โครงการ อย.น้อยในโรงเรียนสู่ชุมชน ปี 2564
เด็กที่อยู่ในวัยเรียน เป็นผู้ที่มีความกระตือรือร้นในการทำกิจกรรมที่สร้างสรรค์ และเป็นผู้ที่มีศักยภาพในตัวเอง สามารถชี้นำเพื่อน ผู้ปกครอง และชุมชนให้เล็งเห็นถึงความสำคัญของความปลอดภัยในการบริโภคอย่างได้ผล การอุปโภคบริโภคเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการดำเนินชีวิตของมนุษย์ทุกคน แต่จะแน่ใจได้อย่างไรว่าสิ่งที่เราใช้ หรือว่ารับประทานเข้าไปจะมีความสะอาดปลอดภัยมากน้อยเพียงใด ซึ่งผู้บริโภคควรมีความตระหนักและความรู้ไว้คุ้มครองตนเองให้ปลอดภัย ดังนั้นทางโรงเรียนบ้านตาเซะเหนือ จึงเห็นความสำคัญของการคุ้มครองผู้บริโภค จึงได้จัดโครงการ อย.น้อยในโรงเรียนสู่ชุมชน ปี 2564 ขึ้นมา เพื่อเป็นการให้ความรู้เบื้องต้นเรื่องความปลอดภัยของอาหารการตระหนักในความสำคัญของความปลอดภัยของอาหาร การรู้จักปกป้องตนเอง รู้จักการเลือก สังเกต หรือทดสอบและรู้จักปฏิเสธอาหารที่ไม่ปลอดภัย จึงเป็นเรื่องที่ต้องเรียนรู้และฝึกฝนตั้งแต่เด็กเพื่อให้สามารถนำไปใช้ปฏิบัติในชีวิตประจำวันได้ตลอดไปอย่างยั่งยืน
-
เพื่อให้นักเรียนและชุมชนมีความรู้ความข้าใจ มีทัศนคติที่ดีต่อการบริโภค และตระหนักในเรื่อง อาหารปลอดภัยในโรงเรียนและชุมชน0.00
นักเรียนและชุมชนมีความรู้ความข้าใจ มีทัศนคติที่ดีต่อการบริโภค และตระหนักในเรื่อง อาหารปลอดภัยในโรงเรียนและชุมชน ร้อยละ 80
-
เพื่อให้นักเรียนและชุมชนสามารถตรวจวิเคราะห์อาหาร เรื่อง สารบอแรกซ์ สารฟอกขาว ฟอร์มาลีน สเตียรอยด์ และจุลินทรีย์ปนเปื้อนต่างๆ0.00
นักเรียนและชุมชนสามารถตรวจวิเคราะห์อาหาร เรื่อง สารบอแรกซ์ สารฟอกขาว ฟอร์มาลีน สเตียรอยด์ และจุลินทรีย์ปนเปื้อนต่างๆ ร้อยละ 70
-
ส่งเสริมการเรียนรู้และการมีส่วนร่วมของนักเรียน ครูพ่อค้า แม่ค้า ผู้ปกครอง และบุคลากรอื่นในโรงเรียนและชุมชนในเรื่องการเฝ้าระวังความไม่ปลอดภัยของอาหารในโรงเรียนและชุมชน0.00
มีการเรียนรู้และมีส่วนร่วมของนักเรียน ครูพ่อค้า แม่ค้า ผู้ปกครอง และบุคลากรอื่นในโรงเรียนและชุมชนในเรื่องการเฝ้าระวังความไม่ปลอดภัยของอาหารในโรงเรียนและชุมชน ร้อยละ 70
-
เพื่อให้นักเรียนได้มีการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง และได้ช่วยเหลือเพื่อน ๆ ครอบครัว และชุมชนด้วยการให้ความรู้การบริโภคอย่างเหมาะสม ปลอดภัย0.00
นักเรียนได้มีการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง และได้ช่วยเหลือเพื่อน ๆ ครอบครัว และชุมชนด้วยการให้ความรู้การบริโภคอย่างเหมาะสม ปลอดภัย ร้อยละ 70
-
กลุ่มเด็กวัยเรียนและเยาวชน92
-
ผู้ปกครองนักเรียนและผู้ประกอบการ80
- กิจกรรม แสดงขั้นตอนการทำกิจกรรมและกระบวนการดำเนินงาน เขียนให้ละเอียดว่าจะทำอะไร อย่างไร จึงจะสำเร็จตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายที่วางไว้ เขียนให้เห็นลำดับเป็นขั้นเป็นตอน
- งบประมาณ ในแต่ละกิจกรรม ขอให้จำแนกรายการค่าใช้จ่ายต่างๆ โดยละเอียด
-
กิจกรรมอบรมพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการจำหน่ายอาหารในชุมชน และเพิ่มทักษะผู้อุปโภคบริโภคอย่างชาญฉลาด
1.ค่าอาหารของผู้ประกอบการและผู้ปกครอง จำนวน ๘๐ คน X กล่องละ ๕๐ บาท เป็นเงิน 4,000 บาท 2.ค่าอาหารว่างผู้ประกอบการ ผู้ปกครองและนักเรียน จำนวน 172 คน X ๒๕ บาท เป็นเงิน 4,300 บาท 3.ค่าตอบแทนวิทยากร วิทยากร ๓ คนX ๑ ชั่วโมง X ๖๐๐ บาท เป็นเงิน 1,800 บาท 4.ค่าจัดทำไวนิล จำนวน 2 ชุด X 1,800 บาท เป็นเงิน 3,600 บาท 5.ค่าจัดทำเอกสารคู่มือการอบรม (ค่าหมึกเครื่องปริ้น 1 ชุด 1,000 บาท , ค่ากระดาษ a4 Double A จำนวน 2 รีม 300 บาท , ค่าเทปแลคซีนม้วนใหญ่ 1 นิ้วครึ่ง จำนวน 3 ม้วน 111 บาท )เป็นเงิน 1,411 บาท
ถึง1.นักเรียนและชุมชนมีความรู้ความเข้าใจ มีทัศนคติที่ดีต่อการบริโภค และตระหนักในเรื่อง อาหารปลอดภัยในโรงเรียนและชุมชน 2.มีการเรียนรู้และมีส่วนร่วมของนักเรียน ครูพ่อค้า แม่ค้า ผู้ปกครอง และบุคลากรอื่นในโรงเรียนและชุมชนในเรื่องการเฝ้าระวังความไม่ปลอดภัยของอาหารในโรงเรียนและชุมชน
15111.00 บาท -
กิจกรรมตรวจสอบสารปนเปื้อนในอาหารด้วยชุดทดสอบอาหารในโรงเรียนและชุมชน
1.ค่าอุปกรณ์พร้อมสารทดสอบอาการ เป็นเงิน 5,000 บาท 2.ค่าจัดบอร์ดความรู้ เป็นเงิน 800 บาท 3.ค่าวัสดุ เครื่องเขียน และอุปกรณ์ (ค่าปากกา ด้ามละ 5 บาท จำนวน 172 ด้าม 860 บาท, ค่าสมุด เล่มละ 10 บาท จำนวน 172 เล่ม เป็นเงิน 1,720 บาท )เป็นเงิน 2,580 บาท 4.ค่าแฟ้มสำหรับบรรจุเอกสารผู้เข้ารับการฝึกอบรม จำนวน 172 เล่ม X 10 บาท เป็นเงิน 1,720 บาท
ถึง1.เพื่อให้นักเรียนได้มีการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง และได้ช่วยเหลือเพื่อน ๆ ครอบครัว และชุมชนด้วยการให้ความรู้การบริโภคอย่างเหมาะสม ปลอดภัย 2.นักเรียนและชุมชนสามารถตรวจวิเคราะห์อาหาร เรื่อง สารบอแรกซ์ สารฟอกขาว ฟอร์มาลีน สเตียรอยด์ และจุลินทรีย์ปนเปื้อนต่างๆ
10100.00 บาท
1.นักเรียนและชุมชนมีความรู้ความข้าใจ มีทัศนคติที่ดีต่อการบริโภค และตระหนักในเรื่อง อาหารปลอดภัยในโรงเรียนและชุมชน 2.นักเรียนและชุมชนสามารถตรวจวิเคราะห์อาหาร เรื่อง สารบอแรกซ์ สารฟอกขาว ฟอร์มาลีน สเตียรอยด์ และจุลินทรีย์ปนเปื้อนต่างๆ 3.มีการเรียนรู้และมีส่วนร่วมของนักเรียน ครูพ่อค้า แม่ค้า ผู้ปกครอง และบุคลากรอื่นในโรงเรียนและชุมชนในเรื่องการเฝ้าระวังความไม่ปลอดภัยของอาหารในโรงเรียนและชุมชน 4.เพื่อให้นักเรียนได้มีการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง และได้ช่วยเหลือเพื่อนๆ ครอบครัว และชุมชนด้วยการให้ความรู้การบริโภคอย่างเหมาะสม ปลอดภัย
