กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

ในยุคปัจจุบัน ประชาชนเข้าถึงบริการทางด้านสุขภาพได้รวดเร็วขึ้น หนึ่งในนั้น คือ โรคจิตเภท ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญโรคหนึ่งของประเทศไทยที่พบมากถึงร้อยละ ๑ ของประชากรทั่วไป และมีอาการกำเริบถึงร้อยละ ๕๐ – ๗๐ ซึ่งการกำเริบของโรคทางจิตเวชมีผลกระทบต่อเศรษฐกิจและการพัฒนาสังคมของประเทศชาติ เนื่องจากรัฐจะต้องสูญเสียงบประมาณในการดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้เป็นจำนวนมาก กล่าวคือ ผู้ป่วยกลุ่มนี้จัดเป็นผู้ป่วยเรื้อรังที่ต้องเข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่อง จึงมีอัตราการรักษาซ้ำในโรงพยาบาลอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ต้องใช้งบประมาณในการดูแลสูง อีกทั้งต้องอาศัยผู้ดูแลให้คอยช่วยจัดยาและจัดการชีวิตประจำวันของผู้ป่วยอยู่ตลอด รวมทั้ง ต้องเสียเวลาในการประกอบอาชีพ และขาดรายได้ เนื่องจากต้องพาผู้ป่วยไปรับการรักษาบ่อยครั้ง และเกิดปัญหาทางด้านสุขภาพจิตของตนเองร่วมด้วยส่วนใหญ่ อาการกำเริบของผู้ป่วยจิตเวชนั้น เกิดจากการที่ผู้ป่วยกินยาไม่ต่อเนื่อง , ญาติขาดความรู้ในการดูแลผู้ป่วยและขาดทักษะในการติดต่อสื่อสารกับผู้ป่วยอย่างเหมาะสม ตลอดจน ผู้ป่วยจิตเภทเองยังไม่ตระหนักรู้ถึงอาการเจ็บป่วยของตนเอง รู้สึกตัวเองไม่มีคุณค่า และขาดทักษะที่จะใช้ชีวิตอยู่ในสังคมอย่างปกติสุข โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลท่าบัว มีผู้ป่วยจิตเภทที่อยู่ในการดูแลในปี ๒๕๖6 จำนวน 13 คน ขาดยาและมีอาการกำเริบ ในปี 2566 จำนวน 5 ราย และในต้นปี 2567 พบผู้ป่วยจิตเวช จำนวน 1 ราย มีอาการกำเริบเพราะขาดยาและไม่เข้ารับการรักษาเช่นกัน จากการวิเคราะห์พบว่าการกำเริบมาจากสาเหตุผู้ป่วยมารับการรักษาไม่ต่อเนื่อง มีการกินยาไม่ถูกต้อง ไม่ยอมกินยาและญาติผู้ป่วยไม่มีความรู้ ความเข้าใจในการดูแลจากปัญหาดังกล่าวจึงได้จัดทำโครงการดูแลผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรังในชุมชนตำบลท่าบัว ปีงบประมาณ 2567 ขึ้น เพื่อให้ผู้ป่วยจิตเวชได้รับบริการต่อเนื่องในชุมชน ลดอาการกำเริบหรือการกลับมาเป็นซ้ำเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยและลดภาระของญาติซึ่งจะส่งผลให้ผู้ป่วยใช้ชีวิตอยู่ในสังคมได้ตามปกติ

1. กิจกรรมจัดอบรมเชิงปฏิบัติการกิจกรรมจัดอบรมเชิงปฏิบัติการฟื้นฟูความรู้ และวางแผนการดูแลผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรัง ในกลุ่ม แกนนำสุขภาพBuddy, ญาติคนไข้ และผู้นำชุมชน
2. กิจกรรมออกเยี่ยมผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรัง

1. ผู้ป่วยจิตเวชเรื้อรังสามารถดูแลตัวเอง
2. ญาติผู้ป่วยมีความรู้ มีทักษะที่จะดูแลผู้ป่วยจิตเวชส่งผลให้ผู้ป่วยใช้ชีวิตอยู่ในสังคมได้ ไม่มีอาการกำเริบ