โครงการควบคุมและป้องกันโรคไข้เลือดออกและโรคมาลาเรีย
โครงการควบคุมและป้องกันโรคไข้เลือดออกและโรคมาลาเรีย
| ชื่อโครงการ/กิจกรรม | โครงการควบคุมและป้องกันโรคไข้เลือดออกและโรคมาลาเรีย | |
| รหัสโครงการ | 62-L2532-1-03 | |
| ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ | รพ.สต.ร่มเกล้าพยาบาล | |
| วันที่อนุมัติ | 12 มีนาคม 2562 | |
| ปี | 2562 | |
| ระยะเวลาดำเนินโครงการ | 22 พฤษภาคม 2562 - 22 พฤษภาคม 2562 | |
| งบประมาณ | 3,019.00 | |
| ผู้รับผิดชอบโครงการ | รพ.สต.ร่มเกล้าพยาบาล | |
| พื้นที่ดำเนินการ | บ้าน สว.ใน ม.8 ตำบลมาโมง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส |
- 1. เพื่อเป็นการเพิ่มประสิทธิ ภาพในงานควบคุมโรคมากขึ้น 2.เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเฝ้าระวังโรค การดูแลตนเองในเรื่องโรคติดต่อ และสามารถดูแลเพื่อนบ้านได้มากขึ้น 3.เพื่อให้เกิดการบูรณาการระหว่างหน่วยงานภาครัฐและภาคประชาชน 4.เพื่อลดอัตราการป่วยด้วยโรคไข้มาลาเรียและไข้เลือดออก
1.ประชุมเจ้าหน้าที่รับผิดชอบโครงการ 2.จัดทำอุปกรณ์และเอกสารต่างๆ - แผนที่หมู่บ้านเป้าหมาย -สมุดคุมการออกปฏิบัติงานควบคุมโรค -คู่มือการพ่นสารเคมี -ทะเบียนคุมแผนการพ่นสารเคมี 3.จัดอบรมทีมงานพ่นสารเคมีเพื่อเตรียมพร้อมก่อนปฏิบัติงาน 4.สำรวจค่าBI,CI,HI 5.สำรวจข้อมูลและแนวทางระบาดของโรค รวมถึงกำหนดนิยามต่างๆไว้เพื่อกำหนดทิศทางในกรณีเกิดเหตุระบาด 6.ให้สุขศึกษาประชาสัมพันธ์แก่กลุ่มอสม. แกนนำครอบครัว กลุ่มแม่บ้าน กลุ่มเยาวชน กลุ่มผู้ใช้แรงงาน 7.ทำแผนออกการให้สุขศึกษา 8.ทำแผนการออกพ่นสารเคมีและเตรียมทรายอะเบท 9.ออกพ่นสารเคมีครั้งที่ 1 เก็บข้อมูล ปัญหาอุปสรรคเพื่อมาประเมินแก้ไขวางแผนในครั้งต่อไป ขณะมีการระบาด 1.ตรวจสอบข้อมูลที่ได้รับจาการค้นหาให้ละเอียดรอบคอบ 2.ลงสอบสวนโรคพร้อมทำการควบคุม ค้นหาผู้ป่วยเพิ่มเติม -สำรวจค่าดัชนีลูกน้ำยุงลาย -พ่นสารเคมี รัศมี 100 เมตร -แจกทรายอะเบท 3.ให้สุขศึกษารายบุคคล/รายกลุ่มตามแต่กรณี ในการบริการเชิงรุก 4.เก็บรวบรวมข้อมูลมาวิเคราะห์สาเหตุ 5.เขียนรายงาน 506 ทุกราย 6.ติดตามเฝ้าระวังการเกิดโรคซ้ำในระยะเวลา 21 วัน หลังการระบาด 1.ออกบริการเชิงรุกในทุกพื้นที่เพื่อปฏิบัติการเชิงจิตวิทยาชุมชน 2.ออกเยี่ยมบ้านผู้ป่วยทุกรายเพื่อติดตามอาการ ให้สุขศึกษาในการดูแลตนเอง 3.สำรวจค่าดัชนีลูกน้ำ 4.สรุปผลการดำเนินการ เก็บข้อมูล ปัญหามาวางแผนในครั้งต่อไป
1.ประชาชนเห็นความสำคัญและตระหนักถึงอันตรายของโรคติดต่อที่มีอยู่ในพื้นที่มากขึ้น 2.มีการบูรณาการระหว่างหน่วยงานภาครัฐในพื้นที่ให้มากขึ้น ต่อเนื่อง ตลอดไป 3.ผู้ป่วยด้วยโรคไข้มาลาเรียไข้เลือดออก ลดน้อยลงทุกปี จนไม่มีผู้ป่วยอีกในอนาคต 4.ประชาชนมีความรุ้ความเข้าใจและสามารถนำความรุ้ที่ได้ รวมถึงนำภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีอยู่มาใช้ให้เกิดประโยชน์ในการประยูกต์ใช้ในการควบคุมป้องกันโรคได้ 5.ชุมชนสามารถพึงตนเองได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างพอเพียง 6.ประชาชนมีสุขภาพดีถ้วนหน้าตลอดไป