กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

อุบัติเหตุจากการจมน้ำนับเป็นโศกนาฏกรรมที่สร้างความสูญเสียต่อทรัพยากรบุคคลของชาติอย่างมหาศาล โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 15 ปี ซึ่งสถิติระบุว่าเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับหนึ่งของเด็กไทย สูงกว่าการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนนและโรคติดเชื้อ ปัญหานี้ไม่ได้มีสาเหตุเพียงแค่การที่เด็ก "ว่ายน้ำไม่เป็น" เท่านั้น แต่หัวใจสำคัญคือการขาด "ทักษะการเอาตัวรอด" ในสถานการณ์วิกฤต และการขาดความรู้ความเข้าใจในการประเมินความเสี่ยงของแหล่งน้ำรอบตัว ส่งผลให้เมื่อเกิดเหตุสุดวิสัย เด็กจึงไม่สามารถประคองสติและช่วยเหลือตนเองหรือผู้อื่นได้อย่างถูกวิธี นำไปสู่การสูญเสียที่สามารถป้องกันได้หากมีการเตรียมพร้อมที่ดี เมื่อพิจารณาในเชิงสถิติและข้อกำหนดทางกฎหมาย ข้อมูลจากกรมควบคุมโรคเผยให้เห็นว่าในแต่ละปีมีเด็กไทยจมน้ำเสียชีวิตเฉลี่ยถึงปีละ 600 - 700 คน สำหรับพื้นที่จังหวัดสตูลซึ่งมีลักษณะทางภูมิศาสตร์ติดชายฝั่งทะเลและมีลำคลองหนาแน่น ประกอบกับพื้นที่บ้านเกตรีที่มีแหล่งน้ำธรรมชาติและพื้นที่กักเก็บน้ำทางการเกษตรจำนวนมาก ทำให้เด็กในชุมชนมีความเสี่ยงสูงกว่าพื้นที่อื่นอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะในช่วงฤดูมรสุมที่มีน้ำหลากและช่วงปิดภาคเรียน ซึ่งการปล่อยปละละเลยในเรื่องความปลอดภัยนี้อาจถือว่าขัดต่อจิตวิญญาณของพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 มาตรา 22 ที่ระบุให้การปฏิบัติต่อเด็กต้องคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดและความปลอดภัยเป็นสำคัญ รวมถึงขัดต่อแนวทางความปลอดภัยในสถานศึกษาที่มุ่งเน้นการสร้างภูมิคุ้มกันทักษะชีวิต (Life Skills) ให้แก่เยาวชน ดังนั้น เพื่อเป็นการตัดวงจรความสูญเสียและสร้างทักษะที่ยั่งยืนให้แก่เยาวชนในพื้นที่บ้านเกตรี โรงเรียนบ้านเกตรี จึงเห็นควรให้มีการจัดทำโครงการการเอาตัวรอดจากการจมน้ำและป้องกันการจมน้ำขึ้น โดยเปลี่ยนกระบวนทัศน์จากการสอนว่ายน้ำเพื่อการกีฬา มาเป็นการสอนทักษะการลอยตัวเปล่าเพื่อรอการช่วยเหลือ (Survival Float) การเรียนรู้วิธีการช่วยชีวิตที่ถูกต้องตามหลักการ "ตะโกน โยน ยื่น" เพื่อลดความเสี่ยงของผู้เข้าช่วยเหลือ รวมถึงการฝึกทักษะการฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน (CPR) โครงการนี้จึงเปรียบเสมือนการสร้างเกราะป้องกันภัยที่ช่วยให้เด็กและเยาวชนสามารถเผชิญหน้ากับอันตรายทางน้ำได้อย่างมีสติอันจะส่งผลให้สถิติการเสียชีวิตจากการจมน้ำในพื้นที่ลดลงจนเป็นศูนย์ในที่สุด