กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

กิตติกรรมประกาศ

"โครงการเด็กและเยาวชนไม่ดื่ม ไม่สูบ ไม่เสพ สู่สังคมห่างไกลสารเพสติด จังหวัดสตูล" สำเร็จได้ด้วยดี ด้วยความร่วมมือจาก สมาชิกในชุมชน ต.ท่าแพ อ.ท่าแพ จ.สตูล

คณะทำงานโครงการฯ ขอขอบคุณ กองทุนสุขภาพตำบล อบต.ท่าแพ ที่ให้การสนับสนุนงบประมาณในการดำเนินโครงการฯ รวมทั้ง ภาคีเครือข่ายที่สำคัญระดับพื้นที่ ที่ให้การสนับสนุน ช่วยเหลือ ชี้แนะ สุดท้ายขอขอบคุณผู้เกี่ยวข้องที่มิได้ระบุชื่อไว้ในที่นี้ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงานให้มีความยั่งยืนในพื้นที่ต่อไป

คณะทำงานโครงการ
โครงการเด็กและเยาวชนไม่ดื่ม ไม่สูบ ไม่เสพ สู่สังคมห่างไกลสารเพสติด

บทคัดย่อ

โครงการ " โครงการเด็กและเยาวชนไม่ดื่ม ไม่สูบ ไม่เสพ สู่สังคมห่างไกลสารเพสติด " ดำเนินการในพื้นที่ ต.ท่าแพ อ.ท่าแพ จ.สตูล รหัสโครงการ 69-L5287-2-015 ระยะเวลาการดำเนินงาน 1 มิถุนายน 2569 - 30 กันยายน 2569 ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจำนวน 15,380.00 บาท จาก กองทุนสุขภาพตำบล อบต.ท่าแพ เพื่อใช้ในการดำเนินกิจกรรมโครงการ หลังจากสิ้นสุดระยะเวลาโครงการ ผลที่เกิดขึ้นจากการดำเนินงานปรากฏดังนี้

โครงการนี้ยังไม่มีการเขียนหรือแก้ไขบทคัดย่อ

หมายเหตุ : รายละเอียดของบทสรุปคัดย่อการดำเนินงาน ให้ผู้รับผิดชอบโครงการเป็นผู้เขียนสรุปภาพรวมของโครงการใน "ผลลัพธ์โครงการ"

สารบัญ

ความเป็นมา/หลักการเหตุผล

ปัจจุบันปัญหาการใช้สารเสพติดในเด็กและเยาวชนถือเป็นหนึ่งในปัญหาสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของประเทศในระยัยาว โดยก่อให้เกิดผลกระทบในหลายมิติ ทั้งด้านสุขภาพร่างกาย สุขภาพจิต พฤติกรรมเสี่ยง ตลอดจนความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนในสังคม จากรายงานสถานการณ์ปัญหายาเพสติดในเยาวชน พบว่าสารสเพติดประเภท ยาบ้า กัญชาและกระท่อม เป็นสารที่สามารถเข้าถึงได้ง่ายในกลุ่มเด็กและเยวชนในปัจจุบัน อันเนื่องมากการเปลี่ยนแปลงของสภาพสังคม เทคโนโลยี และช่องทางการกระจายสารเสพติดที่มีความหลากหลายมากยิ่งขึ้น ส่งผลให้คดีที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น ถึงร้อยละ 77.44 ซึ่งสะท้องให้เห็นถึงความรุนแรง ความซับซ้อน และความเร่งด่วนของปัญหาที่จำเป็นต้องได้รับการแก้ไขอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง   นอกจากนี้ ข้อมูลกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน ระบุในปี พ.ศ. 2567 มีเยาวชนที่กระทำผิดเกี่ยวกับคดีอาญาจำนวน 13,631คน โดยในจำนวนนี้พบว่ามีประวัติการใช้สารเสพติดสูงถึง 8,971คน หรือคิดเป็นร้อยละ 65 ซึ่งส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในระบบการศึกษา โดยเฉพาะในระดับมัธยาศึกษาตอนต้น รองลงมาคือระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนปลาย ข้อมูลดังกล่าวแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าปัญหาการใช้สารเสพติดได้แทรกซึงเข้าสู่กลุ่มนักเรียนและสถานศึกษา ซึ่งถือเป็นช่วงวัยสำคัญของการพัฒนาทางด้านร่างกาย สติปัญญา และคุณลักษณะทางสังคม หากไม่ได้รัยการดูแลป้องกันอย่างเหมาะสม อาจส่งผลให้เยาวชนเข้าสู่วงจรพฤติกรรมเสี่ยงและการกระทำในอนาคต ยิ่งไปกว่านั้น ยังพบแนวโน้มที่กังวล คืออายุของผู้เริ่มใช้สารเสพติดมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่อง โดยพบเด็กที่เริ่มใช้สารเสพติดในช่วงอายุน้อยที่สุดเพียง 11 ปี ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการเข้าถึงสารเสพติดที่ง่ายขึ้น ทั้งจากปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม สภาพครอบครัว กลุ่มเพื่อน และอิทธิพลจากสื่อและเทคโนโลยี โดยเฉพาะสื่อออนไลน์ที่มีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร และพฤติกรรมเลียนแบบ ส่งผลให้เยาวชนบางส่วนขาดทักษะในการคิดวิเคราะห์ แยกแยะ และปฏิเสธสิ่งยั่วยุที่ไม่เหมาะสม
  สำหรับพื้นที่อำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล ซึ่งมีลักษณะเป็นกึ่งชนบทที่มีความเชื่อมโยงกันในเชิงเครือข่ายสังคมอย่างใกล้ชิด พบว่า เด็กและเยาวชนในพื้นที่มีโอกาสเข้าถึงสารเสพติดผ่านกลุ่มเพื่อน ครู้จัก และแหล่งชุมชน รวมถึงช่องทางออนไลน์ที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับข้อกำจัดในด้านการเข้าถึงข้อมูล ความรู้ และทักษะชีวิตในการป้องกันตนเองจากสารเสพติด ทำให้เยาวชนบางส่วนมีพฤติกรรมเริ่มต้นจากการทดลองใช้ และพัฒนาไปสู่การใช้สารเสพติดอย่างต่อเนื่องจนเกิดผลกระทบในระยะยาว ทั้งต่อสุขภาพร่างกาย สุขภาพจิต การเรียนรู้ พัฒนาการตามวัย ตลอดจนพฤติกรรมทางสังคมและคุณภาพชีวิตของเยาวชนในอนาคต อีกทั้งยังเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาสุขภาพเรื้อรัง ภาวะพึ่งพาสารเสพติด และปัญหาทางสังคมในระดับครอบครัวและชุมชน   ดังนั้น เพื่อเป็นการป้องกันและแก้ไขปัญหาหารใช้สารเสพติดในเด็กและเยวาชนในพพื้นที่อำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล อย่างเป็นรูปธรรมและยังยืน รวมถึงลดปัจจัยเสี่ยงด้านสุขภาพที่ส่งผลต่อการเจริญเติบโตและคุณภาพชีวิตของเด็กและเยาวชน จึงได้มีการจัดทำโครงการเด็กและเยาวชนไม่ดื่ม ไม่สูบ ไม่เสพ สู่สังคมห่างไกลยาเพสติด ที่มุ่งเม้นการเสริมสร้างความรู้ ความเข้าใจและความตระหนักรู้เกี่ยวกับโทษและผลกระทบของสารเสพติด ทั้งในด้านสุขภาพร่างกาย สุขภาพจิตและพฤติกรราทางสังคม ควบคู่กับการพัฒนาทักษะชีวิต ที่สำคัญ เช่น ทักษะการตัดสินใจ การคิดวิเคราะห์ การปฏิเสะสิ่งยั่วยุ ตลอดจนการส่งเสริมบาบาทของครอบครัว สถานศึกษา และชุมชนให้เข้ามามีส่วน่ร่วมในการเฝ้าระวัง ป้องกัน แลดูเยาวชนอย่างใกล้ชิด เพื่อสร้างภูมคุ้มกันทางสังคมและสุขภาวะที่ดีให้แก่เด็กและเยาวชน สามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีคุณภาพ มีพฤติกรรมสุขภาพที่เหมาะสม ห่างไกลจากสารเสพติด และเติบโตเป็นกำลังสำคัญของประเทศในอนาคตอย่างมั่นคงและยั่งยืน

วัตถุประสงค์โครงการ

1. 1. เพื่อเสริมสร้างความรู้ ความเข้าใจ และตระหนักรู้เกี่ยวกับโทษของผลกระทบของสารเสพติดที่มีผลต่อสุขภาพในเด็กและเยาวชน
2. 2. เพื่อพัฒนาทักษะชีวิต ของเด็กและเยาวชน โดยเฉพาะทักษะการคิดวิเคราะห์ การตัดสินใจ และการปฏิเสธสิ่งยั่วยุที่เกี่ยวข้องกับสารเสพติด

กิจกรรม/การดำเนินงาน

1. กิจกรรมอบรมให้ความรู้

กลุ่มเป้าหมาย

ผลที่คาดว่าจะได้รับ

1. เด็กและเยาวชนมีความรู้ ความเข้าใจ และความตระหนักรู้เกี่ยวกับโทษแลผลกระทบของสารเสพติดเพิ่มมากขึ้น สามารถนำความรู้ไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันไดอย่างเหมาะสม และมีทัศนติที่ถูกต้องต่อการป้องกันตนเองจากสารเสสพติด
2. เด็กและเยาวชนมีทักษะชีวิตที่จำเป็น โดยเฉพาะทักษะการคิดวิเคราะห์ การตัดสินใจ และการปฏิเสธสิ่งยั่วยุ ส่งผลให้สามารถหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเสี่ยงและลดโอกาสในการเข้าไปเกี่ยวข้องกับสารเสพติดได้และสามารถดำรงชีวิตในสังคมได้อย่างปลอดภัย

ส่วนที่ 1 ผลการดำเนินงาน

* ผลผลิต หมายถึง ผลที่เกิดขึ้นเชิงปริมาณจากการทำกิจกรรม เช่น จำนวนผู้เข้าร่วมประชุม จำนวนผู้ผ่านการอบรม จำนวนครัวเรือนที่ปลูกผักสวนครัว เป็นต้น
** ผลลัพธ์ หมายถึง การเปลี่ยนแปลงที่นำไปสู่การแก้ปัญหา เช่น หลังอบรมมีผู้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจำนวนกี่คน มีข้อบังคับหรือมาตรการของชุมชนที่นำไปสู่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหรือสภาพแวดล้อม เป็นต้น ทั้งนี้ต้องมีข้อมูลอ้างอิงประกอบการรายงาน เช่น ข้อมูลรายชื่อแกนนำ , แบบสรุปการประเมินความรู้ , รูปภาพกิจกรรมพร้อมคำอธิบายใต้ภาพ เป็นต้น