โครงการป้องกันเด็กจมน้ำ ว่ายน้ำเป็นเพื่อเอาชีวิตรอด ตำบลบาโงยซิแน
-
ร้อยละของเด็กวัยเรียน(อายุ 6 ปีขึ้นไป)ที่ว่ายน้ำไม่ได้และมีโอกาสเสียชีวิตจากการจมน้ำ
-
ร้อยละของเด็กและวัยรุ่นอายุ 5-17 ปี ที่มีกิจกรรมทางกายเพียงพอ (ระดับปานกลางถึงหนัก อย่างน้อยที่สุด 60 นาทีต่อวัน)
-
ด้วยสถานการณ์การเสียชีวิตในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ปี 2567 พบเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปี จมน้ำเสียชีวิตถึง 173 ราย เฉลี่ยวันละเกือบ 2 ราย มากสุดในเดือนมีนาคม รองลงมา คือ เมษายน และพฤษภาคม ส่วนใหญ่อายุ 10 - 14 ปี รองลงมา อายุ 5 - 9 ปี และอายุ 0 - 4 ปี เพศชายจมน้ำสูงกว่าเพศหญิงถึง 2.8 เท่าตัว พบเสียชีวิตมากสุดที่ นครราชสีมา รองลงมา คือ ปัตตานี ศรีสะเกษและอุดรธานี โดยกว่า 72% เป็นแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรและแหล่งน้ำตามธรรมชาติ (บ่อขุด/ สระน้ำ/ คลอง/ แม่น้ำ) สาเหตุเกิดจากการไปเล่นน้ำมากที่สุด 72.3% ปัจจัยเสี่ยงสำคัญ คือ เด็กขาดการดูแลและขาดความรู้เรื่องแหล่งน้ำเสี่ยง ซึ่งพบว่าขณะเกิดเหตุมากกว่าครึ่งอยู่กับเพื่อนและเกือบทั้งหมดไม่สวมเสื้อชูชีพและไม่มีทักษะการว่ายน้ำเพื่อเอาชีวิตรอด โดยภายหลังจมน้ำเด็กจะเสียชีวิต ถึงร้อยละ 65.1 จำนวนการจมน้ำเสียชีวิต 173 ราย ถือว่าสูง และชี้ว่าแม้จะมีมาตรการป้องกันอยู่ แต่ยังมี “ช่องว่าง” ในการดูแลเด็กช่วงเล่นน้ำ โดยเฉพาะช่วงปิดเทอม การเน้นการดูแลเด็กโดยผู้ปกครองใกล้ชิด สำคัญมาก โดยเฉพาะเด็กเล็ก ต้องอยู่ในระยะที่ “คว้าถึง” และไม่ปล่อยให้เล่นน้ำโดยไม่มีผู้ดูแล ต้องเร่งสอนเด็ก-เยาวชนให้รู้ “กฎความปลอดภัยทางน้ำ” เช่น “ไม่ลงเล่นน้ำเองหากไม่มั่นใจ” หรือ “ต้องมีผู้ใหญ่ดูแล” และแหล่งน้ำที่ไม่มีมาตรการความปลอดภัยต้องเลี่ยง ต้องมีการเสริมมาตรการ “แหล่งน้ำตามธรรมชาติและเพื่อการเกษตร” เพราะพบว่าเป็นแหล่งเสี่ยงสูง เช่น ทำรั้ว/ป้ายเตือน/ไม่ปล่อยเด็กเข้า-เล่นโดยไม่มีการควบคุม การสวมเสื้อชูชีพหรืออุปกรณ์ช่วยชีวิตในขณะเล่นน้ำเป็นอีกทางหนึ่งที่ควรส่งเสริม รวมถึงส่งเสริมทักษะการว่ายน้ำเพื่อเอาชีวิตรอด ทั้งนี้ในตำบลบาโงยซิแนเป็นชุมชนที่แหล่งน้ำหลายจุด มีน้ำตกเซาะลาตอ แหล่งน้ำลุโบ๊ะลือซง ในพื้นที่หมู่ 1 ฝ่ายกั้นน้ำพื้นที่หมู่ 2 สระน้ำของมัสยิดดารุสลามในพื้นที่หมู่ 6 น้ำตกซีเยาะ ฝ่ายกั้นน้ำดุซงเจาะในพื้นที่หมู่ 5 และแหล่งน้ำ อื่นๆ ในพื้นที่ โดยข้อมูลในปี 2559 มีเด็กเสียชีวิตจากการจมน้ำจำนวน 2 ราย และปัจจุบันมีเด็กที่อายุต่ำกว่า 15 ปี ว่ายน้ำเป็น ร้อยละ 20 และ อีก ร้อยละ 80 ว่ายน้ำไม่เป็นเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจมน้ำ/ตกน้ำ หากเด็กสามารถว่ายน้ำเพื่อเอาชีวิตรอดได้จะช่วยป้องกันการจมน้ำได้มากกว่าเด็กที่ไม่สามารถว่ายน้ำได้ถึง 4 เท่าตัว ดังนั้นการฝึกทักษะเอาตัวรอดและการช่วยเหลือที่ถูกต้องตามหลัก “ตะโกน โยน ยื่น”ให้แก่เด็กจึงจำเป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้เพื่อความปลอดภัยและป้องกันเด็กจากอุบัติเหตุการจมน้ำที่อาจส่งผลต่อความรุนแรงของโรคได้0
กลุ่มอายุที่เสียชีวิตสูงสุดจากสาเหตุการจมน้ำ : สถิติระบุว่า เด็กอายุ 10–14 ปี มีอัตราการจมน้ำเสียชีวิตสูงที่สุด (คิดเป็นร้อยละ 39.3) รองลงมาคือกลุ่มอายุ 5–9 ปี (ร้อยละ 32.4)
-
เพื่อลดภาวะที่ว่ายน้ำไม่ได้และมีโอกาสเสียชีวิตจากการจมน้ำเด็กวัยเรียน(อายุ 6 ปีขึ้นไป)ลง
ร้อยละของเด็กวัยเรียน(อายุ 6 ปีขึ้นไป)ที่ว่ายน้ำไม่ได้และมีโอกาสเสียชีวิตจากการจมน้ำ
-
เพื่อส่งเสริมให้เด็กว่ายน้ำเป็นมีทักษะการว่ายน้ำเพื่อเอาชีวิตรอด
ร้อยละ 90เด็กว่ายน้ำเป็นทักษะการว่ายน้ำเพื่อเอาชีวิตรอดได้
-
เพื่อลดความเสี่ยงการเสียชีวิตจากการจมน้ำในเด็ก
ลดการเสี่ยงจากการจมน้ำในเด็กได้ ร้อยละ 50
-
เพื่อส่งเสริมสุขภาพอนามัยเด็กและเยาวชนให้มีกิจกรรมทางกายและให้ประโยชน์ด้วยกิจกรรมว่ายน้ำ
ร้อยละ 100 เด็กได้มีกิจกรรมทางกายและได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์
-
ฝึกทักษะ ตะโกน โยน ยื่น ให้กับเด็กและผู้ดูแล เพื่อให้ช่วยเหลือได้อย่างถูกวิธีเมื่อพบคนตกน้ำ
-
กลุ่มเด็กวัยเรียนและเยาวชน120
-
กลุ่มประชาชนทั่วไปที่มีภาวะเสี่ยง6
- กิจกรรม แสดงขั้นตอนการทำกิจกรรมและกระบวนการดำเนินงาน เขียนให้ละเอียดว่าจะทำอะไร อย่างไร จึงจะสำเร็จตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายที่วางไว้ เขียนให้เห็นลำดับเป็นขั้นเป็นตอน
- งบประมาณ ในแต่ละกิจกรรม ขอให้จำแนกรายการค่าใช้จ่ายต่างๆ โดยละเอียด
-
ประชุมชี้แจงโครงการ
ประชุมชี้แจงโครงการ ประชุมผู้ปกครองและผู้ที่เกี่ยวข้อง
1 กุมภาพันธ์ 2570 ถึง 30 กันยายน 25701.ผู้นำชุมชน ผู้ปกครอง มีความตื่นตระหนักถึงการเสียชีวิตจากการจมน้ำ 2.ผู้ก่อการดี/ผู้ปกครองมีความรู้การป้องกันการจมน้ำในกลุ่มเสี่ยง
0 บาท -
อบรมให้ความรู้
- กิจกรรม ให้ความรู้การว่ายน้ำและพยุงตัว
- ฝึกปฏิบัติว่ายน้ำและพยุงตัว ตะโกน ยื่น โยน
- การติดตามและประเมิน เพื่อติดตามและประเมินความพึงพอใจของผู้ปกครองเด็ก
- สรุปผลการดำเมินโครงการในภาพรวม
1 กุมภาพันธ์ 2570 ถึง 30 กันยายน 2570ผู้เข้ารับการอบรมมีทักษะการว่ายน้ำที่ถูกต้องตามหลักการช่วยเหลือมาตรฐานสากล
43440 บาท
- ค่าสมนาคุณวิทยากร จำนวน 2 คน จำนวน 1 ชั่วโมงๆละ 600 บาท = 1,200 บาท
- ค่าสมนาคุณวิทยากร (ภาคปฏิบัติ) จำนวน 5 คน จำนวน 3 ชั่วโมง ๆละ 1,000 บาท = 15,000 บาท
- ค่าอาหารว่างและเครื่องดื่ม จำนวน 126 คน จำนวน 2 มื้อ ๆละ 35 บาท = 8,820 บาท
- ค่าอาหารกลางวันและเครื่องดื่ม จำนวน 126 คน จำนวน 1 มื้อ ๆละ 70 บาท = 8,820 บาท
- ค่าป้ายประชาสัมพันธ์โครงการ ขนาด 1x2 เมตร จำนวน 1 ป้ายๆ ละ 600 บาท = 600 บาท
- ค่าเหมารถทัวร์เดินทางไป-กลับ จำนวน 2 คัน ๆละ 4,500 บาท = 9,000 บาท
1.เด็กในตำบลมีทักษะการเอาตัวรอดจากการจมน้ำ และว่ายน้ำเป็นทุกคน
2.ผู้ปกครอง และชุมชน มีความตื่นตัว ตระหนักถึงเรื่องการเสียชีวิตจากการจมน้ำ
3. ผู้ปกครอง/ผู้ก่อการดี มีความรู้เรื่องการป้องกันการจมน้ำในเด็กวัยเรียน
