กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

กิตติกรรมประกาศ

"โครงการแม่บ้านท่าพญายุคใหม่เข้าใจวัยรุ่นใส่ใจเรื่องเอชไอวี/เอดส์ และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พร้อม ปี 2569 จังหวัดตรัง" สำเร็จได้ด้วยดี ด้วยความร่วมมือจาก สมาชิกในชุมชน ต.ท่าพญา อ.ปะเหลียน จ.ตรัง

คณะทำงานโครงการฯ ขอขอบคุณ กองทุนหลักประกันสุขภาพเทศบาลตำบลท่าพญา ที่ให้การสนับสนุนงบประมาณในการดำเนินโครงการฯ รวมทั้ง ภาคีเครือข่ายที่สำคัญระดับพื้นที่ ที่ให้การสนับสนุน ช่วยเหลือ ชี้แนะ สุดท้ายขอขอบคุณผู้เกี่ยวข้องที่มิได้ระบุชื่อไว้ในที่นี้ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงานให้มีความยั่งยืนในพื้นที่ต่อไป

คณะทำงานโครงการ
โครงการแม่บ้านท่าพญายุคใหม่เข้าใจวัยรุ่นใส่ใจเรื่องเอชไอวี/เอดส์ และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พร้อม ปี 2569

บทคัดย่อ

โครงการ " โครงการแม่บ้านท่าพญายุคใหม่เข้าใจวัยรุ่นใส่ใจเรื่องเอชไอวี/เอดส์ และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พร้อม ปี 2569 " ดำเนินการในพื้นที่ ต.ท่าพญา อ.ปะเหลียน จ.ตรัง รหัสโครงการ 69-L1481-1-03 ระยะเวลาการดำเนินงาน 1 เมษายน 2569 - 30 กันยายน 2569 ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจำนวน 9,430.00 บาท จาก กองทุนหลักประกันสุขภาพเทศบาลตำบลท่าพญา เพื่อใช้ในการดำเนินกิจกรรมโครงการ หลังจากสิ้นสุดระยะเวลาโครงการ ผลที่เกิดขึ้นจากการดำเนินงานปรากฏดังนี้

โครงการนี้ยังไม่มีการเขียนหรือแก้ไขบทคัดย่อ

หมายเหตุ : รายละเอียดของบทสรุปคัดย่อการดำเนินงาน ให้ผู้รับผิดชอบโครงการเป็นผู้เขียนสรุปภาพรวมของโครงการใน "ผลลัพธ์โครงการ"

สารบัญ

ความเป็นมา/หลักการเหตุผล

การติดเชื้อเอชไอวียังคงเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของโลก แม้ทัวโลกจะประกาศมุ่งเป้า "การยุติปัญหาเอดส์ภายใน ปี ค.ศ. 2030" โดยคาดประมาณจำนวนผู้ติดเชื้อๆ ที่ยังมีชีวิต 42.30 ล้านคน ทั่วโลก และ ณ สิ้นปีค.ศ. 2023 คาดประมาณจำนวนผู้ติดเชื้อเอชไอวีราว 39.90 ล้านคน โดยร้อยละ 65.00 เป็นผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่อยู่ใน ภูมภาคแอฟริกา จำนวนผู้เสียชีวิตจากสาเหตุที่เกี่ยวข้องกับเอชไอวี 630,000 คน และผู้ติดเชื้อเอชไอวีรายใหม่ 1.3 ล้านคน (WHO, 2024)   UNAIDS(2024) รายงานการระบาดของเอชไอวี/เอดส์สามารถยุติได้ภายในปีค.ศ. 2030 หากมีการเพิ่มทรัพยากรและการปกป้องสิทธิมนุษยชนนับแต่บัดนี้ โดยจะมีผู้อยู่ร่วมกับเชื้อเพิ่มขึ้นประมาณ 29 ล้านคนใน ปี ค.ศ. 2050 แต่หากไม่เริ่ม ณ บัดนี้ จำนวนผู้อยู่ร่วมกับเชื้อจะเพิ่มขึ้นเป็น 46 ล้านคน (เทียบกับ 39.90 ล้านคน ใน ปี 2023) ภายใต้คำมั่นของผู้นำที่จะลดจำนวนผู้ติดเชื้อเอชไอวีรายใหม่ < 370,000 ราย/ปีภายในปี ค.ศ. 2025 แต่จำนวน ผู้ติดเชื้อเอชไอวีรายใหม่ยังคงสูงกว่าเป้าหมายที่กำหนดถึง 3 เท่า โดยในปีค.ศ. 2023 อยู่ที่ 1.3 ล้านราย และมีผู้ติดเชื้อร้อยละ 76.90 หรือราว 30.7 ล้านคน อยู่ระหว่างการรักษาด้วยยาต้านไวรัส เมื่อเทียบกับ ปี ค.ศ. 2010 ที่ความครอบคลุมของการรักษาอยู่ที่ร้อยละ 47.00 เท่านั้น การเข้าถึงการรักษา จึงเป็นความสำเร็จด้านสาธารณสุขที่สำคัญ ที่ ทำให้จำนวนผู้เสียชีวิตที่เกี่ยวเนื่องกับเอชไอวี/เอดส์ลดลงครึ่งหนึ่งจาก 1.3 ล้านราย ในปีค.ศ. 2010 เป็น 630,000รายใน ปี ค.ศ.2023 โดยค่าเป้าหมายระดับโลกใน ปี ค.ศ. 2025 ต้องการลดจำนวนผู้เสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับโรคเอดส์ให้ต่ำกว่า 250,000 ราย/ปี (UNAIDS, 2024)   สถานการณ์ผู้ติดเชื้อเอชไอวีภาพรวมของประเทศ ปี 2568 ผู้ติดเชื้อเอชไอวีสะสม 547,556 คน และผู้ติดเชื้อเอชไอวีรายใหม่ จำนวน 13,357 คน สาเหตุหลักติดเชื้อจากการไม่ป้องกัน พร้อมชี้ยังมีอีกหลายคนไม่ได้ตรวจ และไม่ทราบสถานะการติดเชื้อเอชไอวีของตนเอง เนื่องด้วยหลายสาเหตุ ทั้งไม่ทราบว่าตนเองมีความเสี่ยง ไม่กล้าไปตรวจที่โรงพยาบาลเพราะกังวลเรื่องการตีตราจากสังคม และไม่รู้ว่าสามารถตรวจเอชไอวีด้วยตนเองได้ ส่งผลให้ไม่ได้เข้าสู่ระบบการรักษา และอาจถ่ายทอดเชื้อเอชไอวีไปสู่คู่ได้โดยไม่รู้ตัว (ข้อมูลจาก : กองโรคเอดส์และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์/สำนักสื่อสารความเสี่ยงๆ กรมควบคุมโรค วันที่ 1 กรกฎาคม 2568)   ดังนั้น โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลท่าพญา ตำบลท่าพญา อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง ได้เล็งเห็นถึงปัญหาและแนวโน้มของการติดเชื้อไวรัสเอชไอวี (HIN) ในกลุ่มประชาชนทั่วไป และในกลุ่มประชากรหลักที่อาจจะสูงขึ้นเรื่อยๆอาจส่งผลให้เกิดผู้ติดเชื้อเอชไอวีรายใหม่ทั้งที่เกิดกับกลุ่มประชากรหลัก หรือกลุ่มประชากรทั่วไป โดยเฉพาะผู้มีความประพฤติเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวี อาจนำเชื้อมาสู่ครอบครัวโดยที่ไม่รู้ตัวได้ โดยตลอดระยะเวลาการทำงานเอดส์และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลท่าพญาที่ผ่าน ได้ดำเนินการกิจกรรมในกลุ่มประชากรหลัก กลุ่มเยาวชน และกลุ่มประชาชนทั่วไป แต่ยังไม่มีการเจาะลึกไปถึงกลุ่มแม่บ้าน ซึ่งเป็นกลุ่มที่เสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวีโดยไม่รู้ตัวได้เช่นกัน เนื่องจาก ส่วนใหญ่พบว่าคู่ที่แต่งงานแล้วมักไม่ใช้อุปกรณ์ป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี เมื่อมีเพศสัมพันธ์ มักจะเลือกใช้วิธีการคุมกำเนิดด้วยวิธีอื่น เช่น การทานยาเม็ดคุมกำเนิด, การฉีดยาคุมกำเนิด และการทำหมัน เป็นต้น อันจะเกิดผลเสียงต่อการติดเชื้อเชไอวีได้ในยุคปัจจุบัน อันเนื่องมาจาก มีการเปิดสถานบันเทิงจำนวนมากในเวลากลางคืน หรือมีสิ่งเร้าด้านอื่นๆ เช่น เทคโนโลยีที่ทันสมัยยิ่งขึ้น การติดต่อสื่อสารกันที่ทันสะดวกยิ่งขึ้น ส่อแววให้คู่ชีวิตหลายคู่เกิดการนอกใจกันในบางสถานการณ์ ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการนำเชื้อเอชไอวีหรือโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์กับมาสู่ครอบครัวได้ ดังนั้น โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลท่าพญา จึงได้จัดทำโครงการ "แม่บ้านท่าพญา ยุคใหม่เข้าใจวัยรุ่น ใส่ใจเรื่องเอชไอวี/เอดส์ และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พร้อม ปี๒๕๖๙"เพื่อที่ให้กลุ่มแม่บ้านได้รู้เท่าทัน และตระหนักถึงเรื่องเชื้อเอชไอวี/เอดส์ และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่นๆ ว่าไม่ใช่เป็นโรคที่ไกลตัวอีกต่อไป สามารถเข้าใจและรับมือกับสถานการณ์ในยุคปัจจุบันที่เสี่ยงต่อการติดเชื่อได้ รวมถึงสามารถนำความรู้ที่ได้มาแนะนำบุคคลในครอบครัวได้ต่อไป

วัตถุประสงค์โครงการ

1. เพื่อให้กลุ่มแม่บ้านมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการ ป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และการแพร่ระบาดของ เชื้อไวรัส HIV ตัวชี้วัดความสำเร็จ
2. เพื่อให้กลุ่มแม่บ้านสามารถประเมินความเสี่ยง QOR การใช้ถุงยางอนามัยและเจลสารหล่อลื่น ได้อย่างถูกต้อง
3. เพื่อให้กลุ่มแม่บ้านมีความรู้เกี่ยวกับการอยู่ร่วมกับ ผู้ป่วยเอดส์ รู้วิธีการป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พร้อม โทษของ ยาเสพติด

กิจกรรม/การดำเนินงาน

กลุ่มเป้าหมาย

ผลที่คาดว่าจะได้รับ

1. กลุ่มแม่บ้านมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัส HIV
2. กลุ่มแม่บ้านสามารถประเมินความเสี่ยง QQR การใช้ถุงยางอนามัยและเจลสารหล่อลื่น ได้อย่างถูกต้อง
3. กลุ่มแม่บ้านมีทัศนคติที่ดีต่อผู้ป่วยเอดส์วิธีการป้องกันการตั้งครรภ์ไม่พร้อม โทษของยาเสพติด
4. กลุ่มแม่บ้านสามารถนำความรู้ที่ได้รับไปถ่ายทอดสู่สมาชิกในครอบครัว เพื่อน หรือชุมชนได้

ส่วนที่ 1 ผลการดำเนินงาน

* ผลผลิต หมายถึง ผลที่เกิดขึ้นเชิงปริมาณจากการทำกิจกรรม เช่น จำนวนผู้เข้าร่วมประชุม จำนวนผู้ผ่านการอบรม จำนวนครัวเรือนที่ปลูกผักสวนครัว เป็นต้น
** ผลลัพธ์ หมายถึง การเปลี่ยนแปลงที่นำไปสู่การแก้ปัญหา เช่น หลังอบรมมีผู้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจำนวนกี่คน มีข้อบังคับหรือมาตรการของชุมชนที่นำไปสู่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหรือสภาพแวดล้อม เป็นต้น ทั้งนี้ต้องมีข้อมูลอ้างอิงประกอบการรายงาน เช่น ข้อมูลรายชื่อแกนนำ , แบบสรุปการประเมินความรู้ , รูปภาพกิจกรรมพร้อมคำอธิบายใต้ภาพ เป็นต้น