กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

ปัจจุบันกลุ่มวัยทำงานถือเป็นกลุ่มเสี่ยงสำคัญในการติดเชื้อเอชไอวี เนื่องจากมีพฤติกรรมทางเพศที่ไม่ปลอดภัย ขาดความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับโรคเอดส์ และขาดการเข้าถึงบริการตรวจคัดกรองเอชไอวีอย่างสม่ำเสมอ การสร้างความตระหนักรู้และปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจึงเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายมีความเข้าใจ รู้จักป้องกัน และเข้าถึงบริการสุขภาพได้อย่างเหมาะสม สอดคล้องกับนโยบายของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ที่มุ่งเน้นให้ประชาชนมีสุขภาพดี ลดการแพร่ระบาดของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพที่ถูกต้อง สถานการณ์การติดเชื้อเอชไอวีในประเทศไทย ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2566 – 30 กันยายน 2567 พบผู้ติดเชื้อรายใหม่สะสมทั่วประเทศ จำนวน 26,053 ราย โดยมี 10 จังหวัดที่มีจำนวนผู้ติดเชื้อสูงสุด ได้แก่ กรุงเทพมหานคร ชลบุรี นครราชสีมา สมุทรปราการ เชียงใหม่ ขอนแก่น ปทุมธานี สมุทรสาคร อุดรธานี และระยอง สำหรับจังหวัดยะลา คาดประมาณจำนวนผู้ติดเชื้อเอชไอวีสะสมอยู่ที่ 22,045 ราย แต่สามารถเข้าถึงบริการตรวจหาเชื้อได้เพียง 1,504 ราย (ร้อยละ 74) และในจำนวนนี้ 1,276 ราย (ร้อยละ 85) ได้รับยาต้านไวรัสเอชไอวี (ART) อย่างไรก็ตาม มีเพียง 731 ราย (ร้อยละ 57) ที่สามารถกดไวรัสได้สำเร็จ (VL ≤ 1000 copies/ml) ซึ่งยังต่ำกว่าเป้าหมายตามมาตรการ “95-95-95” ที่ประเทศไทยกำหนดไว้เพื่อมุ่งยุติปัญหาเอดส์ภายในปี พ.ศ. 2573 สำหรับอำเภอเบตง มีผู้รับยาต้านไวรัสเอชไอวี (ART) ที่โรงพยาบาลเบตง สะสมปี 2568 ทั้งหมด 287 ราย แบ่งเป็นเพศหญิง 148 ราย (ร้อยละ 52) เพศชาย 139 ราย (ร้อยละ 48) ซึ่งอายุน้อยสุด 18 ปี และอายุมากสุด 75 ปี ช่วงอายุ 36-59 ปี รับยาต้านไวรัสเอชไอวี (ART) มากสุดถึง 209 ราย (ร้อยละ 73) ดังนั้น การดำเนินโครงการให้ความรู้และเสริมสร้างพฤติกรรมทางเพศที่ปลอดภัยแก่กลุ่มวัยทำงาน จึงมีความจำเป็นและสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อ • เพิ่มพูนความรู้ ความเข้าใจ และความตระหนักในการป้องกันเอชไอวีและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ • ส่งเสริมการตรวจวินิจฉัยและการเข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่อง • ลดการแพร่กระจายเชื้อในสังคม • ลดการตีตราและการเลือกปฏิบัติในกลุ่มประชากรหลัก ทั้งนี้ สอดคล้องกับ ยุทธศาสตร์การยุติปัญหาเอดส์ พ.ศ. 2560–2573 ที่มุ่งเน้นการป้องกัน ควบคุม และลดจำนวนผู้ติดเชื้อรายใหม่อย่างยั่งยืน โดยการสร้างองค์ความรู้และเสริมพลังให้แก่กลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยงสูง ถือเป็นกลไกสำคัญที่จะช่วยยกระดับสุขภาวะของสังคมโดยรวม และนำไปสู่การยุติปัญหาเอดส์ได้ในที่สุด