กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

รายละเอียดโครงการ

ชื่อโครงการ/กิจกรรม	โครงการควบคุมป้องกันโรคไข้มาลาเรีย หมู่ที่๔ตำบลดุซงญอ
รหัสโครงการ	62-L2476-1-05
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ	รพ.สต.ดุซงญอ
วันที่อนุมัติ	1 ตุลาคม 2561
ปี	2562
ระยะเวลาดำเนินโครงการ	3 มกราคม 2562 - 30 กันยายน 2562
งบประมาณ	10,300.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ	นางฮาสเม๊าะ อามิง
พื้นที่ดำเนินการ	ตำบลดุซงญอ อำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส

แผนงานเผชิญภัยพิบัติและโรคระบาด

ไข้มาลาเรียยังคงเป็นปัญหาด้านสาธารณสุขโดยเฉพาะพื้นที่ที่มีพรมแดนติดกับประเทศเพื่อนบ้าน จังหวัดนราธิวาสเป็นจังหวัดหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศมาเลเซีย ซึ่งแต่ละปีจะมีการอพยพเคลื่อนย้ายของประชากร ประกอบกับประชาชนที่อาศัยอยู่ตามแนวชายแดน มีอาชีพเสี่ยงต่อการติดเชื้อไข้มาลาเรีย และสภาพพื้นที่ตามแนวชายแดนเอื้อต่อการระบาดของโรคมาลาเรีย
จากรายงานระบาดวิทยา ของ ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อนำโดยแมลงที่ 12.4 จังหวัดนราธิวาส สถานการณ์ไข้มาลาเรียของ ตำบลดุซงญอ ในปี 2559-2561 พบผู้ป่วยคิดเป็นอัตรา 158.21 และ 73.83 ต่อแสนประชากร ในปี 2561 ไม่พบผู้ป่วย ส่วนใหญ่จะพบผู้ป่วยในพื้นที่หมู่ที่ 4 บ้านรือเปาะ เป็นพื้นที่ที่พบไข้มาลาเรียซ้ำซาก ( Hard core )
จากสภาพปัญหาดังกล่าวโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดุซงญอร่วมกับกองทุนหลักประกันสุขภาพองค์การบริหารส่วนตำบลดุซงญอ จึงได้จัดทำโครงการ ควบคุม ป้องกันโรคไข้มาลาเรียตำบลดุซงญออำเภอจะแนะจังหวัดนราธิวาส ประจำปี 2562

1. 1 เพื่อลดอัตราป่วยด้วยโรคมาลาเรียร้อยละ 20/ปี
2. 2เพื่อให้การประสานงานในการควบคุมป้องกันโรคมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
3. 3 เพื่อให้ประชาชนมีความรู้ในการป้องกันตนเองและครอบครัวจากโรคไข้มาลาเรีย
4. 4 ลดการแพร่ระบาดของยุงก้นปล่องที่เป็นพาหะนำโรคฯ ในพื้นที่

1. กิจกรรมพ่นหมอกควัน
2. ประชาสัมพันธ์โครงการ

1. จัดประชุม อสม. และองค์กรที่เกี่ยวข้องในพื้นที่
2. จัดทำป้ายประชาสัมพันธ์ และแผ่นพับโรคมาลาเรีย
3. ออกหน่วยแพทย์ให้บริการรักษาพยาบาลเบื้องต้นและเจาะเลือดค้นหาเชื้อมาลาเรียโดย หน่วยควบคุมโรคติดต่อนำโดยแมลง ฯ และอสม.
4. กิจกรรมพ่นเคมีฆ่ายุงก้นปล่องที่เป็นสาเหตุให้เกิดไข้มาลาเรีย
   
5. สนับสนุนการใช้ผลิตภัณฑ์ป้องกันยุงกัด
6. อสม.ดำเนินกิจกรรมป้องกันการระบาดของโรคในหมู่บ้านเป้าหมาย
7. สรุปผลการดำเนินงานโครงการจัดส่งรายงานผลการดำเนินโครงการ

1. ประชาชนกลุ่มเป้าหมายมีความตระหนักในการป้องกันตนเองและครอบครัวส่งผลให้ อัตราป่วยด้วยโรคมาลาเรียลดลง
   
2. มีการประสานงานระหว่างองค์กรภาครัฐ ชุมชนและในการควบคุมป้องกันไข้มาลาเรีย ส่งผลให้ลดการแพร่กระจายของโรคในทุกพื้นที่
3. ประชาชนมีความรู้และเข้าใจในการป้องกันโรคมาลาเรีย