กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

อุบัติเหตุถือเป็นปัญหาสุขภาพและความปลอดภัยที่สำคัญในทุกช่วงวัยของประชากร โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กและเยาวชนที่มีพฤติกรรมใฝ่เล่นและมักประมาทต่ออันตรายรอบตัว ข้อมูลจากสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว ระบุว่า การจมน้ำยังคงเป็นสาเหตุหลักของการเสียชีวิตอย่างไม่ตั้งใจในเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปีในประเทศไทย โดยเฉลี่ยมากกว่า 1,262 รายต่อปี หรือประมาณเด็ก 5 คนต่อวัน ในช่วงปี 2000–2018 แม้ว่าจำนวนจะมีแนวโน้มลดลง แต่ยังคงเป็นภาระสำคัญด้านการป้องกันอุบัติเหตุของประเทศ แม้ในปีหลังจะมีการลดลงของจำนวนเด็กที่เสียชีวิตจากการจมน้ำ เช่น เหลือประมาณ 727 รายในปีหนึ่งๆ แสดงให้เห็นการพัฒนาในด้านการลดอัตราการเสียชีวิต แต่ปัญหายังคงอยู่และยังเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของการสูญเสียชีวิตเด็กไทย ข้อมูลจากกรมควบคุมโรคยังระบุว่า ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา มีเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปีจำนวนมากกว่า 900 ราย พบเหตุจมน้ำช่วงปิดเทอมหน้าร้อน โดยเฉลี่ยเกิดเหตุราว 2 รายต่อวัน ซึ่งเกิดจากการเล่นน้ำบริเวณแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น คลอง ทะเลสาบ และแหล่งน้ำที่ไม่มีการดูแลอย่างปลอดภัย นอกจากอุบัติเหตุจมน้ำแล้ว สถิติอุบัติเหตุทั่วไปในเด็กก็เป็นตัวบ่งชี้ถึงความเสี่ยงที่ต้องให้ความสำคัญ โดยในอดีตมีข้อมูลระบุว่าอุบัติเหตุ เช่น อุบัติเหตุทางถนน อุบัติการณ์การบาดเจ็บฉุกเฉิน และการพลัดตกในเด็ก เคยทำให้เด็กไทยต้องรับบริการฉุกเฉินจำนวนมาก โดยเฉพาะในวัย 1–12 ปีที่เกิดอุบัติเหตุเฉลี่ยนับแสนรายต่อปี
ในระดับพื้นที่ จังหวัดสตูล สถานการณ์อุบัติเหตุยังเป็นปัญหาที่พบในหลายบริบท แม้จะไม่มีสถิติแยกเฉพาะเฉพาะเด็กอย่างเป็นทางการในรายงานสาธารณะ แต่อุบัติเหตุบ่อยครั้งและความพยายามของหน่วยงานต่างๆ ในการรณรงค์สร้างความปลอดภัยให้แก่เยาวชนบ่งชี้ว่าปัญหายังคงมีอยู่จริง เช่น กิจกรรมฝึกอบรมเยาวชนด้านความปลอดภัยทางถนนเพื่อสู้กับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น ซึ่งสำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดสตูลได้กล่าวถึงว่าอุบัติเหตุในกลุ่มเด็กและเยาวชนเพิ่มขึ้น และต้องมีการสร้างทักษะความปลอดภัยให้เด็กในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง และใน อำเภอควนโดน ซึ่งเป็นหนึ่งในอำเภอของจังหวัดสตูล มีการรายงานถึงเหตุการณ์อุบัติเหตุค่อนข้างบ่อยในช่วงเทศกาลและช่วงฤดูกาลต่าง ๆ เช่น อุบัติเหตุทางถนนที่เกิดขึ้นใกล้สถานศึกษา ซึ่งทำให้มีผู้บาดเจ็บและส่งผลต่อระบบการเรียนและการดำเนินชีวิตของนักเรียนและชุมชน นอกจากนี้
ในระดับสถานศึกษา จากการสรุปข้อมูลการเข้าใช้บริการห้องพยาบาลของโรงเรียนบ้านดูสนย้อนหลัง 3 ปี พบว่า มีการเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยในชีวิตประจำวันกับนักเรียนอย่างต่อเนื่องและมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในแต่ละปี โดยในปี พ.ศ. 2566 พบอุบัติเหตุรวม 72 ครั้ง ปี พ.ศ. 2567 จำนวน 78 ครั้ง และปี พ.ศ. 2568 จำนวน 84 ครั้ง เมื่อพิจารณาแยกตามประเภท พบว่าอุบัติเหตุจากการหกล้มหรือกระแทกเป็นสาเหตุที่พบมากที่สุด โดยพบปีละประมาณ 40–45 ครั้ง รองลงมาคือการถูกของมีคมบาด ปีละประมาณ 18–22 ครั้ง และอาการเป็นลม หน้ามืด ปีละประมาณ 10–12 ครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอุบัติเหตุที่ไม่รุนแรง แต่ก็ส่งผลกระทบต่อการเรียนและความปลอดภัยของนักเรียน นอกจากนี้ แม้จะยังไม่พบข้อมูลแยกเป็นสถิติรายปีของเด็ก แต่ลักษณะภูมิประเทศที่มีคลองและแหล่งน้ำในพื้นที่ชุมชนดูสน ทำให้เด็กและเยาวชนของชุมชนมีโอกาสสัมผัสกับแหล่งน้ำเหล่านี้อย่างใกล้ชิดและเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจมน้ำหรือการพลัดตกลงไปในน้ำที่ไม่มีการดูแลอย่างปลอดภัย และภายในบริเวณโรงเรียนยังมีบึงน้ำ แม้จะยังไม่เคยเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงในพื้นที่โรงเรียน แต่ในชุมชนเคยมีกรณีเด็กจมน้ำมาก่อน จึงถือเป็นความเสี่ยงที่ควรเฝ้าระวังและเตรียมความพร้อมไว้ล่วงหน้า ดังนั้น เพื่อเป็นการป้องกันและลดความรุนแรงของอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้น โรงเรียนบ้านดูสนจึงเห็นความจำเป็นในการจัดทำโครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ “ปลอดภัยไว้ก่อน” การป้องกันอุบัติเหตุในชีวิตประจำวันของนักเรียนบ้านดูสน ขึ้น เพื่อเสริมสร้างความรู้ ทักษะ และจิตสำนึกด้านความปลอดภัยให้แก่นักเรียนและบุคลากรในโรงเรียนอย่างเป็นรูปธรรม