โครงการหนูน้อยวัยใส ใส่ใจกินผัก รักสุขภาพ | กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น

รายละเอียดโครงการ
ชื่อโครงการ/กิจกรรม	โครงการหนูน้อยวัยใส ใส่ใจกินผัก รักสุขภาพ
รหัสโครงการ	69-L3049-03-011
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ	กองการศึกษาฯ องค์การบริหารส่วนตำบลสาบัน
วันที่อนุมัติ	18 มีนาคม 2569
ปี	2569
ระยะเวลาดำเนินโครงการ	1 พฤษภาคม 2569 - 30 กันยายน 2569
งบประมาณ	17,320.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ	นางสาวซานะ อูมา
พื้นที่ดำเนินการ	ต.สาบัน อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี

การบริโภคอาหารอย่างพอเพียงและถูกต้องตามหลักโภชนาการ นับเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องตระหนัก และดูแลเอาใจใส่อย่างจริงจัง เพื่อการมีสุขภาพที่ดีแต่ทุกวันนี้ประเทศไทยกลับมีปัญหาด้านโภชนาการสมวัยเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะเด็กไทยในวันนี้น่าห่วง เพราะต้องเผชิญปัญหาอ้วน เตี้ย ผอม ส่งผลโง่ เรียนรู้ช้า ภูมิต้านทานต่ำ เสี่ยงต่อการเกิดโรคเรื้อรัง ซึ่งสาเหตุมาจากพฤติกรรมโภชนาการไม่ถูกต้อง เด็กที่มีภาวะอ้วน เสี่ยงต่อการเกิดโรคเรื้อรังต่างๆ เช่น เบาหวาน ความดันโลหิตสูง หัวใจและหลอดเลือด เป็นต้น สาเหตุสำคัญส่วนใหญ่เกิดจากพฤติกรรมโภชนาการที่ไม่ถูกต้อง ซึ่งจากการสำรวจโภชนาการเด็กไทยพบว่า เด็กกินผักเพียงวันละ 1.5 ช้อนโต๊ะ ทั้งที่ควรกินไม่ต่ำกว่าวันละ 12 ช้อนโต๊ะ กินขนมกรุบกรอบและเครื่องดื่ม รสหวานจัดเกือบทุกวันหรือทุกวันสูงถึงร้อยละ 67.4 ส่งผลให้เด็กไทยมีปัญหาภาวะทุพโภชนาการทั้งขาดและเกินโรคผอมเกินไป ขาดสารอาหาร และโรคอ้วนหรือภาวะโภชนาการเกินในเด็กมีผลกระทบต่อทั้งพัฒนาการทางร่างกาย สติปัญญา อารมณ์และสังคม ปัจจัยสำคัญของภาวะโภชนาการขาดและเกิน คือ การบริโภคอาหารที่ไม่ได้สัดส่วนและมีปริมาณไม่เหมาะสมซึ่งพฤติกรรมเหล่านี้ส่งผลให้เด็กวัยเรียนมีแนวโน้มเป็นโรคขาดสารอาหารหรือโรคอ้วนเพิ่มขึ้นทุกปี ซึ่งสาเหตุส่วนใหญ่มาจาก 1 ) เด็กกินไม่เป็น เพราะไม่มีความรู้ด้านโภชนาการ ทำให้กินไม่เพียงพอกินอาหารไม่ครบ 5 หมู่ใน 1 วัน ชอบกินอาหารฟาสฟู๊ด ที่มีรสหวานจัด มันจัด และเค็มจัด กินผักและผลไม้น้อยกว่าสัดส่วนมาตรฐานที่กำหนด 2) การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตการหาอยู่หากินของครอบครัว ทำให้พ่อแม่ผู้ปกครองไม่มีเวลาดูแลเอาใจใส่ในเรื่องอาหารการกินของเด็ก อีกทั้งประกอบอาหารเองลดลง โดยเฉพาะสภาพครอบครัวในชนบทซึ่งเป็นครอบครัวฟันหลอ เด็กอาศัยกับปู่ย่าตายาย ในขณะที่พ่อแม่ไปทำงานต่างถิ่น จึงปล่อยให้เด็กเลือกกินอาหารเองตามสื่อโฆษณาชวนเชื่อ เช่น จากร้านสะดวกซื้อ หรือตามตลาดนัด 3) ผักและผลไม้บางชนิดมีราคาแพง ประกอบกับครอบครัวมีรายได้น้อย จึงไม่สามารถหาซื้อมาให้ลูกหลานกินเป็นประจำได้ อีกทั้งผักผลไม้ตามท้องตลาดไม่ปลอดภัยจากสารพิษ ซึ่งจากการสำรวจในปี 2555 พบผักและผลไม้สดในห้างสรรพสินค้า ตลาดสด และรถเร่ขายของตามหมู่บ้าน โดยเฉลี่ยมีสารเคมีกำจัดศัตรูพืชตกค้างสูงกว่ามาตรฐาน EU ร้อยละ 40 4) แหล่งซื้ออาหารสุขภาพในโรงเรียนและชุมชนมีจำนวนน้อย ส่วนใหญ่ที่พบมีการจำหน่ายสินค้าจำพวกขนมกรุบกรอบและน้ำอัดลมในสหกรณ์และร้านค้า 5) เมนูอาหารกลางวันที่โรงเรียนจัดบริการให้นักเรียนที่โรงเรียนนั้นไม่ถูกหลักโภชนาการ เนื่องจากมีสารอาหารประเภทโปรตีนและผักผลไม้ไม่เพียงพอตามคำแนะนำของกองโภชนาการ กระทรวงสาธารณสุขการที่จะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้นั้น ส่วนหนึ่งควรจะต้องเกิดจากความร่วมมือร่วมใจกันในระดับครอบครัวก่อนเป็นอันดับแรก ซึ่งพ่อแม่ผู้ปกครองถือว่าเป็นผู้ดูแลอบรมเลี้ยงดูเด็ก เป็นผู้ประกอบอาหารหรือจัดการอาหารในบ้าน รวมทั้งภาคีเครือข่ายที่เกี่ยวข้องซึ่งมีบทบาทสำคัญที่จะสนับสนุน ผลักดันระดับครอบครัวอีกทอดหนึ่ง

ดังนั้น กองการศึกษาฯ องค์การบริหารส่วนตำบลสาบัน ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญในการที่จะทำให้เด็กภายในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กทั้ง 2 ศูนย์ที่สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลสาบัน มีสุขภาพดี แข็งแรงตามเกณฑ์ของกรมอนามัย จึงได้จัดทำโครงการ “หนูน้อยวัยใส ใส่ใจกินผัก รักสุขภาพ” ประจำปี 2569 นั้น