กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

กิตติกรรมประกาศ

"โครงการส่งเสริมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานสำหรับผู้ประกอบการ ร้านค้า เขตเทศบาลนครสงขลา ประจำปีงบประมาณ 2568 จังหวัดสงขลา" สำเร็จได้ด้วยดี ด้วยความร่วมมือจาก สมาชิกในชุมชน ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา

คณะทำงานโครงการฯ ขอขอบคุณ กองทุนหลักประกันสุขภาพ เทศบาลนครสงขลา ที่ให้การสนับสนุนงบประมาณในการดำเนินโครงการฯ รวมทั้ง ภาคีเครือข่ายที่สำคัญระดับพื้นที่ ที่ให้การสนับสนุน ช่วยเหลือ ชี้แนะ สุดท้ายขอขอบคุณผู้เกี่ยวข้องที่มิได้ระบุชื่อไว้ในที่นี้ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงานให้มีความยั่งยืนในพื้นที่ต่อไป

คณะทำงานโครงการ
โครงการส่งเสริมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานสำหรับผู้ประกอบการ ร้านค้า เขตเทศบาลนครสงขลา ประจำปีงบประมาณ 2568

บทคัดย่อ

โครงการ " โครงการส่งเสริมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานสำหรับผู้ประกอบการ ร้านค้า เขตเทศบาลนครสงขลา ประจำปีงบประมาณ 2568 " ดำเนินการในพื้นที่ ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา รหัสโครงการ L7250-1-07 ระยะเวลาการดำเนินงาน 29 เมษายน 2568 - 30 กันยายน 2568 ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจำนวน 43,900.00 บาท จาก กองทุนหลักประกันสุขภาพ เทศบาลนครสงขลา เพื่อใช้ในการดำเนินกิจกรรมโครงการ หลังจากสิ้นสุดระยะเวลาโครงการ ผลที่เกิดขึ้นจากการดำเนินงานปรากฏดังนี้

โครงการนี้ยังไม่มีการเขียนหรือแก้ไขบทคัดย่อ

หมายเหตุ : รายละเอียดของบทสรุปคัดย่อการดำเนินงาน ให้ผู้รับผิดชอบโครงการเป็นผู้เขียนสรุปภาพรวมของโครงการใน "ผลลัพธ์โครงการ"

สารบัญ

ความเป็นมา/หลักการเหตุผล

ภาวะหัวใจหยุดเต้น (cardiac arrest) หมายถึง ภาวะหัวใจบีบตัวอย่างไม่มีประสิทธิภาพ ซึ่งมีผลทำให้การไหลเวียนเลือดหยุดลงอย่างกะทันหัน ทำให้เนื้อเยื่อต่างๆ ในร่างกายขาดออกซิเจน ซึ่งสมองสามารถทนต่อภาวะขาดออกซิเจนได้ 4 นาทีหลังจากขาดเลือด และสมองจะถูกทำลายอย่างถาวรหลังขาดเลือด 7 นาที ภาวะหัวใจหยุดเต้น ไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อใด และเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เสียชีวิตได้ (สุปราณี, อรวรรณ, ไพรินทร์, อนิรุทธ์และสุรพล, 2565) พบว่าผู้ป่วยที่เกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นส่วนใหญ่พบนอกโรงพยาบาลร้อยละ 78 ซึ่งผู้ป่วยที่ได้รับการช่วยฟื้นคืนชีพในประเทศไทย มีโรคประจำตัวที่มีการขอความช่วยเหลือมากที่สุด คือโรคหัวใจและหลอดเลือด (พรทิพย์, วาสนา, จุฑารัตน์และกรเกล้า, 2563) หากผู้ป่วยได้รับการช่วยเหลือด้วยวิธีการที่ถูกต้องเหมาะสมตามขั้นตอนของห่วงโซ่แห่งการรอดชีวิต ทำให้ผู้ป่วยมีชีวิตรอดสูง จากการศึกษาของวรรน์นา (2565) พบว่าในโรงพยาบาลที่มีผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นส่วนใหญ่เป็นผู้ป่วยทางอายุรกรรม (ร้อยละ 93.9) ผู้ป่วยอุบัติเหตุ (ร้อยละ 6.1) สาเหตุที่พบมากที่สุดได้แก่ Septic Shock และโรคหัวใจและหลอดเลือด เมื่อผู้ป่วยได้รับการช่วยเหลืออย่างทันท่วงที ทำให้อัตราการกลับมาสัญญาณชีพ ร้อยละ 88.6 ดังนั้นการเพิ่มชีวิตรอด ควรมีการจัดอบรมการช่วยเหลือชีวิตขั้นพื้นฐาน (Basic Life Support) ที่มีประสิทธิภาพ เพื่อให้ผู้พบเห็นเหตุการณ์สามารถประเมิน และให้การช่วยเหลือเบื้องต้นได้อย่างเหมาะสม
      การสำรวจของสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา (American Heart Association: AHA) พบว่า ในปีคริสต์ศักราช ๒๐๑๕ มีผู้ป่วยภาวะหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล (OHCA) จำนวน ๓๕๐,๐๐๐ คน โดยเกิดเหตุที่สาธารณะร้อยละ ๑๘.๘ ในที่พักอาศัยร้อยละ ๖๙.๕ และ ศูนย์ดูแล ผู้สูงอายุร้อยละ ๑๑.๗ สำหรับประเทศไทย ยังไม่มีข้อมูลภาวะหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล (OHCA) ที่แน่นอน อย่างไรก็ตามจากรายงานของศูนย์กู้ชีพนเรนทร โรงพยาบาลราชวิถี( สายด่วน ๑๖๖๙ ) ได้ รวบรวมข้อมูลผู้ที่เกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นกะทันหัน (Sudden Cardiac Arrest) และได้รับการช่วยเหลือ ด้วยการทำ CPR จำนวนผู้ป่วย ๗๓ ราย พบว่ามีอัตราการรอดชีวิตเพียงร้อยละ ๗.๗๒ ส่วนข้อมูลการทำ CPR ของโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ พบว่ามีอัตราการรอดชีวิตร้อยละ ๕.๖๓ ซึ่งพบว่า สาเหตุของการเสียชีวิตจากการเจ็บป่วยฉุกเฉินในประเทศไทย ระหว่างปี ๒๕๕๙-๒๕๖๓ ใน ๓ ลำดับ แรก คือภาวะหัวใจหยุดเต้น อัตราป่วยตาย ร้อยละ ๒๖, ไฟไหม้/ลวก เหตุจากความร้อน/สารเคมี/ ไฟฟ้ากระตุก อัตราป่วยตาย ร้อยละ ๑๘.๒ และ อุบัติเหตุทางรถยนต์ อัตราป่วยตาย ร้อยละ ๑๕ ตามลำดับ       การจัดอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพที่ถูกต้องตามแนวทางปฏิบัติเป็นสิ่งจำเป็นที่ควรเรียนรู้ เพื่อให้ผู้พบเห็นเหตุการณ์ สามารถประเมินผู้ป่วย ขอความช่วยเหลือจากบุคลากรทางการแพทย์ และปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานได้อย่างถูกต้อง รวดเร็วและต่อเนื่องเป็นไปตามมาตรฐานจนกว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากบุคลากรทางการแพทย์ในการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นสูง ซึ่งผู้ประกอบการร้านค้า ห้างหุ้นส่วน จำกัด พ่อค้า แม่ค้า ต้องความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน เมื่อพบเจอหรือประสบเหตุการณ์ดังกล่าว ก็สามารถให้การช่วยเหลือเบื้องต้นหรือโทรศัพท์ประสานแจ้งแก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ ซึ่งสามารถให้การช่วยเหลือเบื้องต้นอย่างทันท่วงที เพิ่มโอกาสรอดแก่ผู้ที่ประสบเหตุหัวใจหยุดเต้น
    วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สงขลา เป็นสถาบันการศึกษามีหน้าที่ผลิตบัณฑิตพยาบาลให้มีคุณภาพ และบริการวิชาการชุมชน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทีมสุขภาพที่ต้องร่วมรับผิดชอบชีวิตของประชาชน โดยเฉพาะการช่วยชีวิตผู้ป่วยที่เกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาลด้วยการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานที่ถูกต้องและทันสมัย รวมทั้งตอบสนองนโยบายโครงการ 1,000 เตียง จึงเล็งเห็นความสำคัญในการให้ความรู้และการฝึกภาคปฏิบัติ ทั้งนี้ประชาชนที่ประกอบการธุรกิจ ร้านค้า ควรมีความรู้การช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานเพื่อที่จะสามารถนำไปใช้กับบุคคลทั่วไป ครอบครัวและประชาชนที่ประสบอุบัติเหตุได้อย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพ จึงจัดโครงการการให้ความรู้และทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพแก่ผู้ประกอบการ ร้านค้า เพื่อให้มีความรู้และทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพได้

วัตถุประสงค์โครงการ

1. 1.เพื่อให้ผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีความรู้ในการช่วยฟื้นคืนชีพ( CPR) และการใช้เครื่องAED ได้อย่างถูกต้อง
2. 2.เพื่อให้ผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีทักษะตัวชี้วัดในการช่วยฟื้นคืนชีพ( CPR)ได้อย่างถูกต้อง

กิจกรรม/การดำเนินงาน

1. กิจกรรมอบรมให้ความรู้ฝึกทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานขั้นพื้นฐาน
2. อบรมให้ความรู้ฝึกทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานขั้นพื้นฐาน รุ่นที่ 2
3. อบรมให้ความรู้ฝึกทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานขั้นพื้นฐาน

กลุ่มเป้าหมาย

ผลที่คาดว่าจะได้รับ

1. กลุ่มเป้าหมายที่เข้าร่วมโครงการสามารถปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานได้
2. กลุ่มเป้าหมายที่เข้าร่วมโครงการสามารถช่วยเหลือผู้ที่หยุดหายใจได้

ส่วนที่ 1 ผลการดำเนินงาน

จากตาราง 1 ภายหลังเข้าร่วมโครงการประชุมเชิงปฏิบัติการฯ ผู้เข้าร่วมโครงการมีคะแนนเฉลี่ยแบบทดสอบ การช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน (M = 9.10, SD = 1.37) สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโครงการ (M = 5.35, SD = 1.97)

จากตาราง 2 ผลการประเมินคะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจโครงการส่งเสริมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานสำหรับผู้ประกอบการ ร้านค้า เขตเทศบาลนครสงขลา ประจำปีงบประมาณ 2568 พบว่า รายการประเมินที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด คือ ท่านคิดว่าการประชุมครั้งนี้สามารถนำไปปรับใช้ในงานของท่านได้ (M = 4.82, SD = 0.39) รองลงมา คือ  ท่านคิดว่าหัวข้อการประชุมมีความเหมาะสม (M = 4.81, SD = 0.40) และรายการประเมินที่มีคะแนนเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ท่านคิดว่าระยะเวลาในการประชุมมีความเหมาะสม (M = 4.65, SD = 0.50)

* ผลผลิต หมายถึง ผลที่เกิดขึ้นเชิงปริมาณจากการทำกิจกรรม เช่น จำนวนผู้เข้าร่วมประชุม จำนวนผู้ผ่านการอบรม จำนวนครัวเรือนที่ปลูกผักสวนครัว เป็นต้น
** ผลลัพธ์ หมายถึง การเปลี่ยนแปลงที่นำไปสู่การแก้ปัญหา เช่น หลังอบรมมีผู้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจำนวนกี่คน มีข้อบังคับหรือมาตรการของชุมชนที่นำไปสู่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหรือสภาพแวดล้อม เป็นต้น ทั้งนี้ต้องมีข้อมูลอ้างอิงประกอบการรายงาน เช่น ข้อมูลรายชื่อแกนนำ , แบบสรุปการประเมินความรู้ , รูปภาพกิจกรรมพร้อมคำอธิบายใต้ภาพ เป็นต้น