กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

กิตติกรรมประกาศ

"โครงการรณรงค์ควบคุมการบริโภคยาสูบ บุหรี่ และบุหรี่ไฟฟ้า “ชุมชนปลอดควัน” จังหวัดสตูล" สำเร็จได้ด้วยดี ด้วยความร่วมมือจาก สมาชิกในชุมชน ต.ย่านซื่อ อ.ควนโดน จ.สตูล

คณะทำงานโครงการฯ ขอขอบคุณ กองทุนสุขภาพตำบล อบต.ย่านซื่อ ที่ให้การสนับสนุนงบประมาณในการดำเนินโครงการฯ รวมทั้ง ภาคีเครือข่ายที่สำคัญระดับพื้นที่ ที่ให้การสนับสนุน ช่วยเหลือ ชี้แนะ สุดท้ายขอขอบคุณผู้เกี่ยวข้องที่มิได้ระบุชื่อไว้ในที่นี้ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงานให้มีความยั่งยืนในพื้นที่ต่อไป

คณะทำงานโครงการ
โครงการรณรงค์ควบคุมการบริโภคยาสูบ บุหรี่ และบุหรี่ไฟฟ้า “ชุมชนปลอดควัน”

บทคัดย่อ

โครงการ " โครงการรณรงค์ควบคุมการบริโภคยาสูบ บุหรี่ และบุหรี่ไฟฟ้า “ชุมชนปลอดควัน” " ดำเนินการในพื้นที่ ต.ย่านซื่อ อ.ควนโดน จ.สตูล รหัสโครงการ 69-L8407-02-03 ระยะเวลาการดำเนินงาน 1 เมษายน 2569 - 30 กันยายน 2569 ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจำนวน 11,500.00 บาท จาก กองทุนสุขภาพตำบล อบต.ย่านซื่อ เพื่อใช้ในการดำเนินกิจกรรมโครงการ หลังจากสิ้นสุดระยะเวลาโครงการ ผลที่เกิดขึ้นจากการดำเนินงานปรากฏดังนี้

โครงการนี้ยังไม่มีการเขียนหรือแก้ไขบทคัดย่อ

หมายเหตุ : รายละเอียดของบทสรุปคัดย่อการดำเนินงาน ให้ผู้รับผิดชอบโครงการเป็นผู้เขียนสรุปภาพรวมของโครงการใน "ผลลัพธ์โครงการ"

สารบัญ

ความเป็นมา/หลักการเหตุผล

สถิติจากการสำรวจ ยืนยันว่า ปัญหาบุหรี่ไฟฟ้าอยู่ที่ เยาวชนและผู้หญิง สถิติการสูบบุหรี่มวนและบุหรี่ไฟฟ้า ที่สำรวจโดยโครงการตรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 7 พ.ศ.2568 พบว่า ในจำนวนคนที่สูบบุหรี่ไฟฟ้า 1.6 ล้านคน 35% หรือ 560,000 เป็นคนที่อายุน้อยกว่า 20 ปี เปรียบเทียบกับคนที่สูบบุหรี่มวน 9.1 ล้านคน ที่มีเพียง 7% หรือ 637,000 คน ที่อายุ น้อยกว่า 20 ปี ขณะที่ 90% ของคนสูบบุหรี่ไฟฟ้า หรือ 1.44 ล้านคน มีอายุน้อยกว่า 40 ปี เทียบกับ 44% ของคนที่สูบบุหรี่มวน หรือ 4.0 ล้านคน ที่มีอายุน้อยกว่า 40 ปี ที่น่าสนใจคือ 19% ของคนที่สูบบุหรี่ไฟฟ้าหรือ 304,000 คน เป็นเพศหญิง เทียบกับ 6% ของคนที่สูบบุหรี่มวนหรือ 546,000 คน ที่เป็นเพศหญิง ข้อมูลจากการสำรวจนี้ ตอกย้ำว่า คนที่จะได้รับอันตรายจากบุหรี่ไฟฟ้า คือเยาวชน/คนอายุน้อยและผู้หญิงและคนสูบบุหรี่มวนที่มีเพียง 7% ที่อายุต่ำกว่า 20 ปี เป็นสัญญาว่า วัยรุ่นไทยหันหลังให้บุหรี่มวนแล้ว บริษัทบุหรี่จึงหันมาส่งเสริมการสูบบุหรี่ไฟฟ้า เพื่อคงไว้ซึ่งผลกำไรทางธุรกิจ และข่าวร้ายคือ วัยรุ่นที่ไม่สูบบุหรี่ โดยเฉพาะวัยรุ่นหญิงเข้ามาสูบบุหรี่ไฟฟ้า เป็นจำนวนมาก กฎหมายห้ามขายบุหรี่ไฟฟ้า และปราบปรามผู้ที่ลักลอบขายในทุกช่องทางอย่างจริงจัง จะทำให้เราลดจำนวนเยาวชนที่จะตกเป็นทาสเสพติดนิโคตินในบุหรี่ไฟฟ้าได้ ถึงจะเป็นงานยาก เราก็ต้องพยายามช่วยกันเพื่อป้องกันเยาวชนไทย จากการเข้าไปสูบและเสพติดบุหรี่ไฟฟ้า ที่ไม่มีประโยชน์ใด ๆ ต่อเยาวชน รวมทั้งต่อสังคมเลยแม้แต่น้อย (อ้างอิง : โครงการสำรวจสุขภาพของประชาชนไทย ด้วยการตรวจร่างกายครั้งที่ 7 รศ.พญ เริงฤดี ปธานวนิช ศ.นพ วิชัย เอกพลาการ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดีและคณะฯ พ.ศ.2568) ชมรมเยาวชนรักษ์เขาน้อยม.3 ต.ย่านซื่อ ได้เล็งเห็นความสำคัญถึงโทษ พิษภัยของบุหรี่ที่ผลกระทบต่อตนเองและคนรอบข้าง ได้จัดทำโครงการรณรงค์ควบคุมการบริโภคยาสูบและบุหรี่ไฟฟ้า “ชุมชนปลอดควัน” เพื่อให้สัปบุรุษมัสยิดดารุลนาอีม ประชาชนในชุมชนบ้านเขาน้อย  มีความรู้โทษพิษภัยของบุหรี่ สามารถลด ละเลิก บุหรี่ และกลายเป็นพื้นที่ปลอดบุหรี่ต่อไป

วัตถุประสงค์โครงการ

1. เพื่อให้ผู้เข้ารับการอบรมมีความรู้เกี่ยวกับโทษและอันตรายของบุหรี่และบุหรี่ไฟฟ้า พิษภัยจากควันบุหรี่ มือสอง ตลอดจนให้มีทักษะในการถ่ายทอดความรู้ ให้กับคนในชุมชนทุกกลุ่มวัย
2. เพื่อรณรงค์ควบคุมการบริโภคยาสูบและบุหรี่ไฟฟ้า ป้องกันไม่ให้เกิดผู้สูบรายใหม่และผลกระทบจากควันบุหรี่มือสองที่เกิดขึ้นในบ้าน/ชุมชน/พื้นที่สาธารณะ
3. สร้างความตระหนักด้านสุขภาพผู้เข้าร่วมกิจกรรม

กิจกรรม/การดำเนินงาน

กลุ่มเป้าหมาย

ผลที่คาดว่าจะได้รับ

1.ทำให้ผู้เข้ารับการอบรมมีความรู้เกี่ยวกับโทษและอันตรายของบุหรี่และบุหรี่ไฟฟ้า พิษภัยจากควันบุหรี่มือสอง สามารถถ่ายทอดความรู้เรื่องให้กับคนในชุมชนทุกกลุ่มได้อย่างทั่วถึง 2.ทำให้เกิดนโยบาย/มาตรการ การควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบ และการคุ้มครองสุขภาพผู้ไม่สูบบุหรี่ โดยคนในชุมชนมีส่วนร่วมวางแผนควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบในพื้นที่ 3.ทำให้ลดการเกิดผู้สูบรายใหม่และสามารถป้องกันผลกระทบจากควันบุหรี่มือสองที่เกิดขึ้นในบ้าน/ชุมชน/พื้นที่สาธารณะ

ส่วนที่ 1 ผลการดำเนินงาน

* ผลผลิต หมายถึง ผลที่เกิดขึ้นเชิงปริมาณจากการทำกิจกรรม เช่น จำนวนผู้เข้าร่วมประชุม จำนวนผู้ผ่านการอบรม จำนวนครัวเรือนที่ปลูกผักสวนครัว เป็นต้น
** ผลลัพธ์ หมายถึง การเปลี่ยนแปลงที่นำไปสู่การแก้ปัญหา เช่น หลังอบรมมีผู้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจำนวนกี่คน มีข้อบังคับหรือมาตรการของชุมชนที่นำไปสู่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหรือสภาพแวดล้อม เป็นต้น ทั้งนี้ต้องมีข้อมูลอ้างอิงประกอบการรายงาน เช่น ข้อมูลรายชื่อแกนนำ , แบบสรุปการประเมินความรู้ , รูปภาพกิจกรรมพร้อมคำอธิบายใต้ภาพ เป็นต้น