กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

รายละเอียดโครงการ

ชื่อโครงการ/กิจกรรม	โครงการรักษ์สุขภาพและสิ่งแวดล้อม
รหัสโครงการ	66-L2480-2-07
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ	ศูนย์เครือข่ายสถานศึกษามะรือโบออก
วันที่อนุมัติ	18 ตุลาคม 2565
ปี	2566
ระยะเวลาดำเนินโครงการ	8 กรกฎาคม 2566 - 9 กรกฎาคม 2566
งบประมาณ	75,000.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ	นายอัสฮาร์ อัสมะแอ
พื้นที่ดำเนินการ	ตำบลมะรือโบออก อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส

แผนงานสิ่งเสพติด , แผนงานเด็ก เยาวชน ครอบครัว , แผนอนามัยและสิ่งแวดล้อม

ปัจจุบันปัญหาสุขภาพเป็นสิ่งสำคัญ การเสริมสร้างสุขภาพกับการศึกษา เป็นสิ่งที่จะต้องดำเนินการควบคู่กันไปการพัฒนาเด็กและเยาวชน จึงอยู่ที่กระบวนการจัดการศึกษาและการสร้างสุขภาพ ภายใต้ความร่วมมือจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง นับตั้งแต่ระดับครอบครัว โรงเรียน ชุมชนและองค์กรในท้องถิ่น ซึ่งจะต้องมีการประสานความร่วมมือ ประสานประโยชน์ที่เอื้อต่อการพัฒนาเด็กให้มีสุขภาพกาย สุขภาพจิตที่ดี สามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมอย่างมีความสุขและปลอดภัย ซึ่งโรงเรียนก็เป็นสถาบันหนึ่งของสังคมมีหน้าที่ให้ความรู้และพัฒนาคนให้มีสุขภาพและศักยภาพที่ดีสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข นอกจากการให้การศึกษาแล้วการส่งเสริมสุขภาพอนามัยในโรงเรียน เป็นปัจจัยสำคัญในการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชนที่จะเจริญเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในวันข้างหน้า การส่งเสริมสุขภาพและอนามัยแก่นักเรียน การให้บริการด้านสุขภาพอนามัย การให้ความรู้ด้านสุขภาพช่วยให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข ปัญหายาเสพติดนั้นถือได้ว่าเป็นปัญหาระดับประเทศอีกปัญหาหนึ่ง การระบาดที่กระจายตัวอย่างรวดเร็วในสังคมไทยเป็นปัญหาที่แก้ไขได้ยากมาก เนื่องจากคนไทยในสมัยปัจจุบันไม่รู้จักการหลีกเลี่ยงเพราะอยากรู้ อยากลองบางคนมีความโลภที่จะหาเงินทางลัด โดยการนำมาขายเพื่อหวังกำไรที่มากมายมหาศาล โดยไม่คำนึงถึงคุณธรรมจริยธรรมที่ควรปฏิบัติต่อประเทศชาติ ผลจากการเห็นแก่ตัวของกลุ่มคนเหล่านี้ ส่งผลต่อเด็กเยาวชนของไทยที่จะมีอนาคตในภายภาคหน้าที่สดใส แต่กลับต้องหลงเชื่อ โดยการอยากรู้อยากลองสารเสพติดเหล่านั้น ถูกการชักจูง การมั่วสุม และการหลอกให้เป็นเครื่องมือในการค้าขายสารเสพติด ถ้าเยาวชนทุกคนตกเป็นทาสของยาเสพติดอนาคตของประเทศคงจะพบกับการสูญเสียอย่างใหญ่หลวงเป็นแน่แท้ ยาเสพติดไม่มีผลดีต่อร่างกายและยังให้โทษอีกมากมายมหาศาล เนื่องจากเยาวชนไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่จากสังคมอย่างเพียงพอ ครอบครัวควรเป็นแบบอย่างในการให้ความรู้ความเข้าใจอย่างถูกต้องกับเยาวชน เพื่อเป็นการช่วยกันขับเคลื่อนไปในทางที่ถูกที่ควร สิ่งเสพติดนั้นจะเข้าหากลุ่มเยาวชนได้อย่างง่ายมาก เพราะเป็นกลุ่มเสี่ยงที่มีความคึกคะนองพอสมควร ถ้าปล่อยให้สิ่งเสพติดนั้นทำลายเยาวชนซึ่งเป็นอนาคตของชาติ ประเทศไทยคงต้องพบกับ สิ่งเลวร้ายอย่างยิ่ง จากคำกล่าวที่ว่า เยาวชนเป็นอนาคตของชาติ ถ้าไม่ป้องกันและให้ความรู้เกี่ยวกับโทษและการหลีกเลี่ยงจากยาเสพติดแก่เยาวชนอนาคตของชาติคงถูกทำลายด้วยยาเสพติดอย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้โรงเรียนบ้านมะรือโบออก มิตรภาพที่ 199ตระหนักและให้ความสำคัญของการดูแลสุขภาพ และการสร้างภูมิคุ้ม กันยาเสพติดและสิ่งอบายมุขจึงได้จัดทำโครงการรักษ์สุขภาพและสิ่งแวดล้อมขึ้น เพื่อให้นักเรียนได้เรียนรู้การดูแลรักษาสุขภาพร่างกายและสิ่งแวดล้อมได้ถูกต้อง รู้จักการปฐมพยาบาลเบื้องต้นในการช่วยเหลือตนเองและผู้อื่นได้ นักเรียนได้เรียนรู้การป้องกันโรคและภัยอันตรายใกล้ตัวต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นกับนักเรียน สร้างความตระหนักในการสร้างภูมิคุ้มกันที่ดีให้แก่นักเรียนในการเผชิญโลกภายนอกนอกจากนี้นักเรียนยังได้เรียนรู้เกี่ยวกับพืชสมุนไพรใกล้ตัวที่สามารถนำมารักษาโรค และสนุกสนานกับการออกกำลังด้วยกีฬาประเภทต่างๆ ที่ส่งเสริมด้านสุขภาพตลอดจนนักเรียนสามารถนำความรู้และประสบการณ์ที่ได้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้

1. 1. เพื่อส่งเสริมและตระหนักในการดูแลรักษาสุขภาพให้ ปลอดจากโรคภัยไข้เจ็บ
2. 2. เพื่อรณรงค์สร้างกระแสปลุกจิตสำนึกในการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด
3. 3. เพื่อกระตุ้นให้นักเรียนเกิดความตระหนักของภัยยาเสพติด

1. กิจกรรมที่ 1 อบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการส่งเสริมสุขภาพอนามัยนักเรียน
2. กิจกรรมที่ 2 อบรมเชิงปฏิบัติการเกี่ยวกับการปฐมพยาบาล
3. กิจกรรมที่ 3 เรียนรู้พืชสมุนไพรในชีวิตประจำวัน
4. กิจกรรมที่ 4 อบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการสร้างภูมิคุ้มกันกลุ่มเสี่ยงและเฝ้าระวังยาเสพติดและอบายมุข
5. กิจกรรมที่ 5 การเรียนรู้เป็นฐานเกี่ยวกับยาเสพติด
6. กิจกรรมที่ 6 ต้นกล้าพันธุ์ใหม่กับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

1. บุคลากรทางการศึกษาและนักเรียนมีสุขภาพดีทุกคน
2. โรงเรียนปลอดยาเสพติด
3. บุคลากรทางการศึกษาและนักเรียนรู้จักเลือกรับประทานอาหารที่มีคุณค่าและปลอดภัย
4. บุคลากรทางการศึกษาและนักเรียนมีอัตราการเจ็บป่วยที่เกิดจากการแพร่พันธุ์ของโรคลดลง
5. นักเรียนรู้จักการจัดสิ่งแวดล้อมที่ถูกต้อง มีสุขนิสัยและพฤติกรรมด้านอนามัยสิ่งแวดล้อมที่ดีตั้งแต่วัยเรียน
6. นักเรียนมีความมั่นใจในตนเอง กล้าแสดงออกอย่างเหมาะสม มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีและให้เกียรติผู้อื่น