-
นางสาวอามีเนาะ มะมิง
-
นางสาวคอลีเยาะห์ กาจะลากี
-
นางสาวคอลีเย๊าะ ชูมุง
-
นางสาวรอปีอ๊ะ ซูมุง
-
นางสาวฟีรดาวซ์ บูเกะก๊ะ
-
จำนวนพื้นที่เสี่ยงต่อการมั่วสุมในชุมชน75
-
จำนวนกลุ่มหรือเครือข่ายเฝ้าระวังยาเสพติดในชุมชน65
-
ร้อยละของหมู่บ้านหรือชุมชนที่มีและใช้มาตรการเฝ้าระวังและแก้ไขปัญหายาเสพติดในชุมชน50
-
จำนวนพื้นที่ปลอดภัย พื้นที่สร้างสรรค์ ที่เอื้อต่อการป้องกัน และแก้ไขปัญหายาเสพติด65
-
ร้อยละของเด็กและเยาวชน อายุ 15-25 ปีในชุมชน ที่เสี่ยงต่อการใช้สารเสพติด65
-
ร้อยละของเด็กและเยาวชน อายุ 15-25 ปีในชุมชน ที่มีการใช้สารเสพติด75
-
ร้อยละของผู้ใหญ่อายุ 25 ปีขึ้นไปในชุมชน ที่มีการใช้สารเสพติด70
ปัญหายาเสพติดเป็นปัญหาสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อความสงบสุขของประชาชนและเป็นภัยต่อความมั่นคงของประเทศ แม้ว่าจะมีบูรณาการการดำเนินงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติดในทุกมาตรการอย่างเข้มแข็งกับหน่วยงานภาคีในทุกระดับ สถานการณ์การค้าและการแพร่ระบาดยาเสพติดในพื้นที่กรุงเทพมหานครในปัจจุบันพบว่ายังมีการจับกุมผู้ต้องหาคดีค้ายาเสพติดที่สำคัญและปริมาณของกลางที่ยึดได้ยังมีปริมาณสูงต่อเนื่อง และมีผู้เข้ารับการบำบัดรักษาการติดยาและสารเสพติดเป็นเยาวชนที่มีอายุระหว่าง 15 – 24 ปี ซึ่งเป็นอนาคตของชาติ จึงมีความจำเป็นที่ต้องเฝ้าระวังเด็กและเยาวชนช่วงวัยนี้อย่างใกล้ชิดเพื่อลดโอกาสการเข้าไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติดซ้ำ ส่วนเยาวชนที่ไม่เคยเกี่ยวข้องกับยาเสพติด ควรได้รับการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันจากครอบครัว และชุมชน โดยใช้กระบวนการให้เยาวชนได้เห็นคุณค่าของตนเองซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญอย่างยิ่ง ช่วยสนับสนุนการปรับตัวทางอารมณ์ สังคม และการเรียนรู้สำหรับเด็ก/เยาวชน ให้สามารถเผชิญกับปัญหาและอุปสรรคที่ผ่านเข้ามาในชีวิตได้ดี สามารถยอมรับสถานการณ์ที่ทำให้ตนเองรู้สึกผิดหวังและท้อแท้ใจด้วยความเชื่อมั่นในตนเอง ทำให้มีพลังสามารถหลีกเลี่ยงปัญหาที่รุนแรง จึงเป็นเกราะป้องกันการเสพยาเสพติดได้เป็นอย่างดี ซึ่งความต้องการเห็นคุณค่าของเด็ก/เยาวชน ประกอบด้วยความต้องการเห็นคุณค่าในตนเอง และความต้องการให้ผู้อื่นเห็นคุณค่าของตน การ ปฏิสัมพันธ์ระหว่างเด็ก/เยาวชนกับสิ่งแวดล้อมจะช่วยส่งเสริมประสบการณ์ และสร้างการมีคุณค่าทั้งภายในและภายนอกตนเอง ทำให้เด็ก/เยาวชนขวนขวายเพื่อให้พฤติกรรมของตนเป็นที่ยอมรับในทางบวกเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยหลีกเลี่ยงพฤติกรรมที่ให้ผลทางลบ (อ้างอิงจาก Rubin’s Self Esteem Scale ของกรมสุขภาพจิต)
-
เพื่อลดจำนวนพื้นที่เสี่ยงต่อการมั่วสุมในชุมชน7585
จำนวนพื้นที่เสี่ยงต่อการมั่วสุมในชุมชน
-
เพื่อเพิ่มจำนวนกลุ่มหรือเครือข่ายเฝ้าระวังยาเสพติดในชุมชน6575
จำนวนกลุ่มหรือเครือข่ายเฝ้าระวังยาเสพติดในชุมชน
-
เพื่อเพิ่มหมู่บ้านหรือชุมชนที่มีและใช้มาตรการเฝ้าระวังและแก้ไขปัญหายาเสพติดในชุมชน5080
ร้อยละของหมู่บ้านหรือชุมชนที่มีและใช้มาตรการเฝ้าระวังและแก้ไขปัญหายาเสพติดในชุมชน
-
เพื่อเพิ่มจำนวนพื้นที่ปลอดภัย พื้นที่สร้างสรรค์ ที่เอื้อต่อการป้องกัน และแก้ไขปัญหายาเสพติด6585
จำนวนพื้นที่ปลอดภัย พื้นที่สร้างสรรค์ ที่เอื้อต่อการป้องกัน และแก้ไขปัญหายาเสพติด
-
เพื่อลดเด็กและเยาวชน อายุ 15-25 ปีในชุมชน ที่เสี่ยงต่อการใช้สารเสพติด6580
ร้อยละของเด็กและเยาวชน อายุ 15-25 ปีในชุมชน ที่เสี่ยงต่อการใช้สารเสพติด
-
เพื่อลดเด็กและเยาวชน อายุ 15-25 ปีในชุมชน ที่มีการใช้สารเสพติด7595
ร้อยละของเด็กและเยาวชน อายุ 15-25 ปีในชุมชน ที่มีการใช้สารเสพติด
-
เพื่อลดผู้ใหญ่ อายุ 25 ปีขึ้นไปในชุมชน ที่มีการใช้สารเสพติด7095
ร้อยละของผู้ใหญ่อายุ 25 ปีขึ้นไปในชุมชน ที่มีการใช้สารเสพติด
-
กลุ่มเด็กวัยเรียนและเยาวชน100
- กิจกรรม แสดงขั้นตอนการทำกิจกรรมและกระบวนการดำเนินงาน เขียนให้ละเอียดว่าจะทำอะไร อย่างไร จึงจะสำเร็จตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายที่วางไว้ เขียนให้เห็นลำดับเป็นขั้นเป็นตอน
- งบประมาณ ในแต่ละกิจกรรม ขอให้จำแนกรายการค่าใช้จ่ายต่างๆ โดยละเอียด
