กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

รายละเอียดโครงการ

ชื่อโครงการ/กิจกรรม	โครงการเยาวชนรุ่นใหม่ห่างไกลยาเสพติดบ้านหัวช้าง ม.2
รหัสโครงการ	2565-L3328-2-08
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ	ชมรมอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ม.2 บ้านหัวช้าง
วันที่อนุมัติ	10 พฤษภาคม 2565
ปี	2565
ระยะเวลาดำเนินโครงการ	10 พฤษภาคม 2565 - 30 กันยายน 2565
งบประมาณ	16,200.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ	นายประเสริฐ ดำหนู
พื้นที่ดำเนินการ	ตำบลตะโหมด อำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง

แผนงานสิ่งเสพติด , แผนงานกิจกรรมทางกาย , แผนงานเด็ก เยาวชน ครอบครัว

การแพร่ระบาดของยาเสพติดมีการขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และแพร่ระบาดเข้าไปในทุกสถาบันของสังคมทุกเพศทุกวัย ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว ชุมชน ทั้งในเขตเมืองและชนบท รวมถึงกลุ่มนักเรียน นักศึกษา จนทำให้ดูเหมือนว่าปัญหายาเสพติดเป็นปัญหาที่พบเห็นได้ทั่วไปในสังคม ประกอบกับปัจจัยที่เอื้อต่อการเกิดและแพร่กระจายของยาเสพติดยังดำรงอยู่ ส่งผลให้ปัญหายาเสพติดยิ่งขยายตัว กลายเป็นภัยคุกคามที่กัดกร่อนบ่อนทำลายสังคมไทยมากยิ่งขึ้น ตลอดจนส่งผลอย่างกว้างขวางทั้งต่อตัวบุคคล และสังคมโดยรวม โดยเฉพาะกระทบต่อพัฒนาการทางร่างกาย จิตประสาทและทำลายสมองของเยาวชน และแรงงานที่เป็นพลังสำคัญในอนาคต ซึ่งเป็นยุคเศรษฐกิจใหม่ที่ต้องการสติปัญญา ความรู้เป็นฐานในการพัฒนา ส่งผลกระทบต่อความอบอุ่น ความเข้มแข็งของครอบครัว ชุมชน ความสงบสุขของสังคม ซึ่งปัจจุบันสถานการณ์ปัญหายาเสพติดในชุมชนบ้านหัวช้างที่มีมากขึ้น มีการแพร่ระบาดอย่างรุนแรงในกลุ่มเยาวชน คณะผู้จัดโครงการจึงเห็นความสำคัญของเยาวชนรุ่นใหม่ๆ ในชุมชน เพื่อให้เยาวชนในชุมชนไม่ตกเป็นทาสยาเสพติด จึงได้จัดทำโครงการเยาวชนรุ่นใหม่ ห่างไกลยาเสพติดบ้านหัวช้างเพื่อให้ความรู้แก่เด็กและเยาวชนให้ตระหนักถึงพิษภัยของยาเสพติดและให้ความสำคัญในการป้องกันแก้ไขปัญหายาเสพติดที่มีอยู่ในชุมชนบ้านหัวช้างให้เบาบางลงหรือหมดไป

1. 1.เพื่อให้เด็ก และเยาวชนในชุมชนมีความรู้ความเข้าใจ เกี่ยวกับโทษของยาเสพติด
2. 2.เพื่อให้เด็ก และเยาวชนรู้จักป้องกันตนเอง ให้ห่างไกลจากยาเสพติด
3. 3.เพื่อให้เด็ก และเยาวชนมีส่วนร่วมในการช่วยกันรณรงค์ และเฝ้าระวังการระบาดของยาเสพติดในชุมชน

1. 1.จัดอบรมเชิงปฏิบัติการให้ความรู้เรื่องยาเสพติดแก่เด็ก เยาวชน และประชาชนในชุมชนบ้านหัวช้าง
2. 2. จัดกิจกรรมกีฬาสานสัมพันธ์สร้างเสริมสุขภาพ

1. เด็กและเยาวชนมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโทษของยาเสพติด เป็นการสร้างภูมิคุ้มกันไม่ให้เด็ก และเยาวชนไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด
2. เด็กและเยาวชนนำความรู้ที่ได้รับไปประยุกต์ใช้เพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด ให้แก่ตนเอง และครอบครัว ตลอดจนร่วมเป็นภาคีเครือข่ายในการเฝ้าระวัง ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในชุมชน
3. เด็กและเยาวชนได้มีส่วนร่วมในการรณรงค์ และเฝ้าระวังป้องกัน มิให้มีการแพร่ระบาดของยาเสพติดเข้ามาสู่ชุมชน