กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

กิตติกรรมประกาศ

"โครงการควบคุมและป้องกันโรคไข้มาลาเรีย หมู่ที่ 5 – 7 ตำบลดุซงญอ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 จังหวัดนราธิวาส" สำเร็จได้ด้วยดี ด้วยความร่วมมือจาก สมาชิกในชุมชน ตำบลดุซงญอ อำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส

คณะทำงานโครงการฯ ขอขอบคุณ กองทุนสุขภาพตำบล อบต.ดุซงญอ ที่ให้การสนับสนุนงบประมาณในการดำเนินโครงการฯ รวมทั้ง ภาคีเครือข่ายที่สำคัญระดับพื้นที่ ที่ให้การสนับสนุน ช่วยเหลือ ชี้แนะ สุดท้ายขอขอบคุณผู้เกี่ยวข้องที่มิได้ระบุชื่อไว้ในที่นี้ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงานให้มีความยั่งยืนในพื้นที่ต่อไป

คณะทำงานโครงการ
โครงการควบคุมและป้องกันโรคไข้มาลาเรีย หมู่ที่ 5 – 7 ตำบลดุซงญอ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564

บทคัดย่อ

โครงการ " โครงการควบคุมและป้องกันโรคไข้มาลาเรีย หมู่ที่ 5 – 7 ตำบลดุซงญอ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 " ดำเนินการในพื้นที่ ตำบลดุซงญอ อำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส รหัสโครงการ 64-L2476-1-04 ระยะเวลาการดำเนินงาน 1 มีนาคม 2564 - 30 กันยายน 2564 ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจำนวน 12,100.00 บาท จาก กองทุนสุขภาพตำบล อบต.ดุซงญอ เพื่อใช้ในการดำเนินกิจกรรมโครงการ หลังจากสิ้นสุดระยะเวลาโครงการ ผลที่เกิดขึ้นจากการดำเนินงานปรากฏดังนี้

โครงการนี้ยังไม่มีการเขียนหรือแก้ไขบทคัดย่อ

หมายเหตุ : รายละเอียดของบทสรุปคัดย่อการดำเนินงาน ให้ผู้รับผิดชอบโครงการเป็นผู้เขียนสรุปภาพรวมของโครงการใน "ผลลัพธ์โครงการ"

สารบัญ

ความเป็นมา/หลักการเหตุผล

โรคมาลาเรียพบมากในเขตพื้นที่มีอุณหภูมิเหมาะสมที่ทำให้เชื้อแบ่งตัวได้แก่ เขตร้อน แต่การกระจายของเชื้อโรคอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงเนื่องจากโลกมีอุณหภูมิเพิ่มมากขึ้น และการเคลื่อนย้ายของประชากร สำหรับประเทศไทยจะพบเชื้อได้ทั่วไป ยกเว้นกรุงเทพฯ เชื้อมีมากในป่าเขาในจังหวัดตามแนวชายแดนของประเทศไทยพบว่ามีเชื้อ พี.ฟาลซิปารัม (P.falciparum) 70% พี.ไวแวกซ์(P.vivax) 50% ตัวพาหะที่นำโรคมาลาเรียคือยุงก้นปล่อง (ตัวเมีย) ซึ่งเรียกอย่างนี้เพราะว่าเวลาที่ยุงกัดคน มันจะเกาะโดยยกก้นขึ้นทำมุมกับผิวหนัง 45 องศา ในเมืองไทยพบยุงก้นปล่องที่สำคัญ 2 ชนิด คือ
  1. Anopheles Dirus พบในป่าทึบ ชอบวางไข่ตามแอ่งน้ำนิ่งขังตามธรรมชาติ เช่น แอ่งหินในป่าทึบ นิสัยชอบกัดเลือดคน มากกว่าสัตว์อื่น ออกหากินตอนดึกถึงเช้ามืด และไม่ชอบเกาะฝาบ้าน     2. Anopheles Minimus พบตามชายป่า ชอบวางไข่ในลำธาร น้ำใสไหลเอื่อยๆ หลังจากกัดคน แล้วจะเกาะที่ฝาบ้าน แต่ในปัจจุบันมีการปรับตัวคือหลังจากกัดคนแล้วจะไม่เกาะฝาบ้านและจะกัดคนนอกบ้านมากขึ้น โดยเฉพาะตอนหัวค่ำ ไข้มาลาเรียยังคงเป็นปัญหาด้านสาธารณสุข โดยเฉพาะพื้นที่ที่มีพรมแดนติดกับประเทศเพื่อนบ้าน จังหวัดนราธิวาสเป็นจังหวัดหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศมาเลเซีย ซึ่งแต่ละปีจะมีการอพยพเคลื่อนย้ายของประชากร ประกอบกับประชาชนที่อาศัยอยู่ตามแนวชายแดน มีอาชีพเสี่ยงต่อการติดเชื้อไข้มาลาเรีย และสภาพพื้นที่ตามแนวชายแดนเอื้อต่อการระบาดของโรคมาลาเรียก็นับเป็นอีกหนึ่งปัญหาที่ส่งผลอย่างยิ่งต่อการบั่นทอนคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยในทุกมิติสุขภาพ ทั้งนี้เพราะด้วยพยาธิสภาพของโรคสามารถเกิดได้กับทุกกลุ่มอายุ และมีอันตรายถึงขั้นเสียชีวิตได้ หากไม่ได้รับการดูแลรักษาอย่างทันท่วงที รวมทั้งสามารถแพร่ระบาดได้อย่างรวดเร็วถึงยากต่อการควบคุมป้องกัน
    จากรายงานระบาดวิทยา ของ ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อนำโดยแมลงที่ ๑๒.๔ จังหวัดนราธิวาส สถานการณ์ไข้มาลาเรียของตำบลดุซงญอ ในปี พ.ศ. 2559-๒๕61 พบผู้ป่วยคิดเป็นอัตรา 158.21 และ 73.83 ต่อแสนประชากร ในปี 2561 ไม่พบผู้ป่วย ส่วนใหญ่จะพบผู้ป่วยในพื้นที่หมู่ที่ 5 - 7 เป็นพื้นที่ที่พบ  ไข้มาลาเรียซ้ำซาก ( Hard core ) เนื่องจากสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติส่วนใหญ่เป็นป่าเขา และประชาชนประกอบอาชีพเกี่ยวข้องกับป่าเป็นส่วนใหญ่และมีการป้องกันตนเองไม่ดีเท่าที่ควร จึงทำให้มีการระบาดของโรคมาลาเรียกระจายในตำบลดุซงญอ จากการสอบสวนโรคผู้ป่วย พบว่าส่วนมากตอนกลางคืนไม่นอนกลางมุ้ง ยังไม่มีการป้องกันตัวเองด้วยวิธีอื่น ดังนั้นจากสภาพปัญหาดังกล่าวโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านกาเต๊าะ จึงได้บูรณาการร่วมกับองค์การบริหารส่วนตำบลดุซงญอ จัดทำโครงการควบคุมและป้องกันโรคไข้มาลาเรีย หมู่ที่ 5 – 7 ตำบลดุซงญอ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 ขึ้น เพื่อควบคุมและป้องกันโรคดังกล่าว

วัตถุประสงค์โครงการ

1. เพื่อป้องกันและควบคุมโรคไข้มาลาเรียได้อย่างรวดเร็ว
2. เพื่อลดอัตราป่วยด้วยโรคมาลาเรีย
3. เพื่อสร้างกระแสความร่วมมือของประชาชน องค์กรในชุมชน ร่วมกันปลอดลูกน้ำยุงลาย
4. เพื่อให้ประชาชนมีความรู้ในการป้องกันตนเองและครอบครัวจากโรคไข้มาลาเรีย
5. ลดการแพร่ระบาดของยุงก้นปล่องที่เป็นพาหะนำโรค ฯ ในพื้นที่

กิจกรรม/การดำเนินงาน

1. กิจกรรมพ่นสารเคมีป้องกันยุง
2. กิจกรรมประชาสัมพันธ์
3. กิจกรรมพ่นเคมีฆ่ายุงก้นปล่อง
4. ประชาสัมพันธ์โครงการ

กลุ่มเป้าหมาย

ผลที่คาดว่าจะได้รับ

1. สามารถลดอัตราการป่วยด้วยโรคไข้มาลาเรีย
2. มีการประสานงานระหว่างองค์กรภาครัฐ, ชุมชนและในการควบคุมป้องกันไข้มาลาเรีย ส่งผล ให้ลดการแพร่กระจายของโรคในทุกพื้นที่
3. ประชาชนมีความตระหนักในการป้องกันโรคไข้มาลาเรียของประชาชน

ส่วนที่ 1 ผลการดำเนินงาน

* ผลผลิต หมายถึง ผลที่เกิดขึ้นเชิงปริมาณจากการทำกิจกรรม เช่น จำนวนผู้เข้าร่วมประชุม จำนวนผู้ผ่านการอบรม จำนวนครัวเรือนที่ปลูกผักสวนครัว เป็นต้น
** ผลลัพธ์ หมายถึง การเปลี่ยนแปลงที่นำไปสู่การแก้ปัญหา เช่น หลังอบรมมีผู้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจำนวนกี่คน มีข้อบังคับหรือมาตรการของชุมชนที่นำไปสู่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหรือสภาพแวดล้อม เป็นต้น ทั้งนี้ต้องมีข้อมูลอ้างอิงประกอบการรายงาน เช่น ข้อมูลรายชื่อแกนนำ , แบบสรุปการประเมินความรู้ , รูปภาพกิจกรรมพร้อมคำอธิบายใต้ภาพ เป็นต้น