โครงการหนูน้อยสุขภาพจิตดี เยียวยาใจ สร้างรอยยิ้มในโรงเรียน
-
นางสาวต่วนนาเดีย ดอนิ
-
นายมูฮำหมัดชาฟีอีย์ ดีสแอะ
-
นายอิรฟาน ศรีเหมาะ
-
นายอาตีฟ ประดู่
-
นางสาวฟาห์มี สะอะ
ในปัจจุบันนักเรียนระดับประถมศึกษาต้องเผชิญกับความเครียด ความกดดัน และสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นปัญหาครอบครัว ผลการเรียน ความสัมพันธ์กับเพื่อน รวมถึงการใช้สื่อออนไลน์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจทำให้เด็กเกิดปัญหาทางอารมณ์ได้ง่าย เช่น ความกังวล ขาดความมั่นใจ พฤติกรรมก้าวร้าว หรือไม่สามารถจัดการอารมณ์ของตนเองได้อย่างเหมาะสม
สุขภาพจิตที่ดีเป็นพื้นฐานสำคัญของการเรียนรู้ การเข้าสังคม และการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ เด็กที่มีทักษะการจัดการอารมณ์จะสามารถจดจ่อกับการเรียนมากขึ้น สื่อสารกับครูและเพื่อนอย่างเหมาะสม และลดความขัดแย้งในห้องเรียน นอกจากนี้ยังเป็นการป้องกันปัญหาสุขภาพจิตที่อาจเกิดขึ้นในระยะยาว
ตำบลบ้านแหรมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาหลายแห่ง และจากการติดตามพฤติกรรมเด็กพบว่าครูจำนวนมากต้องการสื่อและกิจกรรมที่ช่วยเสริมสร้างสุขภาพจิตให้แก่เด็ก รวมถึงต้องการความรู้ในการดูแลสังเกตอารมณ์เด็กอย่างเหมาะสมในสถานการณ์จริง
ดังนั้น จึงมีความจำเป็นต้องจัดทำโครงการ “เด็กประถมสุขภาพจิตดี เยียวยาใจ สร้างรอยยิ้มให้โรงเรียน” เพื่อพัฒนาทักษะด้านอารมณ์ สังคม และการรู้จักเห็นคุณค่าในตนเอง ผ่านกระบวนการเรียนรู้ที่สนุก เข้าใจง่าย และนำไปใช้ได้จริง ทั้งยังเป็นการพัฒนาครูให้สามารถสนับสนุนสุขภาพจิตเด็กได้อย่างเหมาะสมต่อไป
-
เพื่อส่งเสริมสุขภาพจิตที่ดีให้กับนักเรียน ผ่านกิจกรรมสร้างรอยยิ้ม การชื่นชม และศิลปะบำบัด ช่วยให้เด็กมีอารมณ์มั่นคง มองเห็นคุณค่าของตนเอง และสามารถจัดการอารมณ์ได้ดีขึ้น0.00
ตัวชี้วัดเชิงปริมาณ
- จำนวนนักเรียนเข้าร่วมกิจกรรมครบตามเป้าหมาย
(ไม่น้อยกว่า 50 คนต่อโรงเรียน หรือรวม 200 คน)
- จำนวนโรงเรียนที่จัดกิจกรรมสำเร็จครบถ้วน
(ไม่น้อยกว่า 4 โรงเรียน)
-
เพื่อพัฒนาความสัมพันธ์และบรรยากาศการเรียนรู้ในโรงเรียน ให้เด็กมีทักษะสังคมที่ดี กล้าแสดงออก สื่อสารอย่างสร้างสรรค์ และร่วมสร้างสภาพแวดล้อมที่อบอุ่น ปลอดภัย และเอื้อต่อการเรียนรู้0.00
- ผู้เข้าร่วมมีพฤติกรรมด้านสุขภาพที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เช่น กล้าแสดงออกมากขึ้น, กล้าเข้าร่วมกิจกรรม, มีวินัยด้านสุขภาพ, หรือมีทักษะการดูแลตนเองที่ดีขึ้น
- เกิดความร่วมมือระหว่างโรงเรียน–ชมรม–ชุมชน
เช่น ครู ผู้ปกครอง และเด็กมีส่วนร่วมและสะท้อนว่าโครงการมีประโยชน์ ช่วยพัฒนาด้านสุขภาพกาย–ใจของเยาวชนจริง
-
กลุ่มเด็กวัยเรียนและเยาวชน200
- กิจกรรม แสดงขั้นตอนการทำกิจกรรมและกระบวนการดำเนินงาน เขียนให้ละเอียดว่าจะทำอะไร อย่างไร จึงจะสำเร็จตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายที่วางไว้ เขียนให้เห็นลำดับเป็นขั้นเป็นตอน
- งบประมาณ ในแต่ละกิจกรรม ขอให้จำแนกรายการค่าใช้จ่ายต่างๆ โดยละเอียด
-
กิจกรรมอบรมเสริมสร้างทักษะอารมณ์ สังคม และคุณค่าในตนเองผ่านการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์
จัดกิจกรรมอบรมเสริมสร้างทักษะอารมณ์ สังคม และคุณค่าในตนเองผ่านการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ จำนวน 4 รุ่น จำนวน 3 ชั่วโมง ให้กับเด็กนักเรียนประถมศึกษา ใน 4 โรงเรียนๆละ 50 คน ได้แก่
- โรงเรียนบ้านแหร
- โรงเรียนบ้านบ่อหิน
- โรงเรียนนิคมสร้างตนเองธารโต6
- โรงเรียนบ้านบัวทอง
โดยมีค่าใช้จ่ายในการดำเนินกิจกรรมดังนี้
- ค่าไวนิลประชาสัมพันธ์โครงการ จำนวน 1 ป้าย ขนาด 1 x 3 เมตร= 750 บาท
- ค่าตอบแทนวิทยากร จำนวน 1 คน x 3 ชั่วโมง x 300 บาท x 4 รุ่น = 3,600 บาท
- ค่าตอบแทนผู้ช่วยวิทยากร จำนวน 3 คน x 3 ชั่วโมง x 100 บาท x 4 รุ่น =3,600 บาท
- ค่าอาหารว่างและเครื่องดื่ม จำนวน 50 คน x 30 บาท x 4 รุ่น = 6,000 บาท
- ค่าวัสดุอุปกรณ์ในการจัดกิจกรรม (สีไม้ กระดาษสี การ์ด สีเมจิก) จำนวน 50 ชุด x 30 บาท x 4 รุ่น = 6,000 บาท
1 มกราคม 2569 ถึง 30 กันยายน 2569ผู้เข้าร่วมมีพฤติกรรมด้านสุขภาพที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เช่น กล้าแสดงออกมากขึ้น, กล้าเข้าร่วมกิจกรรม, มีวินัยด้านสุขภาพ, หรือมีทักษะการดูแลตนเองที่ดีขึ้น
19950.00 บาท
1 เด็กนักเรียนที่เข้าร่วมกิจกรรมมี สุขภาพจิตที่ดีขึ้น มีอารมณ์แจ่มใสและผ่อนคลาย จากการเข้าร่วมกิจกรรมสร้างรอยยิ้มและศิลปะบำบัด 2 เด็กนักเรียนสามารถ แสดงออกทางอารมณ์และความรู้สึกอย่างเหมาะสม ผ่านกิจกรรมศิลปะ ช่วยลดความเครียดและความกดดันทางอารมณ์ 3 เด็กนักเรียนมี อารมณ์มั่นคงมากขึ้น รู้จักควบคุมและจัดการอารมณ์ของตนเอง ในสถานการณ์ต่าง ๆ ได้ดีขึ้น 4 เด็กนักเรียนเกิด การเห็นคุณค่าในตนเอง มีความภาคภูมิใจในผลงานและความสามารถของตน 5 เด็กนักเรียนมี ทัศนคติเชิงบวกต่อตนเองและผู้อื่น สามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุข 6 ครูและผู้เกี่ยวข้องสามารถ นำแนวคิดกิจกรรมศิลปะบำบัดไปประยุกต์ใช้ ในการดูแลและส่งเสริมสุขภาพจิตเด็กในโรงเรียนต่อไป 7 โรงเรียน/ชุมชนมีแนวทางในการ ส่งเสริมสุขภาพจิตเด็กเชิงป้องกัน ลดความเสี่ยงปัญหาทางอารมณ์และพฤติกรรมในระยะยาว
