กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

รายละเอียดโครงการ

ชื่อโครงการ/กิจกรรม	โครงการชาวตะโละหะลอร่วมกันกำจัดลูกน้ำยุงลาย พาหะร้ายนำสู่โรคไข้เลือดออก ปี 2568
รหัสโครงการ	68-L4158-1-09
ชื่อองค์กรที่รับผิดชอบ	โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตะโละหะลอ
วันที่อนุมัติ	6 กุมภาพันธ์ 2568
ปี	2568
ระยะเวลาดำเนินโครงการ	1 พฤษภาคม 2568 - 30 มิถุนายน 2568
งบประมาณ	30,020.00
ผู้รับผิดชอบโครงการ	ผู้อำนวยการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตะโละหะลอ
พื้นที่ดำเนินการ	ตำบลตะโต๊ะหะลอ อำเภอรามัน จังหวัดยะลา

แผนงานเผชิญภัยพิบัติและโรคระบาด

1. ร้อยละพบการระบาดของโรคไข้เลือดออกในหมู่บ้านเดียวกัน ในช่วงระยะเวลาติดต่อกัน 28 วัน นับจากวันที่พบผู้ป่วยรายแรก ขนาด 3.00
2. ร้อยละการกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำยุงลายด้วยความร่วมมือในชุมชน และพื้นที่สาธารณะ (ค่าHI/CI) ขนาด 3.00

ไข้เลือดออกเป็นปัญหาสาธารณสุขของประเทศไทย เป็นโรคติดต่อที่สร้างความสูญเสียชีวิตและค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ของประเทศ ดังนั้นการดำเนินมาตรการในการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรค จึงควรดำเนินการครอบคลุมทุกพื้นที่ จัดการแหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำยุงลายในสถานที่ต่าง ๆ ได้แก่ โรงเรียน บ้านเรือน ศาสนสถาน และสถานที่ราชการ โรคไข้เลือดออกส่วน ใหญ่มักเป็นในเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปีในผู้ใหญ่อาจพบได้บ้างบางรายอาการรุนแรงจนทำให้เสียชีวิตได้ มักระบาดในช่วงหน้าฝนเพราะ พาหะของโรคคือยุงลายลักษณะที่อยู่อาศัยของยุงลาย พบมากตามบ้านที่อยู่อาศัย ในสวนขยายพันธุ์โดยวางไข่ในน้ำนิ่งพบบ่อยในภาชนะน้ำขัง เช่น โอ่งน้ำ แจกันดอกไม้ยางรถยนต์เก่า หรือเศษวัสดุที่รองรับน้ำได้ทุกชนิด จากข้อมูลรายงานเฝ้าระวังโรคทางระบาดวิทยา (506) กองระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข ณ วันที่ 25 กันยายน 2567 (สัปดาห์การระบาดที่ 38) สถานการณ์การระบาดของโรคไข้เลือดออกของประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2567 พบการ ระบาดของโรคไข้เลือดออกน้อยกว่า พ.ศ. 2566 ณ ช่วงเวลาเดียวกัน 1.3 เท่า โดยในปี 2567 พบอัตราป่วย 124.32 รายต่อแสน ประชากร ในปี 2566 พบอัตราป่วย 163.69 รายต่อแสนประชากร แต่ก็พบว่าอัตราป่วยในปี 2567 สูงกว่ามัธยฐาน 5 ปีย้อนหลัง (2562-2566)

1. อบรมให้ความรู้แนวทางการจัดการและควบคุมโรคไข้เลือดออกในชุมชน
2. รณรงค์และประกวดพื้นที่ปลอดภัย ทีมอสม.เพื่อนช่วยเพื่อน ร่วมกันกำจัดลูกน้ำยุงลายพาหะร้าย นำสู่โรคไข้เลือดออก วงจรชีวิตของยุงลาย

1. แกนนำ อสม. ผู้นำศาสนา และชุมชน มีความรู้ความเข้าใจ ในการเฝ้าระวังป้องกันโรคไข้เลือดออกที่ถูกวิธีและเหมาะสม
   
2. ประชาชนเกิดความตระหนักและเกิดพฤติกรรมในการสร้างสิ่งแวดล้อมที่ไม่เผื่อต่อการกระจายโรคและทำลายแหล่งเพาะพันธ์ยุงลายและกำจัดลูกน้ำยุงลายอย่างต่อเนื่อง
3. อัตราป่วยด้วยไข้เลือดออกในชุมชนลดลงเมื่อเปรียบเทียบย้อนหลัง 1ปี ที่ผ่านมา
4. พื้นที่สาธารณะของชุมชน ก่อให้ความเสี่ยงที่จะเกิดการกระจายของโรค อาทิ ตาฎีกา มัสยิด มีความปลอดภัยและห่างไกล ไร้แหล่งเพาะพันธุ์โรคไข้เลือดออกและชิคุนกุนยา