กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

ภาวะโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก คือ ภาวะที่ร่างกายมีการขาดหรือพร่องธาตุเหล็กซึ่งทำให้มีปริมาณธาตุเหล็กไม่เพียงพอ ที่จะนำไปสร้างเม็ดเลือดแดงได้เป็นผลให้ร่างกายมีจำนวนเม็ดเลือดแดงหรือความเข้มข้นของฮีโมโกลบินในเลือดต่ำกว่าปกติ จะพบว่ามีอาการซีดของเล็บและเปลือกตาด้านในด้วยจากการสำรวจร้อยละของหญิงวัยเจริญพันธุ์ อายุ 15 – 49 ปี ที่ได้รับการคัดกรอง ภาวะโลหิตจาง ในขณะที่ไม่ได้ ตั้งครรภ์ และพบภาวะโลหิตจางในอำเภอปะเหลียน ปี 2567 คือ 43.7% โลหิตจางในหญิงวัยเจริญพันธุ์มีสาเหตุหลักมาจาก 1) การรับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กไม่พียงพอในขณะที่ร่างกายกำลังเจริญเติบโตจึงต้องการธาตุเหล็กมากขึ้น และ 2) สาเหตุจากการเสียเลือด อาจเกิดเฉียบพลัน เช่น เลือดออกจากแผลอุบัติเหตุต่างๆ หรือจากเลือดออกเรื้อรัง เช่น พยาธิปากขอ มีแผลในกระเพาะอาหาร และการเสียเลือดจากประจำเดือนในหญิงวัยเจริญพันธุ์ เป็นต้น ทั้งนี้ การขาด/พร่องธาตุเหล็กเป็นสาเหตุที่พบได้บ่อยที่สุดที่ก่อ ให้เกิดโลหิตจาง และเป็นภาวะที่พบบ่อยที่สุดของภาวะขาดสารอาหาร ธาตุเหล็กเป็นส่วนประกอบสำคัญของฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง ธาตุเหล็กมีมากในสมองเป็นส่วนประกอบของไมอีลินชีทนิวโรทรานสมิตเตอร์ และมีส่วนสำคัญในการป้องกันเชื้อโรค ดังนั้นการขาดธาตุเหล็กจึงส่งผลเสียต่อการทำงานด้านกายภาพ อีกทั้งส่งผลให้สูญเสียความสามารถในการเรียนรู้ตามศักยภาพอย่างถาวร ลดประสิทธิภาพในการเรียนของเด็กวัยเรียน และอาจมีความรุนแรงจนทำให้เสียชีวิตได้

1. 1. เพื่อให้หญิงวัยเจริญพันธุ์ อายุ 13 – 24 ปี ในเขตรับผิดชอบ ได้รับการคัดกรองภาวะโลหิตจาง 2. เพื่อให้ความรู้และแนวทางการดูแลหญิงวัยเจริญพันธุ์ที่พบปัญหาภาวะโลหิตจาง ให้การดูแลและส่งเสริมที่ถูกวิธี

1. หญิงวัยเจริญพันธุ์ อายุ 13 – 24 ปี ในเขตรับผิดชอบ ได้รับการคัดกรองภาวะโลหิตจาง ร้อยละ 95
2. หญิงวัยเจริญพันธุ์ อายุ 13 – 24 ปี ที่พบปัญหาภาวะโลหิตจางได้รับการรักษา ร้อยละ 95