โครงการอนามัยดีไม่มีเหา
โครงการอนามัยดีไม่มีเหา
| ชื่อโครงการ/กิจกรรม | โครงการอนามัยดีไม่มีเหา | |
| รหัสโครงการ | 69-L8291-2-17 | |
| ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ | โรงเรียนบ้านย่านตาขาว | |
| วันที่อนุมัติ | 14 มกราคม 2569 | |
| ปี | 2569 | |
| ระยะเวลาดำเนินโครงการ | 1 พฤษภาคม 2569 - 30 กันยายน 2569 | |
| งบประมาณ | 27,330.00 | |
| ผู้รับผิดชอบโครงการ | นายวิสุทธิ์ ชายภักตร์ ตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านย่านตาขาว | |
| พื้นที่ดำเนินการ | ต.ย่านตาขาว อ.ย่านตาขาว จ.ตรัง |
โรค “เหา” ในวัยเรียนเป็นภัยเงียบต่อการมีสุขภาพดี ที่ถือเป็นลักษณะอันพึงประสงค์ประการแรกของผู้เรียนที่ต้องมีสุขนิสัย สุขภาพกายและสุขภาพจิตที่ดี ทั้งนี้สาเหตุเนื่องมาจากการมีพฤติกรรมสุขภาพที่ไม่ถูกต้องของบุคคลตลอดจนปัญหาสภาพแวดล้อมทั้งทางกายภาพและทางสังคมซึ่งนับวันแนวโน้มของปัญหาเหล่านี้ย่อมมีความรุนแรงขึ้น เหา (Pediculosis)เกิดจากการติดตัวเหา ซึ่งเป็นแมลง ชื่อ Pediculus humanus capitis ลักษณะรูปร่างตัวเรียวยาว ขนาด 3-4 มม. มีความคล่องตัวในการเคลื่อนไหว จึงทำให้ติดโรคกันง่ายตัวแมลงจะวางไข่บนเส้นขนและหลั่งสารหุ้มปลายด้านหนึ่งของไข่ให้เกาะแน่นติดอยู่ ไข่เหามีขนาดยาว 0.5 มม. มองเห็นด้วยตาเปล่าการติดเชื้อเกิดจากการสัมผัสใกล้ชิด เช่น การสัมผัสโดยตรง สัมผัสเสื้อผ้า ผ้าปู ที่นอน หมวก ที่แต่งผมและหวี เป็นต้น พบบ่อยในเด็กวัยเรียน โดยเฉพาะเด็กผู้หญิง เริ่มแรกเหาจะวางไข่ชิดหนังศีรษะ และเมื่อผมยาวขึ้นไข่เหาจะถูกเลื่อนสูงขึ้นไปด้วย ตัวเหาสามารถมีชีวิตอยู่นอกร่างกายมนุษย์ได้นานถึง 4 วันในสภาวะอุณหภูมิห้องปกติ และไข่เหาสามารถอยู่ได้นานถึง 10 วัน นอกร่างกายเป็นโรคติดต่อง่าย มักพบว่าเป็นกันทั้งครอบครัวหรือระบาดอยู่ในชุมชน โรงเรียน ตัวนักเรียนฯลฯ จะมีอาการคัน เกิดเป็นตุ่มคัน บริเวณที่ติดเชื้อเหา ซึ่งพบมากที่ศีรษะ แต่อาจพบได้ที่อื่น เช่น บริเวณเครา ในรายที่เป็นมานาน หรือมีอาการรุนแรง จะมีการติดเชื้อแบคทีเรียซ้ำเติมที่ผิวหนังและมีต่อมน้ำเหลืองข้างคอและท้ายทอยโต และทำให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพกายสุขภาพจิตอย่างรุนแรง เนื่องจากการรบกวนจากโรค การตีตรา การล้อเลียนต่างๆ เหล่านี้ ดังนั้นเพื่อให้ผู้เรียนได้มีสุขนิสัย สุขภาพกายและสุขภาพจิตที่ดี ซึ่งเป็นการวางรากฐานด้านสุขภาพให้เข้มแข็งด้วยการเตรียมความพร้อมเพื่อป้องกันปัญหาสุขภาพตั้งแต่แรกเริ่ม เพื่อให้ผู้เรียนสามารถเผชิญกับปัญหาและ สภาวการณ์ที่คุกคามต่อสุขภาพจาก“เหา”ไม่ว่าทั้งร่างกายและจิตใจ สร้างความตระหนักและลดการตีตราได้ โรงเรียนบ้านย่านตาขาว จึงได้พัฒนาผู้เรียนให้มีสุขนิสัย สุขภาพกายและสุขภาพจิตที่ดีขึ้นเพื่อมุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้เรียนรู้เกี่ยวกับตนเองซึ่งมีความสัมพันธ์ต่อการมีสุขภาพที่ดีต่อไป
- เพื่อให้นักเรียนโรงเรียนบ้านย่านตาขาวที่มีเหา มีความรู้ สุขนิสัยในการดูแลสุขภาพ และเรื่องเหาในมิติต่างๆ สร้างความความตระหนักเข้าใจและลดการตีตราได้
- เพื่อให้นักเรียนกลุ่มเป้าหมายของโรงเรียนบ้านย่านตาขาวไปในทางที่ดีขึ้นและไม่มีเหา
- ด้านปริมาณ
1.1 นักเรียนโรงเรียนบ้านย่านตาขาวที่มีเหา ร้อยละ 80 มีความรู้ สุขนิสัยในการดูแลสุขภาพ และเรื่องเหาในมิติต่างๆ สร้างความความตระหนักเข้าใจและลดการตีตรา 1.2 นักเรียนโรงเรียนบ้านย่านตาขาวที่มีเหา ร้อยละ 80 ไม่มีเหา - ด้านคุณภาพ
2.1นักเรียนกลุ่มเป้าหมายโรงเรียนบ้านย่านตาขาวไม่เป็นเหา