โครงการสร้างทักษะชีวิต ห่างไกลยาเสพติดให้โทษ
โครงการสร้างทักษะชีวิต ห่างไกลยาเสพติดให้โทษ
| ชื่อโครงการ/กิจกรรม | โครงการสร้างทักษะชีวิต ห่างไกลยาเสพติดให้โทษ | |
| รหัสโครงการ | L5300-67-2-2 | |
| ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ | โรงเรียนพัฒนาการศึกษามูลนิธิ | |
| วันที่อนุมัติ | 22 ธันวาคม 2566 | |
| ปี | 2567 | |
| ระยะเวลาดำเนินโครงการ | 1 มกราคม 2567 - 30 เมษายน 2567 | |
| งบประมาณ | 50,806.00 | |
| ผู้รับผิดชอบโครงการ | นายสุไฮมี สะมะแอ | |
| พื้นที่ดำเนินการ | ตำบลคลองขุด อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล |
- ร้อยละของเยาวชนทั้งชายและหญิงมีแนวโน้มพฤติกรรมการใช้สารเสพติดมากกว่า 1 ชนิดร่วมกัน ขนาด 3.00
ปัญหายาเสพติด เป็นปัญหาที่ส่งผลกระทบทั้งต่อตัวผู้เสพเอง ครอบครัว สังคมและก่อให้เกิดปัญหาในวงกว้างออกไปถึงระดับประเทศ เด็กและเยาวชนไทยวัยรุ่นที่อยู่ในวัยเรียน เป็นวัยที่ร่างกาย สมอง สติปัญญากำลังพัฒนาไปพร้อมที่จะเรียนรู้และก้าวผ่านไปเป็นวัยผู้ใหญ่ แต่ด้วยสถานการณ์ในปัจจุบัน ความเจริญก้าวหน้าของเครื่องมือสื่อสารต่างๆ ความทันสมัยของเทคโนโลยี ทำให้การเรียนรู้ของเยาวชนในวัยเรียนเปิดกว้างมากจนยากต่อการควบคุมดูแล ผู้ปกครองทำงานนอกบ้าน ทำให้มีเวลาที่จะอยู่ร่วมกับเยาวชนน้อยลง เยาวชนมักจะใช้เวลาอยู่กับเพื่อนในวัยเดียวกันมากขึ้น ประกอบกับ วัยรุ่นและเยาวชนเป็นวัยที่มีความอยากรู้อยากลอง อยากเห็น ความคึกคะนอง อยากค้นหาสิ่งใหม่ๆ การค้นหาความเป็นตัวเอง แต่อย่างไรก็ตามในวัยนี้ก็มีสิ่งที่ต้องเฝ้าระวัง เพราะการคิดวิเคราะห์ การยับยั้งชั่งใจ การใช้ดุลยพินิจต่างๆ ที่อาจจะไม่เหมาะสม ทั้งนี้อันเนื่องมาจากพัฒนาการของสมองด้านการบริหารจัดการจะยังไม่สมบูรณ์ตามวัยเหมือนผู้ใหญ่ ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์และความไม่รู้เท่าทันสื่อของเยาวชนจึงถือเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ก่อให้เกิดช่องว่างและเสี่ยงต่อการเข้าถึงสารเสพติดได้ง่ายขึ้น เด็กและเยาวชนไทยวัยรุ่นที่อยู่ในวัยเรียนปัจจุบันอยู่ในสถานการณ์ที่น่าเป็นห่วง เนื่องจากพบว่าผู้ที่เริ่มใช้ยาเสพติดเป็นผู้ที่มีอายุน้อยลง ทั้งเพศชายและเพศหญิง ตลอดจนมีแนวโน้มพฤติกรรมการใช้ยาเสพติดมากกว่า 1 ชนิดร่วมกันมากขึ้น มีการนำสารต่างๆ ที่หาได้ง่ายมาผสมกันเพื่อให้ออกฤทธิ์เหมือนสารเสพติด โดยมองว่าไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ การใช้ยาเสพติดที่มีชื่อเรียกให้ดูไม่มีอันตรายและเป็นผลิตภัณฑ์ที่ราคาถูก หาซื้อได้ง่ายขึ้น ล้วนแล้วแต่เป็นภัยอันตรายต่อเยาวชนไทยวัยรุ่นที่อยู่ในวัยเรียนเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะเมื่อเกิดการติดยาเสพติดและผลจากการใช้สารอย่างต่อเนื่องยาวนาน ส่งผลให้สมองถูกทำลาย มีการเปลี่ยนแปลงระดับสารเคมีในสมองจนเกิดอาการและความผิดปกติทางจิตต่างๆ ตามมา ซึ่งทำให้สูญเสียช่วงเวลาสำคัญในการเรียนรู้ เกิดผลเสียต่อคุณภาพชีวิตของตนเอง ครอบครัว เศรษฐกิจ สังคมและประเทศชาติ
- ๑. เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนได้รับความรู้ความเข้าใจเกิดความตระหนักเกี่ยวกับอันตรายของยาเสพติด และความรู้ต่างๆที่เกี่ยวข้อง
- 2. เพื่อพัฒนานักเรียนให้มีพฤติกรรมและทักษะชีวิตในการป้องกัน การเฝ้าระวัง และสามารถหลีกเลี่ยงปัจจัยเสี่ยงที่นำไปสู่การติดสารเสพติดได้
- 3. เพื่อให้นักเรียนเป็นแบบอย่างที่ดีในการดูแลตนเอง การป้องกัน การเฝ้าระวัง การหลีกเลี่ยงปัจจัยเสี่ยงที่นำไปสู่การติดสารเสพติด และสามารถให้คำแนะนำ เผยแพร่ความรู้ให้กับผู้อื่นได้
- “สร้างทักษะชีวิต ห่างไกลยาเสพติดให้โทษ ”
- กิจกรรม “ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม เรือนจำเตือนใจ”
- กิจกรรมรณรงค์ “ด้วยรักและห่วงใย ต้านภัยยาเสพติด ”
- “ เสียงจากหัวใจ ต้านภัยยาเสพติด ”
- นักเรียนมีความรู้ความเข้าใจ เกิดความตระหนักเกี่ยวกับอันตรายของยาเสพติด และมีความรู้ต่างๆที่เกี่ยวข้อง
๒. นักเรียนมีพฤติกรรมและทักษะชีวิตในการป้องกัน การเฝ้าระวัง และสามารถหลีกเลี่ยงปัจจัยเสี่ยงที่นำไปสู่การติดสารเสพติดได้
๓. นักเรียนเป็นแบบอย่างที่ดีในการดูแลตนเอง การป้องกัน การเฝ้าระวัง การหลีกเลี่ยงปัจจัยเสี่ยงที่นำไปสู่การติดสารเสพติด และสามารถให้คำแนะนำ เผยแพร่ความรู้ให้กับผู้อื่นได้