โครงการชุมชนร่วมใจเฝ้าระวังโรคติดต่อ ประจำปี 2569 | กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น

รายละเอียดโครงการ
ชื่อโครงการ/กิจกรรม	โครงการชุมชนร่วมใจเฝ้าระวังโรคติดต่อ ประจำปี 2569
รหัสโครงการ	69-L2504-2-08
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ	ชมรมคนรักสุขภาพและสิ่งแวดล้อมบ้านบือนังกือเปาะ
วันที่อนุมัติ	1 มกราคม 2569
ปี	2569
ระยะเวลาดำเนินโครงการ	1 มกราคม 2569 - 30 มิถุนายน 2569
งบประมาณ	19,050.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ	นายอารยาฮา สาเมาะ
พื้นที่ดำเนินการ	บ้านบือนังกือเปาะ หมู่ที่ 5

ในปัจจุบันประเทศไทยยังคงเผชิญกับการระบาดของโรคติดต่อหลายชนิดอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นไข้เลือดออก ไข้หวัดใหญ่ โรคโควิด-19 โรคมือเท้าปาก โรคอุจจาระร่วง โรคตาแดง โรคฉี่หนู โรคไข้หวัดนก รวมถึงโรคติดต่อทางอาหารและน้ำอื่น ๆ ซึ่งสภาพแวดล้อม ภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลง พฤติกรรมสุขภาพของประชาชน และการเคลื่อนย้ายของประชากร ล้วนเป็นปัจจัยที่เอื้อให้เกิดการแพร่กระจายโรคได้ง่ายขึ้น หลายพื้นที่ในชุมชนยังขาดความรู้ ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการป้องกันโรคติดต่อ ขาดระบบเฝ้าระวังและการแจ้งเตือนที่มีประสิทธิภาพ รวมถึงการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนยังไม่ครอบคลุม ส่งผลให้เมื่อเกิดการระบาด มักตรวจพบช้า ควบคุมได้ยาก และมีค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลสูง อีกทั้งยังเกิดผลกระทบต่อเศรษฐกิจ การดำรงชีวิต และความปลอดภัยด้านสุขภาพของประชาชน ตามพันธกิจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและนโยบายด้านสาธารณสุขของกระทรวงสาธารณสุข จำเป็นต้องส่งเสริมบทบาทของชุมชนในการมีส่วนร่วมเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่ออย่างยั่งยืน ผ่านกลไกของ อสม. ผู้นำชุมชน โรงเรียน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก และภาคีเครือข่ายต่าง ๆ เพื่อให้เกิดการดำเนินงานแบบบูรณาการ และสร้างวัฒนธรรมด้านสุขภาพที่ดีให้กับประชาชน การดำเนิน “โครงการชุมชนร่วมใจเฝ้าระวังโรคติดต่อ ประจำปี 2569” จึงเกิดขึ้นเพื่อเสริมสร้างศักยภาพของประชาชนให้สามารถรู้เท่าทันโรคติดต่อ ดูแลตนเอง ครอบครัว และชุมชนได้อย่างถูกวิธี รวมถึงจัดระบบเฝ้าระวังเชิงรุก การประชาสัมพันธ์ ความร่วมมือในการลดแหล่งเพาะโรค และการรายงานเหตุการณ์ผิดปกติอย่างทันท่วงที ซึ่งจะช่วยลดอัตราป่วย ลดภาระค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพ และสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น โครงการนี้ยังสอดคล้องกับแผนพัฒนาท้องถิ่น เป้าหมายของยุทธศาสตร์ด้านสุขภาพ และแนวทางการสร้างชุมชนเข้มแข็งของภาครัฐ ที่มุ่งเน้นให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดี ลดความเสี่ยงต่อโรคติดต่อ และสามารถรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินทางสาธารณสุขได้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงสมควรได้รับการสนับสนุนและดำเนินการอย่างจริงจังและต่อเนื่อง