โครงการเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางใจในชุมชนบ่อหิน ประจำปี 2567 | กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น

รายละเอียดโครงการ
ชื่อโครงการ/กิจกรรม	โครงการเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางใจในชุมชนบ่อหิน ประจำปี 2567
รหัสโครงการ	67 – L8429 - 01 - 14
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ	โรงพยาบาลสิเกา
วันที่อนุมัติ	17 กรกฎาคม 2567
ปี	2567
ระยะเวลาดำเนินโครงการ	1 มิถุนายน 2567 - 30 กันยายน 2567
งบประมาณ	10,000.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ	นางมุกดา เพชรแก้ว
พื้นที่ดำเนินการ	ตำบลบ่อหิน อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง

พลังสุขภาพจิต หรือความเข้มแข็งทางใจ เป็นความสามารถของบุคคลในการป้องกันหรือเอาชนะผลกระทบจากความทุกข์ยาก พลังสุขภาพจิตอาจเปลี่ยนหรือทำให้บุคคลมีความยืดหยุ่นซึ่งลักษณะพฤติกรรมดังกล่าวเป็นความสามารถทางอารมณ์และจิตใจในการปรับตัวและฟื้นตัวกลับสู่ภาวะปกติ ภายหลังจากพบกับเหตุการณ์วิกฤตหรือสถานการณ์ที่ก่อให้เกิดความยากลำบากในชีวิตซึ่งเป็นคุณสมบัติหนึ่งที่ช่วยให้บุคคลผ่านพ้นปัญหาอุปสรรคและดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างมีความสุข และผู้ป่วยกลุ่มโรคทางจิตเวชเป็นปัญหาด้านสาธารณสุขที่มีความสำคัญและมีแนวโน้มรุนแรงมากขึ้น โรคทางจิตเวชคือกลุ่มอาการทางจิตหรือพฤติกรรมที่ทำให้บุคคลนั้นเกิดความทุกข์ทรมานหรือมีความบกพร่องในกิจวัตรประจำวัน โรคทางจิตเวชมีอยู่หลายประเภท โรคทางจิตเวชที่พบบ่อยในประเทศไทย ได้แก่ โรคซึมเศร้า โรควิตกกังวล, โรคอารมณ์สองขั้ว, โรคจิตเภทและโรคทางจิตเวชที่เกิดจากการใช้สารเสพติด ซึ่งกลุ่มโรคจิตเวช มีความผิดปกติด้านความคิด การรับรู้ การแสดงออกทางอารมณ์ การสื่อสาร และ พฤติกรรมเป็นความเจ็บป่วยเรื้อรังที่ยุ่งยากต่อการดูแลรักษาและมีโอกาสกลับเป็นซ้ำโดยเฉพาะโรคจิตเภท มีโอกาสกลับเป็นซ้ำได้ร้อยละ 53 - 72 ส่งผลให้ผู้ป่วยมีพยาธิสภาพถาวรจนถึงขั้นไม่สามารถดูแลตนเองได้
ปีงบประมาณ 2566 คลินิกสุขภาพจิตและยาเสพติด โรงพยาบาลสิเกา มีกลุ่มผู้ป่วยจิตเวชมารับบริการ จำนวน 496 ราย และมีอาการกำเริบรุนแรงเกินความสามารถได้ส่งต่อไปรับการรักษาที่โรงพยาบาลตรัง จำนวน 45 ราย จึงต้องมีผู้สนับสนุนดูแลช่วยเหลือจึงจะสามารถดำเนินชีวิตได้ใกล้เคียงปกติ ผู้ดูแลจึงเป็นบุคคลสำคัญที่ต้องดูแลผู้ป่วยกลุ่มดังกล่าว อย่างใกล้ชิดและต้องดูแลต่อเนื่องเป็นระยะเวลา ยาวนาน ระยะเวลาในการดูแลรักษาที่ยาวนานโดยหาที่สิ้นสุดไม่ได้ทำให้ผู้ดูแลมีความทุกข์ใจ ตึงเครียด อยู่ตลอดเวลา หมดกำลังใจ คิดว่าเป็นตราบาปและรู้สึกเป็นภาระส่งผลกระทบต่อพลังสุขภาพจิตหรือความเข็มแข็งทางใจต่ำลง ภาวะโรคกลุ่มทางจิตเวช เป็นปัญหาสุขภาพจิตที่นำไปสู่ปัญหาดำเนินชีวิตประจำวัน เนื่องจากภาวะดังกล่าวจะทำให้ผู้ดูแลและกลุ่มผู้ป่วยจิตเวชเกิดความรู้สึก เบื่อหน่ายความสนใจสิ่งต่าง ๆ ลดลง จิตใจหดหู่ ห่อเหี่ยว เซ็ง เศร้าโศกเสียใจง่าย มักน้อยใจ ร้องไห้ บ่อย มีความทุกข์ทรมานอย่างมากและมักทำให้เกิดความรู้สึกท้อแท้ใจ (Touhy, Jett, & Ebersole, 2014) รวมถึงพฤติกรรมการนอนเปลี่ยนไป รู้สึกแย่ กับตัวเอง รู้สึกผิด รู้สึกไร้ค่า หรือคิดว่าตนเป็นภาระของผู้อื่น หากมีอาการมากๆอาจมีความคิดไม่อยากมีชีวิตอยู่ พูดถึงความตายบ่อยๆ และอาจวางแผนทำร้ายตนเอง การเผชิญกับปัญหาต่างๆไม่เหมาะสมทำให้ส่งผลกระทบต่อพลังสุขภาพจิตหรือความเข็มแข็งทางใจลดลงได้เช่นเดียวกัน การเสริมสร้างพลังสุขภาพจิตหรือความเข้มแข็งทางใจจึงเป็นการเสริมสร้างให้บุคคลมีความเข้มแข็งสามารถเผชิญปัญหาให้ผ่านพ้นอุปสรรคไปได้ และเป็นการบำบัดทางสังคมจิตใจที่มีความสำคัญในการช่วยเพิ่มความรู้สึกมีคุณค่าของบุคคล ทั้งผู้ป่วยและผู้ดูแล จากการทบทวนวรรณกรรม การส่งเสริมให้ผู้ป่วยและผู้ดูแลเห็นคุณค่าในตนเองเป็นการพัฒนาความเข้มแข็ง ทางใจ และการเสริมสร้างความสามารถ ในความรู้และทักษะในการดูแลผู้ป่วย เชิงบวกทำให้เกิดความพร้อมทางใจที่จะเผชิญกับทุกสถานการณ์อย่างมั่นใจ และมีความอดทนต่อการเผชิญปัญหาต่างๆได้อย่างเหมาะสม สามารถรับมือกับความเครียดและอุปสรรคที่เกิดขึ้นในชีวิต ให้กลับสู่สภาวะปกติได้อย่างรวดเร็ว
ดังนั้นงานจิตเวชยาเสพติด กลุ่มงานบริการด้านปฐมภูมิและองค์รวม โรงพยาบาลสิเกา ตระหนักถึงความสำคัญในการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจของกลุ่มผู้ป่วยและผู้ดูแลของกลุ่มโรคทางจิตเวช เพื่อเสริมความ เข้มแข็งทางใจ เพิ่มพลังสุขภาพจิตให้กับกลุ่มบุคคลดังกล่าว จึงได้จัดทำโครงการเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางใจในชุมชนบ่อหิน ปี 2567 เพื่อให้ประชาชนกลุ่มเสี่ยงมีพลังสุขภาพจิตที่เข้มแข็งขึ้น สามารถเผชิญปัญหาได้อย่างเหมาะสม ช่วยลดภาวะการเจ็บป่วยและทำ ให้ผู้ป่วยและผู้ดูแลมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน กลุ่มเสี่ยง และผู้ดูแลผู้ป่วยมีความรู้ความเข้าใจเรื่องปัญหาสุขภาพจิต กลุ่มโรคจิตเวชและสารเสพติดในชุมชน
อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน กลุ่มเสี่ยง และผู้ดูแลผู้ป่วยมีความรู้และทักษะในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางใจ
อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน กลุ่มเสี่ยง และผู้ดูแลผู้ป่วยสามารถคัดกรองและเฝ้าระวังอาการกำเริบของผู้มีปัญหาสุขภาพจิตได้

การเข้าถึงบริการของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าและผู้ป่วยจิตเวชเพิ่มขึ้น
ผู้ป่วยที่พยายามฆ่าตัวตาย ไม่กลับมาทำร้ายตัวเองซ้ำ
อัตราการฆ่าตัวตายในพื้นที่ลดลง
ผู้ป่วยจิตเวชและผู้ดูแลมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น