฝน แต่นปัจจุบันระบาดได้ในทุกเดือน ของทุกปีในอดีตโรคไข้เลือดออกมักจะเป็นเฉพาะในกลุ่มเด็กวัยเรียนในช่วงอายุ 5 - 14 ปี ซึ่งเป็นวัยกำลังศึกษาในสถานศึกษา ทั้งในโรงเรียน และศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก แต่ในปัจจุบันพบได้ทุกกลุ่มอายุ โรคไข้เลือดออกจึงเป็นปัญหาสำคัญทางการแพทย์และการสาธารณสุข เนื่องจากความรุนแรงของโรคแปรผันตรงต่ออัตราตาย การป่วยเป็นโรคไข้เลือดออกส่งผลต่อสุขภาพของผู้ป่วย ครอบครัว ชุมชน สังคมและประเทศชาติซึ่งตามแนวทางการควบคุมโรค เหตุรำคาญและภัยสุขภาพตาม พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.25๓7 และที่แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ ๗พ.ศ.๒๕๕๒มาตรา 67 (3) บัญญัติให้ องค์การบริหารส่วนตำบล มีหน้าที่ป้องกันโรคและระงับโรคติดต่อ ประกอบกับพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542 มาตรา 16 (6) และ (39) บัญญัติให้เทศบาลและองค์การบริหารส่วนตำบล มีอำนาจหน้าที่ในการส่งเสริมการฝึก และประกอบอาชีพ การสาธารณสุข การอนามัยครอบครัว และการรักษาพยาบาล ซึ่งในปี 2567 พื้นที่ตำบลทำนบ พบผู้ป่วยโรคไข้เลือดออก เป็นจำนวน 19 ราย อัตราป่วย 291.99 ต่อประชากรแสนคนและพบผู้ป่วยไข้เลือดออกที่เสียชีวิตจำนวน 0 ราย อัตราป่วยตายเท่ากับ 0 จะเห็นได้ว่าลดลงจากปี 2566แต่จะต้องมีการดำเนินการควบคุมและป้องกันที่มีประสิทธิภาพและต่อเนื่อง ถึงจะทำให้อัตราการแพร่ระบาดของโรคไข้เลือดออกลดลงและการกระจายตัวของกลุ่มผู้ป่วยมีจำนวนน้อยลงทำให้ง่ายแก่การควบคุมซึ่งการดำเนินการดังกล่าวจะมีประสิทธิภาพต้องได้รับความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ตั้งแต่ ประชาชน ผู้นำชุมชน กลุ่ม อสม. และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในการให้ความร่วมมือป้องกันโรคไข้เลือดออกและโรคปวดข้อยุงลาย โดยการควบคุมทางกายภาพ เช่น การทำลายแหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำยุงลายและการควบคุมทางเคมีเช่นการใส่ทรายกำจัดลูกน้ำยุงลายเป็นต้น จากสถานการณ์ดังกล่าวช้างต้น โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านพร้าว ตำบลทำนบ เล็งเห็นถึงความสำคัญและอันตรายจากโรคไข้เลือดออกและโรคปวดข้อยุงลายจึงจัดทำโครงการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกในเชิงรุกในสถานศึกษาและชุมชน ตำบลทำนบ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลาปี ๒๕๖๘เพื่อเป็นการควบคุม ป้องกัน การเกิดจากโรคไข้เลือดออกและโรคปวดข้อยุงลายของประชาชน ในตำบลทำนบขึ้น
- เพื่อลดอัตราการป่วยและอัตราการตายจากโรคไข้เลือดออกในสถานศึกษาและชุมชนใน พื้นที่ตำบลทำนบ
- เพื่อป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรคไข้เลือดออก
- เพื่อจัดหาวัสดุ อุปกรณ์ ในการป้องกันและควบคุมโรคและสามารถรับสถานการณ์โรคได้อย่างทันท่วงที
- ขั้นที่ 1 ขั้นวางแผน
- ขั้นที่ 2 ขั้นดำเนินงาน
- กิจกรรมที่ ๑ ส่งเสริมและป้องกันโรคไข้เลือดออกในชุมชนและโรงเรียน
- กิจกรรมที่ ๒ ควบคุม ป้องกัน โรคไข้เลือดออก
- ขั้นที่ 3 สรุปผลการดำเนินโครงการฯ
ค่าใช้จ่ายถัวเฉลี่ยได้ทุกรายการ
- ลดอัตราป่วยด้วยไข้เลือดออก ๒. ประชาชนมีภูมิความรู้และความเข้าใน ในเรื่องของโรคไข้เลือดออก ๓. ประชาชนให้ความร่วมมือในการดำเนินการควบคุมและป้องกันโรคไข้เลือดออก ๔. ประชาชนในพื้นที่เกินพฤติกรรมในการกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ