กองทุนสุขภาพตำบล - กองทุนหลักประกันสุขภาพท้องถิ่น - กปท

ปัญหาภาวะทุพโภชนาการในเด็กปฐมวัยไทย ทั้งด้านขาดและเกิน ยังคงเป็นประเด็นที่มีความจำเป็น ต้องเร่งดำเนินการแก้ไขอย่างเร่งด่วน เนื่องจากภาวะทุพโภชนาการ คือ ภาวะที่ร่างกายได้รับสารอาหาร ไม่เหมาะสมกับความต้องการของร่างกายทั้งในแง่ของปริมาณและความครบถ้วน ซึ่งหากได้รับน้อยเกินไป ในระยะเวลาสั้นหรือขาดอาหารแบบเฉียบพลัน ทำให้เกิดภาวะผอม หากได้รับอาหารไม่เพียงพอเป็นเวลานานหรือ ขาดอาหารเรื้อรัง ทำให้เกิดภาวะเตี้ย ที่จะส่งผลทำให้เกิดการเจริญเติบโตชะงัก และสติปัญญาต่ำ หรือหากได้รับ อาหารมากเกินไป ส่งผลให้เกิดภาวะอ้วน ที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคติดต่อไม่เรื้อรังในอนาคต ปัจจุบัน ปัญหาภาวะทุพโภชนาการในเด็กอายุ 0-5 ปี อยู่ในระดับน่ากังวลและต้องเร่งแก้ไข ซึ่งปัญหาส่วนใหญ่ คือ เด็กเตี้ย ร้อยละ 12.0 รองลงมา คือ เด็กอ้วน (ภาวะเริ่มอ้วนและอ้วน) ร้อยละ 8.7 และเด็กผอม ร้อยละ 6.4 (Health Data Center : ไตรมาส 4 ปี 2566) ทั้งนี้สอดคล้องกับผลการสำรวจสถานการณ์เด็กและสตรีในประเทศไทย ปี พ.ศ. 2565 (MICS7) ซึ่งพบเด็กอายุ 0 – 5 ปี ส่วนใหญ่มีภาวะเตี้ย ร้อยละ 12.5 รองมาเป็น ภาวะน้ำหนักเกิน ร้อยละ 10.9 และภาวะผอม ร้อยละ 7.2 (สำนักงานสถิติแห่งชาติ, 2565) ซึ่งเกินกว่าค่าเป้าหมาย ทั้งระดับประเทศ และระดับโลก ภาวะทุพโภชนาการในเด็กศูนย์พัฒนาเด็กเล็กทั้ง    ๖ แห่ง สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนุ้ยในปีการศึกษา ๒๕๖๘ มีภาวะเตี้ย ร้อยละ ๘.๔๐  ภาวะผอม ร้อยละ ๕.๒  และภาวะน้ำหนักเกิน ร้อยละ ๑.๙๘ เด็กปฐมวัยเป็นวัยที่สำคัญที่สุดของชีวิตมนุษย์ เนื่องจากเหตุผลหลายประการ คือ เป็นวัยที่มีการเจริญเติบโตและพัฒนาการเร็วมาก  อวัยวะที่เจริญมากที่สุดคือสมอง  ฉะนั้นถ้ามีความผิดปกติเกิดขึ้น จะส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตและสติปัญญา ซึ่งสามารถแก้ไขได้น้อยหรือไม่ได้เลยในระยะต่อมาเป็นวัยที่มีอัตราตายสูงกว่าวัยอื่นๆ และพัฒนาการทางกายภาพและสมองอย่างรวดเร็ว การได้รับโภชนาการที่ดีในช่วงนี้จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตที่สมบูรณ์และป้องกันการเกิดปัญหาด้านสุขภาพในอนาคต เช่น โรคอ้วน โรคขาดสารอาหาร และภาวะการเจริญเติบโตช้า (stunting) ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อการพัฒนาทางสติปัญญาและสมรรถภาพทางการเรียนรู้ในภายหลัง
เด็กศูนย์พัฒนาเด็กเล็กหากมีภาวะโภชนาการที่ดี ก็ส่งผลต่อพัฒนาการเด็กให้เด็กมีการเจริญเติบโตสมวัย และวัยเด็กเป็นช่วงวัยสำคัญที่สุดของการวางรากฐานการเรียนรู้และทักษะชีวิต เนื่องจากสมองพัฒนาอย่างรวดเร็ว การส่งเสริมพัฒนาการทั้งด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม และสติปัญญาอย่างเหมาะสม จะช่วยสร้างพื้นฐานนิสัยการเรียนรู้ ทัศนคติที่ดี รวมถึงทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 เช่น การสื่อสาร การแก้ปัญหา และการอยู่ร่วมกับผู้อื่นอย่างมีความสุขปัจจุบันพบว่าเด็กบางส่วนมีพัฒนาการล่าช้า เช่น ด้านภาษา การกล้ามเนื้อมัดเล็ก–มัดใหญ่ และสมาธิสั้น ซึ่งอาจส่งผลต่อการเรียนรู้เมื่อเข้าสู่ระดับชั้นสูงขึ้น ดังนั้น การจัดกิจกรรมเสริมพัฒนาการเชิงรุกอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง จึงมีความจำเป็นเพื่อให้เด็กได้รับการพัฒนาอย่างเต็มศักยภาพ         การเฝ้าระวังและติดตามโภชนาการในเด็ก และพัฒนาการเด็ก ในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จึงเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องดำเนินการอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้การดูแลโภชนาการและพัฒนาการเด็กมีประสิทธิภาพและสามารถจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นได้อย่างทันท่วงที โครงการนี้จึงมุ่งเน้นการเฝ้าระวังและติดตามโภชนาการของเด็ก และพัฒนาการเด็กในกลุ่มเป้าหมายนี้ เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงในระบบโภชนาการและสุขภาพของเด็กในระยะยาว