กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

ปัจจุบันสถานการณ์การกระจายผลิตภัณฑ์สุขภาพที่เหมาะสม และการโฆษณาผลิตภัณฑ์สุขภาพที่ไม่ถูกต้อง มีการเผยแพร่ในหลายที่ โดยเฉพาะในร้านชำ พบว่าบางที่มีร้านชำจำหน่ายยาอันตรายที่ไม่ใช่ยาสามัญประจำบ้าน มีการจำหน่ายเครื่องสำอางที่ไม่ผ่านมาตรฐาน การจำหน่ายผลิตภัณฑ์หมดอายุ การดำเนินงานด้านส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรค พบว่ากลุ่มผู้ป่วยเรื้อรัง เบาหวาน ความดันโลหิตสูง หรือโรคอื่นๆในชุมชน มีรายงานการใช้ผลิตภัณฑ์ที่อวดอ้างสรรพคุณเกินจริง ในชุมชนเป็นจำนวนมาก จากการสำรวจร้านชำในตำบลบาโงยซิแน ปี 2565 จำนวน 6 หมู่บ้าน มีร้านชำ จำนวน 20 ร้าน พบการจำหน่ายยาที่ไม่ใช่ยาสามัญประจำบ้าน ยาแก้อักเสบ หรือยาปฏิชีวนะ (Antibiotics) และยาชุดจำนวน 5 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 25.00 พบจำหน่ายเครื่องสำอางที่ไม่ได้มาตรฐาน จำนวน 3 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 15.00 พบการจำหน่ายผลิตภัณฑ์หมดอายุ จำนวน 7 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 35.00 ซึ่งทำให้ประชาชนมีความเสี่ยงและอันตรายจากการใช้ยาทำให้เกิดการดื้อยา เป็นการใช้ยาอย่างไม่สมเหตุสมผลและเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์ จากการสำรวจร้านชำในตำบลบาโงยซิแน ปี 2566 จำนวน 6 หมู่บ้าน มีร้านชำ จำนวน 20 ร้าน พบการจำหน่ายยาที่ไม่ใช่ยาสามัญประจำบ้าน ยาแก้อักเสบ หรือยาปฏิชีวนะ (Antibiotics) และยาชุดจำนวน 1 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 6.6พบจำหน่ายเครื่องสำอางที่ไม่ได้มาตรฐาน จำนวน 1 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 6.6 พบการจำหน่ายผลิตภัณฑ์หมดอายุ จำนวน 5 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 25.00 ซึ่งทำให้ประชาชนมีความเสี่ยงและอันตรายจากการใช้ยาทำให้เกิดการดื้อยา เป็นการใช้ยาอย่างไม่สมเหตุสมผลและเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์ จากการสำรวจร้านชำในตำบลบาโงยซิแน ปี 2567 จำนวน 6 หมู่บ้าน มีร้านชำ จำนวน 20 ร้าน พบการจำหน่ายยาที่ยาสามัญประจำบ้าน 15 ร้านยาแก้อักเสบ หรือยาปฏิชีวนะ (Antibiotics) และยาชุดจำนวน 1 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 6.6 พบจำหน่ายเครื่องสำอางที่ไม่ได้มาตรฐาน จำนวน 0 พบการจำหน่ายผลิตภัณฑ์หมดอายุ จำนวน 4 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 20.00 ปี 2568 จำนวน 6 หมู่บ้าน มีร้านชำ จำนวน 21 ร้าน พบการจำหน่ายยาที่ยาสามัญประจำบ้าน 18 ร้านยาแก้อักเสบ หรือยาปฏิชีวนะ (Antibiotics) และยาชุดจำนวน 0 ร้าน พบจำหน่ายเครื่องสำอางที่ไม่ได้มาตรฐาน จำนวน 0 พบการจำหน่ายผลิตภัณฑ์หมดอายุ จำนวน 4 ร้าน คิดเป็นร้อยละ 19.04 ซึ่งทำให้ประชาชนมีความเสี่ยงและอันตรายจากการใช้ยาทำให้เกิดการดื้อยา เป็นการใช้ยาอย่างไม่สมเหตุสมผลและเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์ ทั้งนี้ ชุมชนตำบลบาโงยซิแน และโรงพยาบาลส่งเสริมส่งเสริมสุขภาพตำบลบาโงยซิแน จึงได้เสนอแนวคิด “การแก้ไขปัญหาการคุ้มครองผู้บริโภค โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนอย่างยั่งยืน” ขึ้น โดยภาคีเครือข่ายในชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาเพื่อให้เกิดกระบวนการแก้ไขปัญหาแบบยั่งยืนและต่อเนื่อง จึงได้จัดทำโครงการประชาชนตำบลบาโงยซิแน ใส่ใจการคุ้มครองผู้บริโภค ปี 2569